Ας τραγουδήσουμε

Δημοσίευση: 23.02.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

sing_song_book_b

Έλα να τραγουδήσουμε
η ώρα κυλάει
η καταιγίδα πλησιάζει
κανείς δεν μας περιμένει.
Έλα να φτιάξουμε έναν ύμνο στη βροχή
δες τη λύπη μας
τσουλάει στα απόνερα των πεζοδρομίων
και μας γνέφει με παιδικούς χαιρετισμούς.
Κανείς δεν μας περιμένει
γι αυτό ας τραγουδήσουμε.
Θα μας ακούσουν σίγουρα οι λησμονημένοι
και τα ματαιωμένα όνειρα.
Θα μας ακούσουν οι απόκληροι,
που ψάχνουν μια απόμερη γωνιά του δρόμου
για να πλαγιάσουν τη θλίψη τους.
Ύστερα θα μετρήσουν με ευλάβεια
τις στάλες της βροχής
είναι η μόνη που τους θυμάται.
Ας τραγουδήσουμε για τη νύχτα,
που μας πλησιάζει αφιλόξενη
και λειψή από αστέρια.
Για τη μέρα που βουλιάζει
μέσα σε αναρίθμητες ματαιώσεις
για τις φλογισμένες καρδιές των παιδιών,
που αγαπούνε τη ζωή και της χαρίζουν πάντα μια άνοιξη.
Ας τραγουδήσουμε έτσι απλά για τη βροχή,
που αφήνει επάνω μας γλυκά το χάδι της
σαν όλες τις μουσικές του κόσμου.
Ας τραγουδήσουμε έτσι απλά για τη γη,
που θα ανθίσει την κάθε νότα μας σε αγάπη
παρήγορη πια πως εμείς θα την περιμένουμε.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

Ο θάνατος των ημερών

Ο θάνατος των ημερών

Πίσω απ’ το θάνατο των ημερών ελλοχεύει το ποίημα επενδύει το μέλλον του στις ανομολόγητες ρωγμές στη σιωπή των φύλλων στη βροχή απ’ την οποία θέλουμε να προφυλάξουμε τους πεθαμένους.   Πάνω από τις πόλεις των ανθρώπων πρυτανεύει η βοή θραύσματα πόνου ψεύδους...

13 σχόλια

13 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Εμείς ΆΝΝΑ ας τραγουδήσουμε. Το θέμα όμως είναι αν τα καιρικά φαινόμενα, η Φύση γενικώς, μέσα στην τελειότητά της ακούσει τις συνήθεις παραφωνίες μας, τα πάρει στο κρανίο και μετά τρέχα Θεέ να την τιθασεύσεις,να την καλμάρεις . ΠΟΥ ΣΗΜΑΊΝΕΙ, προσοχή στο πώς τραγουδάμε!!!!!

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Ας τραγουδήσουμε με αγάπη τότε..ας την αγγίξουμε με αγάπη τη φύση και όχι με καταστροφή..ακόμα και παράφωνοι να είμαστε η αγάπη μας θα ακουστεί… νομίζω…Να είσαι καλά Λένα μου την καλημέρα μου 🙂

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    “Ας τραγουδήσουμε έτσι απλά για τη βροχή,
    που αφήνει επάνω μας γλυκά το χάδι της
    σαν όλες τις μουσικές του κόσμου.”

    Αν συντονιστούμε στη μουσική της φύσης , είναι σίγουρο πως θα βελτιώσουμε όλες τις παραφωνίες μας. Μου αρέσει πολύ τούτο το ποίημα, με ταξιδεύει στη μουσική της φύσης στις νότες της βροχής. Σου πάει η φύση η Άννα, να την υμνείς πάντα.

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Αν συντονιστούμε με τη μουσική της φύσης είναι σίγουρο πως θα βελτιώσουμε και τις δικές μας παραφωνίες. Σου πάει η φύση Άννα, να την υμνείς πάντα! Δεν ξέρω αν ήρθε το προηγούμενο μνμ, το έστειλα ανώνυμα, γι’ αυτό το ξαναστέλνω

    Απάντηση
  5. Άννα Ρουμελιώτη

    Έτσι είναι Χριστίνα μου αν συντονιστούμε με τη μουσική της φύσης αν θυμηθούμε ποια είναι η δική μας πραγματική φύση τότε και η όποια παραφωνία μας νομίζω θα κατανοηθεί.Να είσαι καλά για τα όμορφά σου λόγια σε ευχαριστώ!!!

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Θα συμφωνήσω με τη Χριστίνα, πως σου πάει η φύση Άννα μου και σου πάει πολύ!!! Πανέμορφο το ποίημά σου και πάλι κι αυτό το κάλεσμα του να τραγουδήσουμε όλοι μαζί…εγώ το βρίσκω μαγικό! Από τη στιγμή που τα δοκιμάσαμε όλα! (Εμείς οι μικροί…εμείς οι απλοί…) Γιατί όχι ας γίνουμε ένα… και με μια φωνή ας τραγουδήσουμε… ίσως εκεί να βρίσκετε και η δύναμη μας!!! Την καλήμέρα μου σε όλη την όμορφη παρέα!!!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Μου πάει γιατί την πάω κι εγώ Σοφία μου 🙂 μεγάλη αγάπη της έχω αυτό είναι αλήθεια. Σε ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα σχόλια.Ευχομαι μια όμορφη μέρα να έχεις!!!

      Απάντηση
  7. Έλενα Σαλιγκάρα

    Γεμάτο τρυφερότητα το ποίημά σου! Όντως πρέπει να την αγαπάς πολύ τη φύση Άννα. Σε εμπνέει κι αυτό φαίνεται!

    Απάντηση
  8. Άννα Ρουμελιώτη

    Έτσι είναι Έλενα …η Φύση μου βγάζει την καλή μου φύση 😉 Nα είσαι καλά!!!Καλό βράδυ!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου