Ασυγχώρητη

21.03.2015

 

 

"Μαρία, κόκκαλα έχει αυτός ο καφές, γαμώ την αγανάκτηση;"

Και ήρθε ο καφές και το νε ρούφηξε ο Πασάς, έκανε και το τσιγαράκι του... έστειλε ανορθόγραφα μηνύματα καπνού να συναντήσουν το λερό ταβάνι και να σκορπίσουνε ολούθε... ομορφιές... μέγκλα. Είδε μετά τ' αθλητικά του, έριξε και τα μπινελίκια του στα ριπλέι, λες και θα μπαίνανε τα γκολ στην επανάληψη.

"Ρε βάλτο ρε Κερατά, ...ΝΑ" , κι έδειχνε τις παλάμες του ανοιχτές, σε παίκτες και διαιτητή.

Εκείνη κλεισμένη στο ναό της, αέριζε να φύγει η φαγητίλα απ το μαγείρεμα κι έπλενε τα πιάτα...μια βουβή και μια τραγουδώντας, μα πάντοτε

...άψυχη.

Κείνες τις ώρες, η ψυχή της ταξίδευε σε παλιές καλύτερες μέρες...

Από την ασφάλεια του βυθού των αναμνήσεων, με τα πάντα ήρεμα νερά, τη νε τράβαγε με τα βία αυτός, με τις φωνές του...μέσα κι όξω . Σα τους μαφιόζους που για να τιμωρήσουν το χαφιέ το νε βουτάνε στην τουαλέτα και πριν να πνιγεί το νε βγάνουνε ίσα ν ανασάνει και πάλι και πάλι , μέχρι να ξεράσει τη βρώμα του.

Έτσι ένοιωθε.

Τη μέρα ήταν μια μηχανή... έτσι είχε μάθει... αλλιώς πώς;

Τη νύχτα όμως... αχ ,όταν ερχόταν η κυρά Νύχτα, το μαρτύριο τελείωνε... προσωρινά.

Χάζευε τα μωρά που κοιμόντουσαν όμοια μ’ αγγέλους, έκανε κι εκείνη το τσιγαράκι της σα τον σκοπό που παραφυλάει μην έρθει έφοδος... κι ετοιμαζότανε για το ταξίδι.

Αυτό το μικρό θάνατο που θα της χάριζε λίγη ηρεμία... λήθη και υπομονή.

Ο ύπνος ήταν ο καλύτερος φίλος της...γ ι αυτό την αγάπαγε τη Νύχτα η Μαριώ.

Για δε βλαστήμαγε, δε χτύπαγε... δεν κοιτούσε ειρωνικά και φευγαλέα το κορμί της να της πει κείνο το... "Πως είσαι έτσι μωρή..." που τόσο την ξεμάτωνε...

Τίποτα.

Από το μαρτύριο της μέρας. Την απουσία ανθρωπιάς, κατανόησης και συντροφιάς, κείνη η Νύχτα ήτανε βάλσαμο.

Έπεσε κι απόψε αφού άναψε το καντήλι κι έκανε την προσευχή της.

"Ως εν Ουρανών κι επί της Γης..."

"Πώς είσαι έτσι μωρή;"

"Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός..."

"Βάλτο το κωλο πέναλτι ρε... "

"...Αμήν"

"Στο διάολο κι εσύ και τα μπάσταρδά σου..."

Κόλαση η ζωή της... λες και πιάσαν οι ευχές του

---

Γλυκά την έκλεψε τη σκέψη ο Μορφέας

η Νύχτα είναι Βάλσαμο...

η Νύχτα...

...που ένα βράδυ ήρθε στα σκοτάδια και της ζήτησε συγγνώμη για τη λήθη που της χάριζε.

Τη σκούντησε και της είπε: "Μη μ αγαπάς μωρή και μη με περιμένεις,

Ξύπνα... σήκω παρ τα παιδιά και φύγε... Ζήσε... μωρή μ ακούς;"

---

Μα η Μαριώ που δεν ήτανε τέτοια η φτιασά της, ούτε την άκουσε, ούτε έφυγε...

το χυδαίο της συνήθειας είχε ποτίσει το μέσα της...

ούτε και τη νε συγχώρεσε ποτέ...

 

_

γράφει ο Δημήτρης Π. Μποσκαΐνος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι θόρυβοι τού δρόμου: η “μουσική” του

Οι θόρυβοι τού δρόμου: η “μουσική” του

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, μα σε εμένα οι θόρυβοι του δρόμου, μεγάλοι ή μικροί, στην όποια ώρα της μέρας ή της νύχτας μου, μού κρατούν μιαν ιδιότυπη συντροφιά. Ακόμη και αυτός του απορριμματοφόρου του δήμου, είτε αυτού των 12 το βράδυ, είτε εκείνου των 6 το...

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ...Τι υπάρχει το βράδυ;Ζωή ή θάνατος;Ανυπαρξία ή ύπαρξη;Τριβή ή παθητικότητα;Παραπέτασμα ή παραδοχή;Το βράδυ επικοινωνείς με το πνεύμα σου= ΖΕΙΣΤη μέρα επικοινωνείς με τους άλλους= ΠΕΘΑΙΝΕΙΣΤο βράδυ μεταμορφώνεσαι σε μύγα,...

Νυχτερινή απαγγελία

Νυχτερινή απαγγελία

«Α πα πα πα, τι είναι αυτό πια με σένα βρε παιδί μου; Γλώσσα δεν έβαλες μέσα σου όλη τη νύχτα απόψε. Μα γιατί άραγε; Πρόβαρες τα καινούρια σου ποιήματα και σε ενέπνεε αυτό να το κάνεις μέχρι τα χαράματα; Έστησα μεν αυτί να ξεχωρίσω τι έλεγες αλλά στ’ αυτιά...

Νυχτερινή απαγγελία

Όταν έρχεσαι…

Όταν έρχεσαι για μένα θα το φωνάζεις. Θα λες το όνομά μου με έναν τρόπο καθηλωτικό. Όταν με ζητάς θα το έχει ζητήσει πρώτα ολόκληρο το σώμα σου. Όταν έρχεσαι για μένα δεν θα κρύβεσαι πίσω από μάσκες δειλίας και ατολμίας. Θα μου απευθύνεσαι σταράτα με τα μάτια σου να...

Φωτιά…

Φωτιά…

Άκουσα τη νύχτα να έρχεται και κρύφτηκα μέσα στις σκιές του αμαρτωλού εαυτού μου, περίμενα ανυπόμονα να σβήσει και το τελευταίο φως από τον ορίζοντα για να χαθεί κάθε υποψία από τον άνθρωπο που έχει αρχές, ήθος, θρησκεία και βγήκα στο δρόμο. Η βροχή έπεφτε με ορμή,...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φωτιά…

Φωτιά…

Άκουσα τη νύχτα να έρχεται και κρύφτηκα μέσα στις σκιές του αμαρτωλού εαυτού μου, περίμενα ανυπόμονα να σβήσει και το τελευταίο φως από τον ορίζοντα για να χαθεί κάθε υποψία από τον άνθρωπο που έχει αρχές, ήθος, θρησκεία και βγήκα στο δρόμο. Η βροχή έπεφτε με ορμή,...

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 & 25 Φεβρουαρίου 2018

Παραπολιτικά – κυκλοφορεί το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου   «Ιστορία της Μακεδονίας» του κορυφαίου, ελληνιστή καθηγητή Nicholas G.L. Hammond. Το Σάββατο ο έβδομος τόμος. 2 εισιτήρια στην τιμή του ενός για την θεατρική παράσταση «Μπαμπά μη ξαναπεθάνεις Παρασκευή» Το CD...

Σκοπός

Σκοπός

Ακόμα ένα βλέμμα λατρείας σου, που με αγκυλώνει. Μη με κοιτάζεις. Η εικόνα μου ξεθωριάζει καθώς βουλιάζω σε σκοτεινό ουρανό. Μα μην τρομάζεις. Είμαι ασφαλής. Τυλίγομαι σφιχτά με τον ιστό μιας αράχνης και περιμένω. Την περιμένω. Και γίνομαι θύτης και θύμα. Εκτελεστής...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    δύσκολες οι αποφάσεις..της κάθε Μαριώς…όταν το χυδαίο της συνήθειας έχει ποτίσει μέσα τους. Για άλλη μια φορά ένα δυνατό σας κείμενο…

    Απάντηση
  2. Maria Nikolaidou

    Ο Δημήτρης Μποσκαίνος είναι σε όλα του τα κείμενα ένας μοναδικά δυνατός και συνάμα ευαίσθητος συγγραφέας. Οι λέξεις και οι εικόνες του σε αρπάζουν σα σιδερένιο χέρι και σε κρατούν αιωρούμενο στην ατμόσφαιρα των συναισθημάτων και των σκέψεων ως την τελευταία τελεία.

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Κλεισμενη σε μια φυλακη με ανοιχτή την πορτα……..της λενε πετα μακριά αλλα αυτη μενει εκει!γιατι????ακομη μια φορα παραστατικοτατος!και τοσο αληθινος!!!

    Απάντηση
  4. Καμαριανού Ελένη

    Φίλε μου Δημήτρη
    όπως πάντα……αυτά που γράφεις…..
    είναι μια πνιχτή γροθιά στο στομάχι…..
    ένα αθόρυβο χαστούκι στο μάγουλο!!!

    Απάντηση
  5. Ανώνυμος

    Καταπληκτικο…γροθια στο στομαχι μπραβο Δημητρη..!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου