Αυτοβιογραφία

24.12.2015

 

ΑΚΟΥ ΜΕ

Με λένε Ωτομοτρίς*. Το άρθρο μπροστά από το όνομά μου, μπερδεμένο. Κάποιοι με είχαν θηλυκό που περνούσε γύρω στις τρεις και αυτό μου άρεσε πολύ. Κάποιοι σαν ουδέτερο με ήξεραν και κάποιοι άλλοι δε με γνώρισαν ποτέ.

Ένα ταξίδι ήταν η ζωή μου, που δε διάλεξα εγώ την πορεία του. Παρ’ όλα αυτά, πάντα συνεπής έτρεχα να φτάσω σε προκαθορισμένους σταθμούς, αφήνοντας το χρόνο να με βιάζει. Καμάρωνα που ήμουν διαφορετική από τα άλλα τρένα. Που ήμουν η μόνη εγώ, που μπορούσα να ταξιδεύω και με αντίθετη πορεία. Έτσι άφηνα το χρόνο να κυλά χωρίς να σκέφτομαι. Όταν όμως πέρασε η μπογιά μου, μου έκοψαν εισιτήριο χωρίς επιστροφή και κατέβηκα στην τελευταία στάση μονάχη. Από τότε στέκω εδώ, έξω από τη βουή της πόλης, μέσα σε μια αποθήκη γεμάτη με παλιοσίδερα, δίχως ούτε ένα παράθυρο να αφήνει λίγο φως να μπει. Σαπίζω στη σιωπή και στο σκοτάδι. Κανείς δε με θυμάται. Στάζει παράπονο το παγωμένο δάκρυ, στο θολωμένο τζάμι μου. Πού είσαι ζωή μου που δε σε άγγιξα; Πού είσαι ζωή μου που δε σε φίλησα;

Κάποτε ζητούσα, πόσο πολύ το ζητούσα, να ξαποστάσει το κορμί μου, να μάθω να μιλώ και όχι μόνο να σφυρίζω, να βγάζω την αγάπη μου και όχι μόνο τον ατμό μου. Πέρασε πολύς καιρός από τότε και θέλει τώρα πολύ κόπο και κουράγιο για να ξεσυνηθιστεί το συνηθισμένο ασυνήθιστο. Είναι όμως αργά για μένα, δε μου μένει πολύς χρόνος. Το χνώτο μου βρωμάει σκουριά και η σάρκα μου ξεφτάει. Γύρω μου είναι όλα πεθαμένα. Θέλω να βγω στο φως, μακριά από αυτήν την ατέλειωτη νύχτα που μολύνει την καρδιά μου, μα η σάπια σάρκα μου δεν υπακούει. Πριν προλάβω να πνιγώ στο βάθος της σιωπής μου, θέλω να ακουστώ τώρα που έμαθα να μιλώ.

Γι’ αυτό άκου με, που φωνάζω στη ζωή μου πίσω να γυρίσει.

Δες με, που κλαίω μπροστά της γονυπετής μήπως και μου δώσει συγχώρεση.

Δεν είναι άδικη που πίσω δε γυρίζει, εγώ δεν έκανα όσα της είχα υποσχεθεί.

Γι’ αυτό άκου με.  Όσο όμορφα στολισμένη και αν σου δώσουν προκαθορισμένη πορεία, μη δεχθείς.

Τη ζωή σου πάνω σε ράγες να βάλεις, μη ξεγελαστείς.

Στο φόβο μη κρατάς το εγώ, δε θα μπορέσει να βρει το  εμείς.

Άκου! Η ώρα είναι τρεις, περνά το Ωτομοτρίς.

 

*Ωτομοτρίς: τρένο με ενσωματωμένη μηχανή στην αρχή και στο τέλος(για αντίθετη πορεία).

 

_

γράφει η Κατερίνα Λαζίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ψείρες στο μετρό

Ψείρες στο μετρό

Τα γυφτάκια αποφάσισαν να σπάσουν πλάκα με τους σοβαροφανείς, παγωμένους επιβάτες του Μετρό. Τους σπάγαν τα νεύρα έτσι ακίνητοι όπως κάθονταν, προσπαθώντας να βρουν ένα σημείο να κοιτάνε που να μην συναντούν το βλέμμα του άλλου. Σύντομα είχαν ένα σχέδιο έτοιμο,...

Μάτια καθρέφτης

Μάτια καθρέφτης

Άλλη μια νύχτα απέραντη κι ατέλειωτη εσύ έρχεσαι και φεύγεις σαν αόρατη σκιά σκόρπιες οι λέξεις, απ' το χρόνο ξεχασμένες αραχνιασμένες στη βουβή μου μοναξιά[...] _ γράφει η Ελένη Φλεμετάκη...

Νέα ανάγνωση

Νέα ανάγνωση

Μια ακόμη καλοκαιρινή ηλιόλουστη ημέρα ξημέρωσε στην Αθήνα της κρίσης. Πόση εντύπωση μου έκανε από παιδί η σταθερή και πιστή, νομοτελειακή ανατολή του ήλιου. Ας έχουν οι άνθρωποι χίλια προβλήματα, ας τους έχει τσακίσει ένας ζωντανός χωρισμός, μια αρρώστια, ένας...

Το τρένο της ζωής

Το τρένο της ζωής

Μάζεψε τα ρούχα σου στείλτα στη μαμά σου να μάθουν να μοιράζονται κι αυτοί τα πράγματά σου το είδα σαν σε όνειρο να έρχεσαι να το πέμπεις το μήνυμα, την είδηση και να με κακοπαίρνεις μη φοβάσαι μάτια μου είναι όλος δικός μας ο καιρός, η σύμπνοια το μέλλον, το όνειρό...

Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε… γι’ αλλού

Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε… γι’ αλλού

Είδα ασυνήθιστα πράγματα σε τούτη εδώ τη ζωή. Και σήμερα που χάθηκα για λίγο σε μια στάλα της, σκοτείνιασε ο ουρανός και οι θύμησες σωριάστηκαν στα πόδια μου. Δεν έκανα περιττές διαδρομές. Έτρεξα αμέσως στην πλατεία της άνοιξης, εκεί που έρχονται και φεύγουν τα τρένα....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε… γι’ αλλού

Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε… γι’ αλλού

Είδα ασυνήθιστα πράγματα σε τούτη εδώ τη ζωή. Και σήμερα που χάθηκα για λίγο σε μια στάλα της, σκοτείνιασε ο ουρανός και οι θύμησες σωριάστηκαν στα πόδια μου. Δεν έκανα περιττές διαδρομές. Έτρεξα αμέσως στην πλατεία της άνοιξης, εκεί που έρχονται και φεύγουν τα τρένα....

τρενογραφίες – το ebook

τρενογραφίες – το ebook

τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν τη νέα συλλογή δουλειά με διηγήματα, ποιήματα και εικαστικά «τρενογραφίες», όπως προέκυψε από την ομώνυμη δράση του...

Τα φτερά, της Σοφίας Ντούπη

Τα φτερά, της Σοφίας Ντούπη

Είκοσι ολόκληρα χρόνια την περίμενε αυτή τη στιγμή. Ούτε στα πιο τρελά της όνειρα, ούτε στα πιο τολμηρά ταξίδια της φαντασίας της, δεν είχε το σενάριό τους αυτή την έκβαση. Είκοσι ολόκληρα χρόνια είχαν περάσει από τότε που η ίδια επέλεξε να τους εγκαταλείψει για να...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Κυριακή

    Τι ωραία φωνή! Μου αρέσε πολύ η φωνή που άκουσα, πολύ ωραία γραφή απο κάτι ξεχασμένο που μου ζωντανέψατε!

    Απάντηση
    • Κατερινα Λαζιδου

      Σας ευχαριστω! Καλες γιορτες!

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    μπραβο…

    Απάντηση
    • Κατερινα Λαζιδου

      Σας ευχαριστω. Καλες γιορτες!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου