Αυτό-θανάτωση ίσον Μοναξιά

Δημοσίευση: 28.11.2023

Ετικέτες

Κατηγορία

Όλα άρχισαν από την μνήμη, εκεί όπου εσύ κατοικείς, και δεν κοιτάω πιά τις φωτογραφίες σου, τις έχω θάψει πρώτα μέσα μου, το μόνο αποδεικτικό στοιχείο πως κάποτε υπήρξες. Σκυφτός μου γράφω αυτό το γράμμα, σκυφτός θα πει, ελάχιστος χώρος να καταλαμβάνει το σώμα, αυτό μου αρμόζει. Σχεδόν υπάρχω, σχεδόν ζω, μέσα σε σιωπή, σκιά και υγρασία από τα δάκρυα. Τριγύρω μου μη τόπος, μη χρόνος. Ω, εαυτέ μου, τα κατάφερες, δεν κλαις ωσάν μικρό παιδί, ωρίμασες, τα δάκρυα σου είναι πια εσωτερικά. Αρχή μου η προδοσία. Τώρα, έμεινα-μένω-θα μείνω περιμένοντας τον θάνατο, την αυτό-θανάτωση. Φοβάμαι, πιο πολύ από όλα τα φοβερά, την όψη μου στο καθρέφτη, που μου θυμίζει κάτι από εσένα. Δεν θα ήταν άραγε άλλη η μορφή της μοναξιάς από την δική μου (;). Μια λέξη, α-ορατότητα. Κενοί ήχοι, θολή ατμόσφαιρα, ανοσμία, έτσι, ανεπαίσθητα βιώνω τον χώρο. Αναρωτιέμαι: Τι είναι ο θάνατος; Μια απάντηση: Η απώλεια σου εναντίον μου. Πώς κάτι που είναι απών, σε πονά; Τόλμα λοιπόν, έλα στον ύπνο μου, έστω εφιάλτης, κι ας ξυπνήσω με δακρυσμένα μάτια, τουλάχιστον θα σε έχω δει. Και αν δεν ζεις, δεν ζω, μα γίνεται να γυρίσεις πίσω στην ζωή; Ναι, γίνεται! Εγώ πρέπει να έρθω να σε βρω. Εγώ σε πέθανα, εγώ θα γράφω αιώνια για αυτό (αιώνια κατάρα), αφορμή εσύ και το λιγοστό εγώ μου. Δεν θέλω τίποτα, τίποτα, τί-πο-τα, μονάχα εσένα, ούτε ψευδό-τέχνη, ψευδό-ευτυχία, ψευδό-φιλία, ψευδό-έρωτα, τέλος οι ψευδ-αισθήσεις, την αγκαλιά που σου αρνήθηκα αποζητώ! Για ‘σένα αρνούμαι κάθε συν-ύπαρξη, αλληλεπίδραση με το έξω, αρκεί αυτό το αβάστακτο μέσα, αυτή η αβάστακτη μοναξιά. Αυτό το αβάστακτο ψευδό-εγώ δίχως εσένα. Και είναι και αυτή η αβάστακτη τελεία που αρνείται να κλείσει το γραπτό, αρνείται να σε χωρέσει μέσα της…

 

_

γράφει η Σοφία Λεωνίδου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου