Αφέντης Ουρανός

8.06.2018

Χειμώνες που αργοστάλαζαν
βουβά, λευκά σαν κρίνος
όπως στο μέσο της νυχτιάς
μια παγερή  γωνιά,
γινήκαν βράχος μέσα μας,
αντήχησαν σαν  θρήνος
κι έφτιαξαν ύστερα  σιωπή
κι ανείπωτη ερημιά.

Αχ, δεν το μπορώ, 
 τη θάλασσα  πιότερο να πλατύνω
και να  ντυθώ την ομορφιά
να  φωταγωγηθώ,
έχω έναν, αφέντη  ουρανό
μακρύ, να ξεδιαλύνω.
Δυο χέρια μόνο,
μια ματιά, 
να κρίνω, να κριθώ.


Πώς να ζυγιάσω μέσα μου
την τόση λίγη γη
με τόσο πολύ ουρανό...

 

_

γράφει η Μαριάννα Γληνού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    H πένα σου η αδρή μα και ρομαντική συνάμα, είτε γραφεις ποίημα είτε πεζό, είναι που με κάνει να σε διαβάζω με απόλαυση Μαριάννα Γληνού

    Απάντηση
    • Μαριάννα Γληνού

      Σε ευχαριστώ, Λένα μου, για τα τιμητικά λόγια σου!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου