rain_window

Καθόταν μπροστά από το παράθυρο και έβλεπε τη μπόρα που ξέσπασε ξαφνικά. Όπως όλες τις μπόρες που ξεσπούσαν τόσα χρόνια μέσα της. Προσπάθησε να κλείσει για λίγο τα μάτια της, μπας και μπορέσει να συνέλθει! Τίποτα όμως! Αναστέναξε βαριά. Μηχανικά άναψε ένα τσιγάρο, ήταν ίσως η μόνη συντροφιά που της απόμεινε! Οι σταγόνες άρχισαν να δημιουργούν διάφορες μορφές πάνω στο γυαλί του παραθύρου. Σε μια στιγμή πίστεψε ότι είχε δει τη μορφή του πρώην συζύγου της, του μόνου άνθρωπου που αγάπησε! Μια μέρα με βροχή προδόθηκε. Από το τζάμι έτρεχε η βροχή σχηματίζοντας ρυάκια! Από τα μάτια της έτρεχαν τα δάκριά της σαν ποτάμια! Ξέσπασε σε λυγμούς! Άρχισε να πετά ό,τι αντικείμενα έβρισκε μπροστά της! Διαγνωσμένη με κατάθλιψη αφού για αυτήν όλα ήταν μουντά και σκυθρωπά! Κοίταξε τη φωτογραφία του πατέρα της, την χάιδεψε και της ψέλλισε «πατέρα έρχομαι να σε βρω».

Σήμερα είναι μια ηλιόλουστη μέρα. Ένα άσπρο περιστέρι πήγε και κάθισε στο παράθυρό της και κτυπούσε με το ράμφος του επίμονα το γυαλί για να το ανοίξει να μπει ο ήλιος, η ζεστασιά, ο καθαρός αέρας! Μάταια όμως! Όλα είχαν τελειώσει! Για την ακρίβεια είχαν πάρει το δρόμο τους! Ακριβώς έτσι, όπως μια μέρα με βροχή…

 

_

γράφει ο Φίλιππος Φιλίππου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!