Γέρμα (ή αλλιώς, η Ανάπτυξη)

8.02.2014

 

(ας με συγχωρέσει ο ποιητής αλλά αλλιώς δεν μπορούσα να φανταστώ την ανάπτυξη απο μια γυναίκα που την ποθούν μα εκείνη άγονη, περιγελά, όχι απο εκδίκηση μα απο μια μυστήρια τάση να ξεγελά με τα καμώματα της)

 

δίνεται σε όλους.
δίνεται σε όλους για να τους περιφρονήσει
ούτε που προσποιείται σπασμούς οργασμού τη κρίσιμη ώρα
μόνο ανοίγει τα πόδια της και τους υποδέχεται με βλέμμα ακίνητο
όχι άδειο
παρόν κι ακίνητο
καρφωμένο ευθεία στο δικό τους

έπειτα αποσύρεται κι ούτε μια λέξη στους κύκλους της για τα προσόντα ή μη των εραστών της
έτσι εκείνοι χάνονται
σβήνουν σαν άντρες
ανύπαρκτοι λες

τις προάλλες την έβλεπα να ανεβαίνει την Χαριλάου Τρικούπη μέσα στο πηχτό άφεγγο βράδυ κάτω από τις κενές μαρκίζες των άλλοτε μαγαζιών και των κινηματογράφων των κάθετων δρόμων
φορούσε τη στενή κοντή φούστα της και μια μπλούζα μέσα απο τη φούστα έτσι που να παχαίνει τα καπούλια και τη μέση της
ντυμένη με το πιο αβέβαιο βήμα και μια σειρά πρόστυχες αφέλειες μέχρι το ύψος της μύτης, άφηνε το στήθος της να στηρίζεται ασύμμετρα στη κοιλιά της
τα χέρια της βαριά στο πλάι κι ένα ζευγάρι βραχιόλια χειροπέδες περασμένες στον καρπό της
έτσι ντυνόταν πάντα όταν επιζητούσε να έλξει εκείνους τους καμπαλέρος του χρήματος που την πλησιάζουν προτάσσοντας το “μωρή” πριν την ξεφτιλίσουν – νομίζουν –  με το πρώτο πρόστυχο ουσιαστικό που θα τους έρθει στο μυαλό

η άλλη εκδοχή είναι να ντύνεται γυναίκα, καλαναθρεμένη, κομψή, φτασμένη, να έλκει τους λούμπεν των αγορών που επιζητούν να επιδεικνύονται μέσα απο κατακτήσεις κυριών της κλάσης της

σήμερα είναι εδώ δίπλα μου
ντυμένη αλλόκοτα
με φέρσιμο αλλόκοτο, επίσης
οι ισχνές της γάμπες στηριγμένες σε ένα ζευγάρι δεκάποντες ξεχειλωμένες γόβες
τα πόδια της τυλιγμένα με ένα μαύρο λεπτό καλσόν δίχτυ
η κίτρινη φούστα της χαϊδεύει μέση και γοφούς με τα μεταξένια λούκια της
πουκάμισο μπλε ηλεκτρίκ σχισμένο στα μανίκια
οι βαφές των ματιών της σκούρες
μάτια κουκουβάγιας άφοβα, αυθάδικα
χείλη άχρωμα και μια ελιά στο στήθος όπως φαίνεται από τον γιακά του πουκαμίσου
η τσάντα της, απο τις πιο ακριβές μάρκες της αγοράς, σε χρώμα λουλακί έστυβε τον ώμο της και τον χαμήλωνε με το βάρος του
τρεις σειρές χρυσά βραχιόλια στον ένα καρπό, στον άλλο τατουάζ τριαντάφυλλο
στο λαιμό της, σταυρός
ένας μεγάλος χάλκινος σταυρός κρεμασμένος απο μια λεπτή, λεπτότατη κλωστούλα κόκκινη
σκουλαρίκια δεν είχε
στα αφτιά της όμως κρέμονταν δυο ξίφη
δυο μικρά ξίφη κι ένα ασημόχαρτο για τσιγάρο

– αλλόκοτη είσαι σήμερα, είπα
– είναι που δεν έχω ακόμη αποφασίσει ποιον θα πάρω, απάντησε
εκείνον τον χοντροκομμένο τραπεζίτη ή τον άλλον τον απελπισμένο δίπλα του;
ίσως και τους δυο, αλλά αυτό θα με έβγαζε έξω απο τις αρχές μου
ο ένας θα ήξερε τις λεπτομέρειες του άλλου κι έτσι θα συνέχιζαν να υπάρχουν και μετά την πράξη ._

( η Ανάπτυξη. )

 
(Χανιά)

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Εκείνος παραφυλάει στη γωνία, επιμελώς κρυμμένος κάτω από μαύρη ρεντικότα, σκούφο και δερμάτινο χαρτοφύλακα που χάσκει σκισμένος. Την κοιτά με ματάκια μικρά. Τα ματογυάλια κρύβουν μια σπάνια εξαιρετική όραση. Με τρεμάμενο χέρι εκείνη βγάζει τα κλειδιά, κάνει να...

Διαβάστε κι αυτά

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Εκείνος παραφυλάει στη γωνία, επιμελώς κρυμμένος κάτω από μαύρη ρεντικότα, σκούφο και δερμάτινο χαρτοφύλακα που χάσκει σκισμένος. Την κοιτά με ματάκια μικρά. Τα ματογυάλια κρύβουν μια σπάνια εξαιρετική όραση. Με τρεμάμενο χέρι εκείνη βγάζει τα κλειδιά, κάνει να...

Το μαγικό παγοπέδιλο

Το μαγικό παγοπέδιλο

Η Μαντώ ήταν ένα πανέμορφο κοριτσάκι έξι ετών, που το μόνο που τής άρεσε να κάνει ολημερίς και ίσως ολονυχτίς στον ύπνο της, ήταν να χορεύει. Χόρευε μπροστά στο μεγάλο καθρέφτη της κάμαρας των γονιών της και ονειρευόταν τις σκηνές τών παγκόσμιων θεάτρων, υπό την...

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

«Τους μήνες που δεν έχουν ρο το κρασί θέλει νερό» ξανάπιασε το γνωστό τροπάρι του ο Μηνάς, καθώς - αρχές του Μάη ήτανε - βολεύτηκε στην μόνιμη θέση του, στο κουτούκι του Γαβρίλη «Η ωραία Μέλπεια». Αποδέκτης της παρατήρησης η μόνιμη παρέα του, ο ξάδερφός του ο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Έκτωρ Πανταζής

    Σηκώνει πολλά τούτη η ανάπτυξη!Κατ αρχήν διασχίζει το κέντρο της πόλης. Δίνεται σε όλους; Έλκεται στο κουδούνισμα του αργύριου μάλλον.και έλκεται από μορφές μεσοπολέμου που φοράνε πούρα και είναι πολύ λάρζ .Τώρα που ξέρει ποιά είναι, την έχουμε όπως την αξίζουμε.Ακούει στο όνομα Γέρμα όπως πληροφορούμαστε.

    Απάντηση
  2. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Μάλλον το πραγματικό πρόβλημά της είναι ότι ”υπάρχει” και η ίδια σ’ αυτό το παιχνίδι. Όμορφη ιστορία!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου