Πόσα ταξίδια μέτρησε... πόσων αποχαιρετισμών λύπες άντεξε… και πόσων συρμών κι ονείρων βάρος... Πόσων επιστροφών χαρές ξενιτεμένων συμμερίστηκε... Μα τώρα οι λύπες κι οι χαρές, άλλον δρόμο κι άλλον τρόπο βρήκαν να διακινούνται… Κι έτσι, βουβό μνημείο έμεινε στου καιρού το μουσείο… Μονάχα η βουή ή η σιωπή του ποταμού, κυλώντας κόντρα στης μοναξιάς της τους στεναγμούς, ταράζει μνήμες που θέλουν να σκουριάσουν...

 

_

γράφει η Σοφία Μαρωνίδη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!