Γεύσεις πάθους

16.04.2016

Στρείδι μου ερωτικό
μαστίγιο η γεύση σου,
ευωδιάζεις νοσταλγίες Καλλονής
φυλλομετράς τις ανέραστες μου γεύσεις
στους δρυμούς του ουρανίσκου μου,
μακάρια σιωπηλό
στα έγκατα του σώματος μου.

Γεύσεις που πέρασαν
απ' τις αστροφεγγιάς τα μέρη,
λάμπουν όπως η επιθυμία
μαθητευόμενης λάμας.

Η κρούστα του ουρανού σπάει
όταν στην αγκαλιά μου ψήνεσαι,
αγριεμένη η ιριδίζουσα Πανσέληνος
τεθλασμένη γλώσσα έβγαζε στο κενό.

Πόσο γλυκά είναι τα χείλη σου
στην ηχώ των κυμάτων του κόλπου.

 

_

γράφει ο Χάρης Παπασάββας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ανώνυμος

    Υπέροχο ποίημα απ τα καλύτερα του Χάρη

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου