Χρόνο για μένα δεν άφησα καθόλου,

Τον σκόρπισα ψάχνοντας τα μάτια σου στα πλήθη.

Ποτέ όμως δεν θα τον αναπολήσω.

Γιατί εκείνη μονάχα τη φορά,

ξέχασα να δράσω με τη λογική κι αφέθηκα.

Τα αισθήματα με παρέσυραν στη δίνη τους.

Κι αυτό είναι κάτι που θα σου χρωστάω,

για όσο ζω κι άλλο τόσο.

 

Και κάθε καταραμένη φορά,

που θα αναλύω καταστάσεις δύο και τρεις φορές

Θα θυμάμαι πως εκείνο το συναίσθημα,

ήταν ό,τι πιο ελεύθερο έχω νιώσει.

 

Ας πάει στα κομμάτια όλη η λογική του κόσμου.

 

_

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!