τοβιβλίο.net

Select Page

Για τη μητέρα μου

Για τη μητέρα μου

 

 

ΛΙΚΝΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ 

Μητέρα,  

του λίκνου μου νανούρισμα 

και φάρε της ζωής μου. 

 

 

 

ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ 

Η εικόνα που αντικρίζω βλέποντας 

το πρόσωπό μου στον καθρέπτη είσαι εσύ.  

Τρομακτική η ομοιότητα μητέρα.  

Σε σημείο να θέλω να τον σπάσω  

σε σαράντα πέντε κομμάτια,  

και να αναρωτιέμαι αν είμαι εγώ  

ή εσύ το είδωλο που βλέπω απέναντί μου.  

Σου μιλώ με τη σιωπή μου.  

Πες μου φέρθηκα σωστά;  

Πες μου σε στεναχώρησα,  

σε πόνεσα, σε πίκρανα;  

Με τα λόγια μου , τις πράξεις μου…  

Με ένα σ’ αγαπώ που δεν σου είπα; ενώ εσύ περίμενες;  

Πες μου αν ένοιωθες την έλλειψη της παρουσίας μου,  

σε άφηνα μόνη; αν δε σε καταλάβαινα πες μου.  

Ήμουν η ζωή σου, μου έδινες τη ζωή σου.  

Σου αφαιρούσα χρόνια για να τα προσθέτω στις μέρες μου.  

Πόσο εγωίστρια υπήρξα, αλήθεια, άθελά μου,  

συγχώρησε  με  μητέρα.  

Σου τα δίνω πίσω,  

να πάρε τους σπόρους σιταριού  

στα ροζιασμένα χέρια σου,  

που έσπερνες για χρόνια στα δικά μου.  

Για να σε έχω περισσότερο κοντά μου.  

Να σε αισθάνομαι, να σε αγγίζω, να σε μυρίζω.  

Γιατί από όλα τα λουλούδια του κόσμου  

κανένα δεν έχει τα δικά σου χρώματα  

τη δική σου μοναδική μυρωδιά.  

Είσαι το αγαπημένο μου λουλούδι  

μονάκριβη μου και πολύτιμη.  

Γιατί φοβάμαι πως μια μέρα θα φύγεις  

και θα σε γυρεύω στα τραγούδια που μου τραγουδούσες  

στα βιβλία που μου διάβαζες, στα μέρη που με πήγαινες. 

Πόσα μου έμαθες μητέρα, για όλα αυτά σε ευχαριστώ. 

Χρόνια πολλά να ζήσεις, να σ’ έχω και να σ’ αγαπώ.  

Όσο ο χρόνος μας αφήνει  

να συμφιλιωνόμαστε με το πέρασμά του  

η μία στην αγκαλιά της άλλης,  

ας πορευόμαστε αγαπημένες.

 

 

 

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ 

Το σπίτι λίγο πριν τη στροφή, 

στο τέλος του δρόμου 

ήσυχο στέκει όρθιο, 

το ίδιο όπως τότε 

που κεντούσαμε τη ζωή στην αυλή του 

και τρέχαμε χαρούμενα 

στο άκουσμα των βημάτων του πατέρα 

και πάντα φώναζε από μέσα η μητέρα 

-ελάτε είναι μαγειρεμένο το αύριο.  

 

Το σπίτι λίγο πριν τη στροφή, 

στο τέλος του δρόμου 

ήσυχο στέκει όρθιο, 

το ίδιο όπως τότε 

εκεί στο Πευκοδάσος 

που χτίζαμε σπίτια 

απ’ τις πευκοβελόνες του 

κι ακούγαμε συν επαρμένοι 

το τραγούδι των πουλιών  

που πια έχει σωπάσει  

από την φλύαρη οχλαγωγία . 

 

Το σπίτι λίγο πριν τη στροφή, 

στο τέλος του δρόμου 

ήσυχο στέκει όρθιο, 

το ίδιο όπως τότε 

που μοσχομύριζε μαμά, 

ζάχαρη, κανέλλα και γαρύφαλλο 

και πότιζε τις αισθήσεις μου 

για να μοσχοβολούν στη ζωή 

που με αλλάζει στο χρόνο, 

με μεταμορφώνει, μεταλλάσσομαι 

μα παραμένω ένα παιδί  

θαμμένο στις αναμνήσεις του δάσους 

που διχάζει το παρελθόν και το παρόν μου. 

 

 

 

ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ 

Εγώ κοιμάμαι ήσυχη 

κι εσύ είσαι άγρυπνη 

και ανησυχείς για μένα,

φύλακας άγγελός μου 

παντοτινός και ξάστερος 

με ραίνεις με αστερόσκονη 

και φέγγεις τα όνειρά μου. 

 

 

 

ΜΗΤΕΡΑ 

Ω μητέρα!  

Όταν με κρατάς στην αγκαλιά σου  

νοιώθω ότι βρίσκομαι στον Παράδεισο. 

Και στα μακριά μαλλιά σου, 

κοντά στο στήθος σου, σαν γέρνω το κεφάλι μου  

ακούω μια καρδιά να χτυπά μόνο για μένα. 

 

 

 

ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΑΝΑ ΜΑΜΑ 

Μητέρα λευκό μου περιστέρι 

αγνή και καθαρή σαν το νερό 

όταν με πήρες απ’ το χέρι 

να βγω στης ζωής τον πηγαιμό, 

έλαμψες σαν φωτεινό αστέρι 

στον κουρασμένο σου ουρανό. 

Μητέρα, μανούλα, μάνα, μαμά, 

σ’ αγαπώ… σ’ αγαπώ… σ’ αγαπώ… 

  

 

 

ΜΗΤΕΡΑ ΖΩΗ 

Μητέρα γεννάς τις επιθυμίες του κόσμου. 

Από τα σπλάχνα σου ανθούν λουλούδια. 

Και λουλουδιάζει η φύση αναδύοντας αρώματα. 

Ζωντανεύει η πλάση απ’ τα χαμόγελα. 

Και λάμπει ο ήλιος στα πρόσωπα. 

Και ζεσταίνονται οι ψυχές των ανθρώπων. 

Μητέρα ποιείς τα όνειρα, ποιείς τη ζωή. 

 

 

Μαμά  

Χρόνια πολλά να ζήσεις 

να σ’ έχω και να σ’ αγαπώ.

~

Χρόνια πολλά στις μανούλες σας. 

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη Ιωάννου

Η Ελένη Ιωάννου είναι από την Καβάλα. Γράφει ποίηση, ασχολείται με τη ζωγραφική και τη φωτογραφία, ενίοτε με την εικονογράφηση και την αρθρογραφία. Σπούδασε Fashion Design, Interior Design & Makeup Artist στην Αθήνα. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια θεάτρου και γραφής, μαθήματα αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, ζωγραφικής, φωτογραφίας, τραγούδι και πιάνο. Συμμετέχει σε σεμινάρια όταν της δίνεται η ευκαιρία γιατί της αρέσει να ανανεώνει τις γνώσεις της, πιστεύοντας πως ο άνθρωπος όσο ζει μαθαίνει. Είναι σε συνεχή δράση και νοιώθει τυχερή γιατί ασχολείται με ό,τι αγαπά και την εκφράζει. Εξάλλου όπως λέει, η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή… Ποιήματά της και ποιητικές συλλογές της έχουν βραβευθεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και υπάρχουν σε ηλεκτρονική και έντυπη μορφή, σε ebooks και ποιητικές ανθολογίες, όπως «ΣυνΠοιείν», «Της θάλασσας…», ‘Μια εικόνα… Χίλιες λέξεις! κ.α. με το vivlio.net, ”End of Days-A Collection Of Poetry”, «INTERCONTINENTAL ANTHOLOGY OF POETRY», «TRIBUTE FOR NELSON MANDELA»κ.α. Ζωγραφικά έργα της έχουν διακριθεί και βραβευτεί στα ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικής με το εικαστικό τμήμα του Σ.Φ.Γ.Τ., όπως, ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΜΑΙΟΣ 2016, CROSSING PATHS 2016, CHEAP ART 2017, REMbrand name στη gallery της Λόλας Νικολάου κ.α καθώς και σε εκθέσεις φωτογραφίας, με την Ε.Φ.Ε., τον Φ.Ο.Κ. και τον Φωτογραφικό Όμιλο Θες/νίκης κ.α. Είναι μέλος του Φωτογραφικού Κύκλου του Πλάτωνα Ριβέλλη, του Φ.Ο.Κ. (Φωτογραφικός Όμιλος Καβάλας), της Ε.Φ.Ε. (Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία), του ΑΤΙΟΝ Αθήνας και του Σ.Φ.Γ.Τ. Κ. (Σύνδεσμος Φίλων Γραμμάτων & Τεχνών Καβάλας). Φωτογραφίες της υπάρχουν στο περιοδικό Φωτογράφος στη στήλη των Αναγνωστών. Έχει βραβευτεί και διακριθεί από την Ε.Φ.Ε. Πρόσφατα βραβεύτηκε με το βραβείο «Νίκος Καζαντζάκης» στον λογοτεχνικό-φωτογραφικό διαγωνισμό Νίκος Καζαντζάκης. Ανεβάζει τις φωτογραφίες της στο flickr με το όνομα Elena DestijldelArte: https://www.flickr.com/photos/96111769@N02/ και στην επίσημη ιστοσελίδα του Φωτογραφικού Κύκλου https://www.photocircle.gr/el/portfolios/community/%CE%A0%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%BB Γράφει άρθρα περί… ποίησης και παρουσιάζει τα ποιήματά της στο διαδίκτυο και ό,τι της υπαγορεύει η συνείδηση… για τη ζωή, τον θάνατο, τον έρωτα, την αγάπη, τα αισθήματα, τους ανθρώπους… εμπνεόμενη από ένα οπτικό ταξίδι μεγάλων γνωστών και αγνώστων φωτογράφων, ζωγράφων, δημιουργών εικόνων… στην επίσημη ιστοσελίδα της: ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΠΟΙΗΣΗ___ΕΛΕΝΗ ΙΩΑΝΝΟΥ https://obsessionforpoetry.blogspot.com/

2 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωάννου

    Ευχαριστώ γλυκιά μου Χρύσα.
    Συμπληρώνω άλλο ένα ποίημα που έγραψα πρόσφατα για την αγαπημένη μου μανούλα και ξέχασα να το βάλω στη συλλογή. Ελπίζω να το δει ο αγαπητός Κώστας Θερμογιάννης και να το προσθέσει.
    ________________________________________________________

    Μητέρα, μη μου κρατάς το χέρι.
    Ξεδίπλωσα τα φύλλα
    της καρδιάς στον κόσμο ετούτο,
    πληγώθηκα, έμαθα. Μεγάλωσα.
    Εσύ ακόμη μου κρατάς το χέρι
    και χτενίζεις τα μαλλιά μου.
    Ακόμη με ρωτάς,
    τι κάνω, πως περνώ.
    Δεν κουράστηκες; Μεγάλωσες.
    Μητέρα μη μου κρατάς το χέρι.
    Συθέμελη είσαι μέσα μου,
    βράχος κι ατσάλι.
    Γερές οι βάσεις, οι τοίχοι όρθιοι.
    Μόνο η στέγη στάζει ευαισθησία.
    και πρέπει να την κλείσω, με υγραίνει.
    Μητέρα, μη φοβάσαι για μένα,
    αντέχω στη φθορά του χρόνου.
    με πότισες με αλήθεια από το γάλα σου.
    Πήρα το κύτταρο απ’ το δέρμα σου.
    Τώρα πια, εγώ είμαι η μήτρα
    που επωάζει τις αξίες που έσπειρες.
    _______________________________________________________

    ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΠΟΙΗΣΗ___ΕΛΕΝΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
    _______________________________________________________

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος