Για τη συνείδησή μου…

4.08.2014

 

 

Δίπλα περνάει η ζωή
κι έχω το βλέμμα καταγής,
στα χνάρια που αφήνω,
τα βήματά μου να θωρώ,
τις δρασκελιές που ρίχνω…

Να μη σκοντάψω, λερωθώ,
να μη ζητήσω χάρη,
μη παρ΄ ελπίδα και συρθώ
μη «σιχαθώ» και «σπάσω».

Για σένα νοιάζομαι ψυχή,
για σένα όλα τα κάνω,
μη σε ντροπιάσω και θιχθείς
και μη μου αγκυλώσεις.

Κι ας χάνω ρίσκα κι όνειρα
κι ας με ρημάζει η πείνα
για έρωτα για κίνδυνο
για ενοχές και νάρκες.

Για με, εσύ μη νοιάζεσαι.
ξοδεύομαι για σένα…
άραξε και ησύχασε
με πνίγεις και το ξέρεις…


γράφει η Στέλλα Πετκάρη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου