Select Page

Για χάρη του ονείρου

Για χάρη του ονείρου

Τα μάτια μου κλείνουν, μα τα κρατάω με το ζόρι ανοιχτά. Η ώρα είναι περασμένες τρεις. Πού είσαι; Γιατί δεν φάνηκες ακόμα; Σε περίμενα. Πάλι σε περίμενα. Όπως κάθε βράδυ. Το ξέρω, δεν είμαι υποχρεωμένη. Κι όμως, περίμενα.

Νιώθω στις ρίζες των μαλλιών μου ζεστό ιδρώτα, μα έχω ταυτόχρονα ένα περίεργο ρίγος. Ίσως φταίνε εκείνα τα ποτήρια κόκκινο κρασί που κατέβασα μονορούφι λίγο πριν. Δεν ξέρω σε τι ήθελα να με βοηθήσει το ποτό. Να ξεχάσω; Να θυμηθώ; Δεν ξέρω. Δεν με νοιάζει. Τίποτα άλλο δεν με νοιάζει εκτός από σένα.

Γιατί αργείς; Περνάς καλά; Ή έπαθες κάτι κακό; Η καρδιά μου αρχίζει να χτυπά δυνατά. Μια αγωνία με έπιασε ξαφνικά, μια αγωνία που δεν μπορώ να μοιραστώ με κανέναν. Ποια είμαι εγώ που ανησυχεί για σένα; Και για ποιο λόγο; Όχι, δεν μπορώ να το πω.

Το κεφάλι μου ακουμπάει στο τζάμι της μπαλκονόπορτας. Η ανάσα μου το θολώνει και δεν μπορώ να δω καλά. Ή μήπως είναι τα μάτια μου που θολώνουν; Δεν χρειάζεται να βλέπω όμως. Θα ακούσω τον θόρυβο του αυτοκινήτου σου. Τον έχω μάθει πλέον καλά.

Γιατί δεν πήγαινα για ύπνο; Γιατί ξαγρυπνούσα πάλι για σένα; Κάθε βράδυ αναρωτιόμουν και κάθε βράδυ συνέχιζα να περιμένω. Νομίζω όμως πως βρήκα σήμερα την απάντηση. Μάλλον το κρασί βοήθησε τις σκέψεις μου. Και τη μνήμη μου.

Θυμάσαι εκείνο το μοναδικό βράδυ που μιλήσαμε για λίγο; Αμφιβάλλω, δεν ήταν κάτι το σημαντικό για σένα. Για μένα όμως ήταν όλη μου η ζωή, μια τεράστια ευτυχία. Τότε μου ’χες πει πως τα όνειρα που βλέπουμε όταν κοιμόμαστε δεν μπορούμε να τα ελέγξουμε. Ελέγχουμε μόνο εκείνα που κάνουμε όταν είμαστε ξύπνιοι.

Για μένα δεν ισχύει αυτό. Ποτέ τα όνειρα που έκανα με ανοιχτά τα μάτια δεν πέτυχαν. Ίσως να μη με συμπαθεί πολύ ο ήλιος. Το φεγγάρι όμως μ’ αγαπάει. Γι’ αυτό σε στέλνει στον ύπνο μου τα βράδια. Με κάνει για λίγο ευτυχισμένη. Για πολύ λίγο, για όσο διαρκεί η ψευδαίσθηση ότι το όνειρο είναι πραγματικότητα.

Σε περιμένω τα βράδια γιατί φοβάμαι. Φοβάμαι ότι αν κοιμηθώ χωρίς να σε δω, χωρίς να σε καληνυχτίσω από μέσα μου, το φεγγάρι θα θυμώσει. Και δεν θα σε στείλει στον ύπνο μου. Θα χάσω τις λίγες στιγμές ευτυχίας μου και θα βυθιστώ ακόμα περισσότερο στη δυστυχία. Γι’ αυτό σε περιμένω.

Δεν ξέρεις πόσο σ’ αγαπώ. Δεν έχει νόημα να το μάθεις. Και τι να σου πω δηλαδή; Πως από μικρή σ’ αγαπούσα; Πως περίμενα μία σου λέξη, ένα σου βλέμμα; Πως ήθελα όσο τίποτα άλλο μια δική σου αγκαλιά, ένα σου χάδι; Πως χάζευα για ώρες την ομορφιά σου και έλιωνα από μέσα μου; Δεν σε νοιάζει. Δεν τη χρειάζεσαι την αγάπη μου.

Δεν είμαι αρκετά καλή για σένα. Ώρες ώρες μαλώνω τον εαυτό μου που τολμάει να σ’ αγαπά. Εσύ αξίζεις περισσότερα. Αξίζεις τα καλύτερα. Κι εγώ είμαι ένα τίποτα μπροστά σου. Το ξέρω. Το έχω αποδεχθεί. Όμως αυτό δεν μπορεί να σταματήσει την αγάπη μου. Δεν έχει κουμπί off.

Έρχεσαι. Ακούω τη μηχανή του αυτοκινήτου σου. Βλέπω τα φώτα να στρίβουν στο στενάκι μας. Σκουπίζω το τζάμι και κρύβομαι πίσω απ’ την κουρτίνα. Δε θέλω να με δεις. Παρκάρεις. Κατεβαίνεις. Καταλαβαίνω ότι είσαι μεθυσμένος απ’ το περπάτημά σου. Γιατί πίνεις και οδηγείς; Εκείνοι που σ’ αγαπάνε γιατί σε άφησαν; Φοβάμαι μη μου πάθεις κάτι κακό.

Ανοίγεις την εξώπορτα του σπιτιού σου. Δεν απέχει ούτε 10 μέτρα απ’ τη δική μου. Τόσο κοντά μου μα και τόσο μακριά μου. Νιώθω δάκρυα στις άκρες των ματιών μου. Όχι πάλι. Όχι τώρα. Δεν θέλω να θολώσουν. Θέλω να σε βλέπω. Να δω κάθε σου κίνηση. Να σε χορτάσω για κάθε δευτερόλεπτο πριν σε χάσω πάλι.

Μπήκες μέσα και σε έχασα. Φαντάζομαι τις κινήσεις σου. Θα αφήσεις τα κλειδιά στο τραπεζάκι. Θα πιεις ένα ποτήρι νερό. Θα πετάξεις τα ρούχα σου όπου να ’ναι και θα πέσεις να κοιμηθείς. Δεν θα αργήσει να σε πάρει ο ύπνος. Στοίχημα πως έχεις ήδη κοιμηθεί.

Ώρα να κοιμηθώ κι εγώ. Θα σε ξαναδώ το πρωί. Ποιο πρωί δηλαδή, μεσημέρι. Εκείνη την ώρα που θα ξυπνήσεις και θα βγεις στο μπαλκόνι να σε χαϊδέψει ο ήλιος. Ίσως πάρεις τηλέφωνο και την κοπέλα που γνώρισες χθες. Ίσως πάρεις τους φίλους σου να κανονίσετε ξανά μια έξοδο για το βράδυ. Ίσως, αν είμαι τυχερή, μου πεις μια καλημέρα.

Τα μάτια μου κλείνουν. Ευτυχώς τα κράτησα ανοιχτά. Ευτυχώς μπόρεσα και σε είδα. Μου χάρισες άλλο ένα λεπτό στον παράδεισο. Η υπόλοιπη ζωή μου είναι μια κόλαση. Ευτυχώς σε είδα. Για να μπορέσω να σε ονειρευτώ. Για χάρη του ονείρου.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

8 Σχόλια

    • Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

      Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!!!

      Απάντηση
  1. Πόπη Κλειδαρά

    Κι εμένα μου άρεσε πολύ! Τα ανεκπλήρωτα συνθέτουν αριστουργήματα! Μπράβο!

    Απάντηση
    • Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

      Σας ευχαριστώ πολύ!

      Απάντηση
    • Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

      Καλώς σας βρήκα!!!

      Απάντηση
  2. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ ωραίος μονόλογος! Έντονος ο συναισθηματισμός. Εύγε!

    Απάντηση
  3. Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

    Ευχαριστώ πολύ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!