full_moon

Ήταν πανσέληνος, μήνας Αύγουστος. Ο Γιώργος αναστέναξε βαριά και άφησε να του φύγει ένα δάκρυ από τα μάτια του. Πρώην χρήστης αλκοόλ, είχε ζήσει την έντονη ζωή της νύκτας δουλεύοντας ως μπάρμαν.

«Ετοιμάσου αγάπη μου να χαρούμε την πανσέληνο» του λέει η Φωτεινή. «Αγάπη μου δούλευα 20 χρόνια νύκτα και δεν είχα δει ποτέ μου το φεγγάρι στη ζωή μου» λέει με λυγμούς. Η Φωτεινή του δίνει τυλιγμένο ένα δώρο. Ανοίγοντας το, βλέπει ένα πίνακα ζωγραφικής όπου απεικονίζεται ένα ολόκληρο φεγγάρι να φωτίζει τον ουρανό. «Είναι η πορεία, ο αγώνας που κάνεις για να ξεφύγεις από την εξάρτησή που σε είχε εγκλωβίσει! Το φεγγάρι συμβολίζει την καινούργια σου ζωή, είναι η αισιοδοξία και το φως που σε καθοδηγούν…» Ο Γιώργος την διακόπτει για να της προσθέσει ότι « το φεγγάρι είσαι εσύ! Σε ευχαριστώ για όλα φως του φεγγαριού μου, τώρα είμαι σίγουρος ότι το πρώτο φεγγάρι το είδα στο πρόσωπό σου, από τότε η ζωή μου είναι μια πανσέληνος».

Αγκαλιασμένοι και οι δυο κοιτάζουν πότε τον πίνακα και πότε την πανσέληνο. Ο Γιώργος όμως ξέρει καλά ότι την πραγματική πανσέληνο δεν τη βλέπει μόνο, αλλά την έχει ήδη στην αγκαλιά του!

 

_

γράφει ο Φίλιππος Φιλίππου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!