Γράμμα στον αγέννητο, του Σπύρου Μακρυγιάννη

30.09.2015

Στον αγέννητο

Νόμιζα θα 'ρθεις...
Θυμάμαι τότε που αχνοφάνηκες.
Κοίταζα την εικόνα μου στον καθρέφτη
μέσα στο ασανσέρ... Άλλαζε.
Έφτασα στο ισόγειο ένας άλλος.
Πιο ώριμος και δυνατός.
Χάθηκες μια μέρα στο αίμα.
Δεν ήρθες ποτέ...
Είναι στιγμές που σε νιώθω στο στήθος
να ακουμπά η σάρκα σου στην δική μου
όπως ξαπλώνω ανάσκελα - γλυκό βάρος -
και το μικρό σου χέρι να κρατιέται
απ' το δικό μου...
Δεν ήρθες ποτέ γιατί ποτέ δεν έζησες.
Δεν θα 'ρθεις ποτέ γιατί δεν έχεις μάνα...

Αργοναύτης, 30/01/2008

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Αυτή η επιστολή πονάει Σπύρο και αιμορραγεί. Κι ας είναι από το 2008.
    Θα προτιμήσω να την αφήσω ασχολίαστη δίνοντάς σου μια ζεστή καλημέρα .

    Απάντηση
    • drmakspy

      Μάχη μου… Όπως έλεγα στην Ελένη σε σχόλιο, συχνά η σιωπή λέει περισσότερα από τα λόγια… Ευχαριστώ…

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Μια ζεστή καλημέρα και από μένα Σπύρο!

    Απάντηση
    • drmakspy

      Ευχαριστώ κι ανταποδίδω Άννα μου…

      Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Το διάβασα τρεις φορές. Η καρδιά μου πάγωσε!! Ακόμα κλαίω!!!
    Σπύρο μου σε αγκαλιάζω σφιχτά!!!

    Απάντηση
    • drmakspy

      Ελένη μου… Νοιώθω αυτή την νοερή αγκαλιά… Σε ευχαριστώ…

      Απάντηση
  4. Teuta Sadiku ukidas

    και η εικόνα σου ….μέσα στο ασανσέρ…. άλλαζε .S.M. και παραμένεις ακόμα τόσο ευαίσθητος και αγαπητός προς όλα τα παιδιά του κόσμου,(το ποίημα σου για το παιδί που πνίγηκε επιβεβαιώνει την όμορφή ψυχή σου)

    Απάντηση
  5. drmakspy

    Teuta μου γλυκιά μου φίλη… Να είσαι καλά με τα όμορφα λόγια σου…

    Απάντηση
  6. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Δεν ήρθες ποτέ γιατί ποτέ δεν έζησες.
    Δεν θα ‘ρθεις ποτέ γιατί δεν έχεις μάνα…”

    Με συγκλόνισε τούτη η κατάθεση ψυχής, φίλε μου Σπύρο – σαν μάνα, σαν γυναίκα, σαν άνθρωπο που νιώθει τους κραδασμούς κάτω απ’ τις λέξεις…

    Απάντηση
  7. Αθηνά Μαραβέγια

    Υποκλίνομαι κι ευχαριστώ μ’ ένα δάκρυ μετέωρο…

    Απάντηση
    • drmakspy

      Αθηνά μου…. Ένα μετέωρο δάκρυ έχω κι εγώ από το 2002…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου