Γυναίκα-Άντρας

5.05.2019

Γυναίκα.

Μάνα, αδελφή, σύζυγος, θυγατέρα.

Μαρία, Σίνθια, Μελίνα, Ελένη, Αλμάζ, Φατίμα…

Άντρας.

Πατέρας, αδελφός, σύζυγος, γιος.

Κώστας, Πάτρικ, Στιβ, Γιώργος, Ταντέσε, Χασάν…

Την πρώτη την σέβεσαι αρκετά, την δεύτερη λιγότερο κι από ‘κει και πέρα ο σεβασμός παίρνει την φθίνουσα, μέχρι να αποδείξεις πόσο νταής είσαι και πόση “αντρίλα” και τεστοστερόνη κουβαλάς…

Ο άντρας, το αρσενικό, έχει κάθε δικαίωμα τόσο στον εαυτό του, όσο και στους άλλους, μα περισσότερο στην όποια γυναίκα, στο όποιο θηλυκό και κατ’ επέκταση σε όποιο “διαφορετικό”. Πόσο λάθος είναι…

Πότε θα καταλάβουν όλοι αυτοί οι αρσενικοί πως χωρίς ωάρια, τα σπερματοζωάριά τους είναι για τον κάλαθο των αχρήστων; Πότε θα μάθουν πως την Γυναίκα την σεβόμαστε, όποια και όπως κι αν είναι; Πότε θα νοιώσουν πως η ζωή τους δεν έχει καμία απολύτως αξία, χωρίς την ύπαρξη της γυναίκας;

Πάντα υπάρχουν εκείνοι που “επιβάλλονται” μόνο σε γυναίκες. Μπορείς να τους αναγνωρίσεις από διάφορες συμπεριφορές τους. Είναι αυτοί που δένουν τενεκεδάκια στις ουρές των σκύλων, αυτοί που “διασκεδάζουν” έως και ηδονίζονται, βλέποντας τον οποιονδήποτε άλλον να υποφέρει. Είναι αυτοί οι “μικροί Χίτλερ και Γκεμπελίσκοι”. Αυτοί που προκειμένου να δείξουν πρώτα στον εαυτό τους και ύστερα στους “υποτακτικούς” τους, πως έχουν λόγο ύπαρξης…

Πόσο τραγική είναι η μάνα εκείνη που βύζαξε ένα τέτοιο πλάσμα. Πόσο πιο τραγικός ο πατέρας που γέλασε έως και καμάρωσε το αγοράκι του, όταν αυτό κακοποίησε για πρώτη φορά το γατί στο δρόμο ή το αδέσποτο κουτάβι… Και πόσο πιο τραγικοί και αξιολύπητοι, εκείνοι που πιστεύουν πως η όποια γυναίκα βιάστηκε ή και δολοφονήθηκε «τα ζητούσε ο οργανισμός της».

Ποιος δίνει το δικαίωμα στον οποιονδήποτε να κακοποιεί και να δολοφονεί τον συνάνθρωπό του; Πότε και από ποιον ειπώθηκε πως για να δείξεις την υπεροχή και την αξία σου, πρέπει να προβείς σε φρικαλεότητες; Από πού αντλούν όλοι αυτοί την δύναμη της εξουσίας επάνω σε παιδιά, σε βρέφη, σε ανήμπορους συνανθρώπους; Ποιοι είναι αυτοί που καθορίζουν εάν ένας άνθρωπος αντέχει ή όχι και πόσο την κακοποίηση, λεκτική ή και σωματική, προσωπική ή εθνική; Ποιοι είναι αυτοί οι μικροί, οι λιλιπούτειοι “θεοί”, που “φροντίζουν”και αποφασίζουν αν έχεις εσύ το δικαίωμα στην ζωή; Ποιοι είναι αυτοί που πιστεύουν πως μπορούν και έχουν κάθε δικαίωμα να ελέγχουν τις ζωές των άλλων, εκτοξεύοντας και σκορπώντας τον θάνατο και την καταστροφή; Και ποιοι είναι αυτοί που κάποιος πρόγονός τους υπήρξε πρόσφυγας ή μετανάστης και αναθεματίζουν τον συνάνθρωπό τους που βρέθηκε σε αυτή ή και χειρότερη κατάσταση;

Πόσοι, αλήθεια, κρύβουμε, πίσω από τα τούλια και τις φιοριτούρες, από κοστούμια και μάσκες καλοσύνης, έναν αδίστακτο δολοφόνο;

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου