Γυναίκα-Άντρας

5.05.2019

Γυναίκα.

Μάνα, αδελφή, σύζυγος, θυγατέρα.

Μαρία, Σίνθια, Μελίνα, Ελένη, Αλμάζ, Φατίμα…

Άντρας.

Πατέρας, αδελφός, σύζυγος, γιος.

Κώστας, Πάτρικ, Στιβ, Γιώργος, Ταντέσε, Χασάν…

Την πρώτη την σέβεσαι αρκετά, την δεύτερη λιγότερο κι από ‘κει και πέρα ο σεβασμός παίρνει την φθίνουσα, μέχρι να αποδείξεις πόσο νταής είσαι και πόση “αντρίλα” και τεστοστερόνη κουβαλάς…

Ο άντρας, το αρσενικό, έχει κάθε δικαίωμα τόσο στον εαυτό του, όσο και στους άλλους, μα περισσότερο στην όποια γυναίκα, στο όποιο θηλυκό και κατ’ επέκταση σε όποιο “διαφορετικό”. Πόσο λάθος είναι…

Πότε θα καταλάβουν όλοι αυτοί οι αρσενικοί πως χωρίς ωάρια, τα σπερματοζωάριά τους είναι για τον κάλαθο των αχρήστων; Πότε θα μάθουν πως την Γυναίκα την σεβόμαστε, όποια και όπως κι αν είναι; Πότε θα νοιώσουν πως η ζωή τους δεν έχει καμία απολύτως αξία, χωρίς την ύπαρξη της γυναίκας;

Πάντα υπάρχουν εκείνοι που “επιβάλλονται” μόνο σε γυναίκες. Μπορείς να τους αναγνωρίσεις από διάφορες συμπεριφορές τους. Είναι αυτοί που δένουν τενεκεδάκια στις ουρές των σκύλων, αυτοί που “διασκεδάζουν” έως και ηδονίζονται, βλέποντας τον οποιονδήποτε άλλον να υποφέρει. Είναι αυτοί οι “μικροί Χίτλερ και Γκεμπελίσκοι”. Αυτοί που προκειμένου να δείξουν πρώτα στον εαυτό τους και ύστερα στους “υποτακτικούς” τους, πως έχουν λόγο ύπαρξης…

Πόσο τραγική είναι η μάνα εκείνη που βύζαξε ένα τέτοιο πλάσμα. Πόσο πιο τραγικός ο πατέρας που γέλασε έως και καμάρωσε το αγοράκι του, όταν αυτό κακοποίησε για πρώτη φορά το γατί στο δρόμο ή το αδέσποτο κουτάβι… Και πόσο πιο τραγικοί και αξιολύπητοι, εκείνοι που πιστεύουν πως η όποια γυναίκα βιάστηκε ή και δολοφονήθηκε «τα ζητούσε ο οργανισμός της».

Ποιος δίνει το δικαίωμα στον οποιονδήποτε να κακοποιεί και να δολοφονεί τον συνάνθρωπό του; Πότε και από ποιον ειπώθηκε πως για να δείξεις την υπεροχή και την αξία σου, πρέπει να προβείς σε φρικαλεότητες; Από πού αντλούν όλοι αυτοί την δύναμη της εξουσίας επάνω σε παιδιά, σε βρέφη, σε ανήμπορους συνανθρώπους; Ποιοι είναι αυτοί που καθορίζουν εάν ένας άνθρωπος αντέχει ή όχι και πόσο την κακοποίηση, λεκτική ή και σωματική, προσωπική ή εθνική; Ποιοι είναι αυτοί οι μικροί, οι λιλιπούτειοι “θεοί”, που “φροντίζουν”και αποφασίζουν αν έχεις εσύ το δικαίωμα στην ζωή; Ποιοι είναι αυτοί που πιστεύουν πως μπορούν και έχουν κάθε δικαίωμα να ελέγχουν τις ζωές των άλλων, εκτοξεύοντας και σκορπώντας τον θάνατο και την καταστροφή; Και ποιοι είναι αυτοί που κάποιος πρόγονός τους υπήρξε πρόσφυγας ή μετανάστης και αναθεματίζουν τον συνάνθρωπό τους που βρέθηκε σε αυτή ή και χειρότερη κατάσταση;

Πόσοι, αλήθεια, κρύβουμε, πίσω από τα τούλια και τις φιοριτούρες, από κοστούμια και μάσκες καλοσύνης, έναν αδίστακτο δολοφόνο;

_

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ζωτικό ειδύλλιο

Ζωτικό ειδύλλιο

-Αυτό είναι δικό σας, είπε ο πωλητής μ’ ένα πλατύ χαμόγελο που αποκάλυψε τη λευκή οδοντοστοιχία του, δίνοντας στο Σταμάτη το κλειδί του αυτοκινήτου. Εκείνος το περιεργάστηκε στη χούφτα του με δέος, σα να κρατούσε το άγιο δισκοπότηρο. Κάθισε στη θέση του οδηγού και...

Στον καφενέ της μικρής πλατείας

Στον καφενέ της μικρής πλατείας

Ο Τάσος, ο καφετζής, έφτασε όπως πάντα στην ώρα του, ν’ ανοίξει αχάραγα τον καφενέ, που βρισκόταν σε μια γωνιά της μικρής πλατείας. Ήδη απ’ έξω ήσαν καθισμένοι, να τον προσμένουν, τα πρώτα μαστόρια, που είχαν για πιάτσα το μαγαζί. -Καλημέρα. Πρωινοί, πρωινοί, βλέπω....

Πέρσα – Στέφανος

Πέρσα – Στέφανος

Όταν γνώρισα την Πέρσα ήμουνα πολύ νέος, ίσως πολύ νεώτερος απ’ αυτήν, αλλά με τις γυναίκες ποτέ δεν ξέρεις. Μόλις είχα τελειώσει τις Πανεπιστημιακές μου σπουδές και μιας και δεν γινόταν καν λόγος για μεταπτυχιακές στο εξωτερικό, λόγω οικονομικής αδυναμίας, (σημ. στην...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου