Γυναίκα εσύ

8.04.2016

Τόσα μύρα ανασαίνουν
στο ελαφρύ περπάτημα
μαλλιά χυτά σαν του
μεστού ξανθού σταχυού
το αργοσάλεμα
και το όμορφο κορμί
χρυσοπούλι
στου Ήλιου την φωτιά
το σφιχτοαγκάλιασμα

Τον Άνεμο από το
Κρίνο χώρισα
Ολόγυμνη η ψυχή
Ως το σπλάχνο εχύθη

Μισάνοιχτα χείλη
Σιωπηλός πόθος
ζυγιασμένος στις φλέβες
χύνεται με ορμή

_

γράφει η Ευτυχία Καπαρδέλη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Βρε βρε καλώς την πολυβραβευμένη Ευτυχία μας. Δεν μου λες άφησες και κανένα βραβείο να πάρουμε και μεις τα καημένα; Ωραίο το ποίημά σου και να σε βλέπουμε συχνότερα στον φιλόξενο χώρο του ”βιβλίο, νετ”

    Απάντηση
  2. Kapardeli Eftichia

    χαχχχαχα…….Λένα μου το χιούμορ σου απίθανο….και τα αισθήματα της καρδιάς σου πολλά και πολύτιμα
    Στην εποχή μας έχουμε απογυμνωθεί από οράματα και αισθήματα Ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι ιδιαίτεροι σαν και σένα ακόμα
    Θερμά ευχαριστώ φιλενάδα

    Απάντηση
  3. Kapardeli Eftichia

    Αννα μου από καρδιάς ευχαριστώ Σπαταλώ τα κομμάτια της καρδιάς μου σε ανθρώπινες στιγμές και εικόνες…..κρατώ την ομορφιά

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Ένα ποίημα γεμάτο εικόνες που διαβάζοντάς το, ξεπηδούν άλλες τόσες. Υπέροχο!

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Πολύ όμορφο…

    Απάντηση
  6. Kapardeli Eftichia

    Μάχη μου ζωγραφίζω το χάμογελό σου με” όνομα” γυναίκας Από καρδιάς ευχαριστώ

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου