Άκουσε τους φευγαλέους ήχους στον αέρα
Ουτοπικά αγγίγματα μακρινού παρελθόντος
Λέξεις σιωπηλές, ανήκουστες
Φυσαλίδες επιπλέουσες, τυχαίες στη μορφή
Παγιδευμένες στο κουκούλι του χρόνου.

Ψηλάφισε τη σκιά των απόηχων
Απαλότερη από αθόρυβους ψιθύρους
Καθαρή ωστόσο, σαν γέλια εραστών.

Αφουγκράσου τη στιγμή
Γιατί δεύτερη ζωή δεν έχει
Γιατί η μνήμη ακολουθεί το πέρασμά της
Απέραντη, σαν ξεχασμένο όνειρο.

Άκουσε...

 

_

γράφει η Βασιλική Δραγούνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!