Δεύτερη ζωή δεν έχει

13.08.2016

-Μαριάννα με λένε.
-Συγγνώμη;
-Μαριάννα! Όχι Μαρι -άννα. Ούτε Μαρι -άνθη. Σιγά μη με πεις και Αφροξυλάνθη δηλαδή. Μαριάννα! Με "γου"! Κατάλαβες;
Ορίστε. Το είπα και ησύχασα. Ύστερα έβαλα τη σάκα μου επάνω στο θρανίο. Απλώθηκα φαρδιά πλατιά στην σιδερένια καρέκλα και απόλαυσα το έκπληκτο βλέμμα του μπροστινού μου. Είμαι σίγουρη ότι τον άφησα σύξυλο. Πρώτη μέρα, πρώτη τάξη κι ένα κορίτσι εμπορεύεται τσαμπουκά.
''Κοπελιά". Ας μη με αποκαλούσε έτσι. "Πηγαίνεις πιο πίσω κοπελιά..."
Από μικρή διόρθωνα τους άλλους... Δεν φταίω εγώ. Όλοι επέμεναν να με φωνάζουν όπως εκείνες τις γυναικείες αγγελικές μορφές στις εικόνες του παππού. Εκείνες τις κοπέλες που αγιάσανε κι έγιναν πορτρέτα μυγιάγγιχτα, απρόσιτα και φυλαχτά στο στήθος. Αικατερίνη, Ευλαβία, Ιωάννα της Λοραίνης... Εδώ και να θες ν' αγιάσεις δεν μπορείς. Εδώ είναι λύκειο. Τυχερός θα είσαι αν επιβιώσεις. Αν δεν σου τη "πέσει" η διπλανή που στριφογυρίζει την κοτσίδα, θα σου τη πέσει το τελευταίο θρανίο. Είτε φταίει η αποτυχημένη βαφή είτε το ζευγάρι γυαλιών μυωπίας, που έπρεπε να το πάρεις μαύρο κι όχι λευκό, για να ταιριάζει καλύτερα με το χρώμα της επιδερμίδας σου (ευχαριστώ πολύ μαμά...). Όπως και να έχει, κάποιος θα σου βεβηλώσει την ιδανική εικόνα που είχες για τους μεγάλους του λυκείου. Τώρα είσαι ¨μεγάλη", "με τους μεγάλους", "μεγαλώσατε"...
Ανοησίες. Αλλά εάν θυμηθώ και την αγαπημένη μου ποιήτρια Κική Δημουλά, "Κανένα τέλος δεν έρχεται με άδεια χέρια". Κι εγώ περατώνοντας τα γυμνασιακά γυμνάσια έμαθα δύο πράγματα. Πρώτον. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις το όνομά σου. Άλλο Τάκης κι άλλο Κωνσταντίνος. Άλλο Έλενα κι άλλο Νιτσάκι. Επίσης πολύ σημαντικό είναι να γνωρίζεις και τη θέση σου. Γιατί δεύτερη ζωή δεν έχει. Έτσι ισχυρίζεται ο παππούς μου. Μία είναι η διαδρομή, γι’ αυτό επίλεξε αν θα την οδηγήσεις με μοτοσικλέτα ή με λεωφορείο. Με λιμουζίνα ή με αγροτικό και πάει λέγοντας.
Ο παππούς βέβαια κάποτε οδηγούσε νταλίκες. Έβαζε μέσα το φυλαχτό με την εκάστοτε αγία Μαρι-άννα, έβαζε και τη φωτογραφία της γιαγιάς με το σταυρό και το ξεραμένο τριαντάφυλλο και οδηγούσε. Από τότε φαίνεται του έμεινε ο δρόμος με τα "μεταφορικά" του και με τις παρομοιώσεις του.
- "Συγνώμη, αυτή η θέση είναι πιασμένη;"
Η διπλανή έπαψε να στριφογυρίζει την κοτσίδα της.
Κοιτάζω το βουνό με τα βιβλία και το μπλε ρολόι swatch. Στέκεται μπροστά μου μετέωρο αναμένοντας πότε το φανάρι θ' ανάψει πράσινο.
-Όχι, ελεύθερη είναι.
-Πέτρος. Εσύ είσαι η Μαριάννα, έτσι; Με «γου», όπως άκουσα να λες..."
Ναι ξέρω τι θα πεις. Άλλο ελεύθερη, άλλο "δεν ξέρω". Αλλά τι να πω κι εγώ σ' έναν Πέτρο με γαλάζια μάτια που αρθρώνει σωστά το όνομά μου... Εξάλλου δεύτερη ζωή δεν έχει. Έτσι λέει κι ο παππούς...

 

_

γράφει η Ελένη Λύρα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο ανάποδος καθρέφτης

Ο ανάποδος καθρέφτης

Έτσι θα έλεγα τον κόσμο καθρέφτη ανάποδο,Ανάποδο καθρέφτηκαθρέφτηχωρίς τζάμι Τον εαυτό σου βλέπεις,άνθρωπε,άνθρωπε τι γυρεύεις;Ξέρει ο καθρέφτης Ο κόσμος έδειξε τι είσαιγιατί ότι κάνεις το δείχνειπονάει, μα δεν σπάειεδώ είναι ο καθρέφτης._γράφει ο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

 Κλέφτης ονείρων έγινες,καταστροφές του κόσμουέκλεψες και το δικό μου όνειροκαι ας μην το ξέρεις Γιατί όταν κλέβεις έναΧάνονται χίλιαΓίνονται στάχτη, τέρμαΈτσι όπως πας δεν θα απομείνει κανένα._γράφει ο Ευθύμιος- Ραφαήλ Αγγελής Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Δεύτερη ζωή δεν έχει

Ποτέ δε θα ξεχάσει, το πρώτο τεστ που έγραψε στο δημοτικό. Ακόμη θυμάται το γραπτό του. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά.Κανένας όμως δεν τον μάλωσε. Αντιθέτως, όλοι του είπαν να μη στεναχωριέται, γιατί στο δεύτερο θα τα πάει καλύτερα. Δεν τους πίστεψε....

Ζωή σε δόσεις

Ζωή σε δόσεις

  Τι να πουν κι άνθρωποι; Τι να κάνουν; Τους δίνουν την ζωή σε δόσεις μέχρι να τους ξεφτιλίσουν   Έπρεπε όμως να δεχτούν και ήρθε ο πόλεμος, και συνταγογράφησε συνταγογράφησε δυστυχία   Στην πρώτη δόση βομβαρδισμούς, στην δεύτερη μετανάστευση, στην Τρίτη...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσικήστα γυμνά ερείπια, παγερό περιδιαβαίνει τ' αγέριγέρνουν τ'...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Η μετακόμιση των χρωμάτων

Η Αγγελική έκλεισε το τηλέφωνο και με χορευτικές φιγούρες έφερε πάνω κάτω τη μικρή της γκαρσονιέρα, που ξαφνικά έγινε πιο φωτεινή κι ας είχε για θέα τον ακάλυπτο. «Αύριο το πρωί στις εννέα» έλεγε και ξαναέλεγε με μελωδικό οίστρο, αφήνοντας χαρούμενα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Το πνεύμα που ψάχνει και ψάχνεται…για την επιβεβαίωση τού τα *πάντα ρει*…Μόνο το όνομα να μένει σωστό….
    Μόνο αυτό….
    ΜΠΡΑΒΟ!

    Απάντηση
    • ΕΛΕΝΗ ΛΥΡΑ

      Σας ευχαριστώ

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου