Διερμηνείς του Πάθους

Δημοσίευση: 12.08.2022

Ετικέτες

Κατηγορία

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά…

Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που 

απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς,

με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο

 

Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.

 

Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω

πώς να σε πιάσω Ψάρι του Ωκεανού

που μου γελάς κατάμουτρα με τα μισάνοιχτά σου χείλη

πώς να σε ακολουθήσω Οδηγέ

που είσαι Αγέρας Δροσερός  Σφοδρός και Μαγικός και, 

που είσαι Γη να σε πατήσω να σταθώ να ξαποστάσω,

καθώς υγραίνεις κάθε ίνα του κορμιού μου

και λειώνω όταν σε ακουμπώ

 

Αχ! Να ξαπλώσω πλάι σου

Να ανασαίνεις        Τα στήθη σου να βλέπω να θυμάμαι

         Πόσο μικρή είναι η Ζωή μας και,

Ατελείωτη η Φύση

μας καλεί σε Γέννηση και πάλι.

 

Ο Έρωτας γυρίζει γύρω-γύρω Εμάς κοιτάζει πονηρά  

αναστενάζει προσπερνά και κλαίει

Τον Νόμο του Δημιουργού να παραβεί 

δε θέλει          δε μπορεί και δεν του πρέπει

Δικός δούλος είναι ο Έρωτας Μικρή

Διέταξέ τον με ένα νεύμα των γλουτών σου

Οδήγησέ τον με το αργό τρεμάμενο μισάνοιγμα των μηρών σου

Χάρισέ τον με το κελαρυστό κελάηδισμα της τρυφερής σου σάρκας

 

Έλα …Οδαλίσκη πάρε με.

την Ώρα του Οργασμού σου Κράτα με σφιχτά μεσ’ την καρδιά σου

Και δείξε μου τα Αθάνατα τα Ουράνια Μυστικά Τα Ξεχασμένα

Πάρε με εκεί που Αρχέγονη Γυναίκα Ζει (και Βασιλεύει η Ηδονή)

που φτιάχνει Άνδρες και Ήρωες και Εραστές

 

είσαι η Γυναίκα Ουράνιο Τόξο

 

Και ποθώ το Βέλος σου να γίνω

Όταν στην Άπειρη Ηδονή τοξεύεις

Και νάμαι η Έκστασή σου

Που σε παίρνει με Σφύριγμα Αγέρα

Και στη Καρδιά Του Άνδρα σε πετάει

 

Ο Άνδρας που γεννιέται από σένα. Αθάνατος και Λυπημένος είναι.

Γιατί Στη Μήτρα Σου ψάχνει κάθε λεπτό και κάθε μέρα  

να βρει τον Θάνατο και τη Ζωή

 

_

γράφει ο Γιάννης Αναστασίου

Ακολουθήστε μας

Πικρή μνήμη

Πικρή μνήμη

Πικρό είναι το τραγούδι μου, μα πιο πικρή η μνήμη που μια αυλαία σφράγισε ολόκληρη εποχή για μια φωτιά που άλωσε ηλιοθρεμμένα σπίτια κι έγινε η ανάμνηση θλίψη κι απαντοχή, που τρέχει πίσω και τρυπά τα βέβηλά τους τείχη να κοινωνήσει, όσο μπορεί, την άκρα αρμονία μες...

Ο νους

Ο νους

Μια χαραμάδα φτάνει, φως κι ας μην έχει, καινούργιους κόσμους για να κτίσει χωρίς την σάρκα να υπολογίζει   Ο δύσμοιρος, σαν μια νέα πραγματικότητα τους πιστεύει. Αρνείται, πως είναι της φαντασίας κύημα, υλικό, που χάνεται σαν σύννεφο στον αέρα. Κτίζει και χαλά,...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο νους

Ο νους

Μια χαραμάδα φτάνει, φως κι ας μην έχει, καινούργιους κόσμους για να κτίσει χωρίς την σάρκα να υπολογίζει   Ο δύσμοιρος, σαν μια νέα πραγματικότητα τους πιστεύει. Αρνείται, πως είναι της φαντασίας κύημα, υλικό, που χάνεται σαν σύννεφο στον αέρα. Κτίζει και χαλά,...

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου, ο άνθρωπος  κι είναι το τέρας αόρατο κι αόρατα στριφογυρίζει. Σείεται  ανασηκώνεται, με μιας, πολλούς μαζί αρπάζει    Στην ουρά γίνεται χαμός  λες κι ο άνθρωπος αιώνια θα ζήσει  Κτίζει μέγαρα, κάστρα και επαύλεις  Καίει δέντρα, ξεριζώνει...

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

Άξιζε που περίμενε τόσο   Οι ελπίδες άξιζαν περισσότερο Και η μαρτυρική συμβίωση  με τον φόβο πως δεν θα ‘ρθει άξιζε και αυτή    Ήρθα για να επιβιώσω  και να ερωτευτώ Η αποστολή έχει και δώρα  να ξεπερνώ τις δυσκολίες   Απλές σκέψεις Όλες οι περίπλοκες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου