Δολοφόνος της σκέψης

Δημοσίευση: 10.01.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

tree_ioannou

Θα δολοφονήσω τις σκέψεις
να μην απαριθμούν τις μνήμες.
Τις νύχτες που όλα ησυχάζουν
εκείνες ξυπνούν και με στοιχειώνουν.
Κάποιες φορές, περπατώντας αθόρυβα,
πότε πότε, χορεύοντας και τραγουδώντας,
άλλοτε, ψιθυρίζοντας, τις ανέχομαι.
Μα τις περισσότερες φορές
μιλώντας με σταθερά και με φωνή στεντόρεια
με τρελαίνουν
όπως τους λύκους τα ολόγιομα φεγγάρια.
Κι όταν γίνονται Πυθίες,
ζωντανεύοντας το θάνατο που πλησιάζει
πεθαίνω στην ιδέα του χαμού των αγαπημένων μου
που ριζώνει στο είναι μου,
η πιο θανατηφόρα απ' όλες, σκέψη.
Όχι δεν είναι ο θάνατος,
δεν είναι οι μνήμες που με τρομάζουν.
Είναι η ροή των γεγονότων,
ο μονόδρομος της ζωής,
η αβεβαιότητα του μέλλοντος
που με συναρπάζουν και με αλλάζουν
σε στυγνό δολοφόνο...

_

γράφει η Έλενα Ιωάννου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Νερό σε Στέρνα

Νερό σε Στέρνα

Η έμπνευσή μου για ‘Σένα Είναι αστείρευτη,   Σα Νερό σε Στέρνα.   Η Στέρνα είμαι ‘γω,   Είσαι το Nερό.   Δροσίζομαι,   Μα  π ο τ έ  δεν  ξ ε δ ι ψ ώ.   _ γράφει η Παρασκευή...

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου