Δρόμοι χωριστοί

Δημοσίευση: 12.01.2024

Ετικέτες

Κατηγορία

Του άρεσε να την χαζεύει, του άρεσε να της μιλά,

Του άρεσαν τα πάντα πάνω της χωρίς υπερβολές.

Έτσι της έλεγε πάντα και εκείνη του γελούσε.

Ήταν χαρούμενη κοντά του και την έκανε να ελπίζει,

Στο αέναο, σε αυτό το κάτι που βρίσκεις μία φορά,

Και κρατάς για πάντα μέσα σου κρυμμένο.

Όμως έπρεπε να ακολουθήσουν δρόμους χωριστούς.

Η καρδιά του προχώρησε και την ξεπέρασε,

Και εκείνη έμεινε να τον κοιτά σε ένα λιμάνι,

Να του χαμογελά όπως την πρώτη μέρα.

Να χαίρεται που έφυγε να κυνηγήσει το όνειρο,

Σε εκείνο το πλοίο που το έσπρωχνε ο άνεμος.

Ήθελε την ευτυχία του πιο πολύ από όλα,

Της άρεσε να τον θυμάται έτσι,

Της άρεσε η τελευταία τους αγκαλιά.

Της άρεσαν τα πάντα πάνω του ακόμα και τώρα.

Ίσως σε μία άλλη ζωή ή εποχή του χρόνου,

Έπιασε τον εαυτό της να σκέφτεται και να ονειρεύεται,

όσο τα πόδια της την τραβούσαν μακριά του. 

 

_

γράφει η Δέσποινα Φαναράκη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News https://youtu.be/Ls_AhdE_48oΚαθημερινή https://youtu.be/e4WcN0I4SeE?si=FMFk6LVSJyUZKDMJ Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ανώνυμος

    Ευχαριστούμε, κυρία Φαναράκη!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου