Δυο ξένοι

11.07.2016

Woman_alone

Είναι στιγμές που ο λογισμός μου
σε συναντά στα δύσβατα μονοπάτια σου
μονάχα οι ματιές μας αντάμωναν, προσπερνάμε σαν δύο ξένοι
Γίναμε ξένοι τώρα πια, δύο άγνωστοι ανάμεσα στο πλήθος
και να σκεφτείς πως κάποτε οι ψυχές μας συμπορεύτηκαν στο χρόνο.
Βάφτηκαν μαβιά οι αναμνήσεις
έγινε χαλικόστρωτος ο ανήφορος
Το λιβάδι με τις παπαρούνες
έγινε διψασμένος κάμπος
Μόνο τη ματιά σου έχω να θυμάμαι σε τούτη τη συνάντηση.
Τίποτα άλλο δε μ’ αγγίζει πια!

 

_

γράφει η Βασιλική Μουργελά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Τι λυπηρο μετά από μια κοινή πορεία, να καταλήγουν δύο άνθρωποι ξένοι. Και όμως, πραγματικό. Πολύ ωραίο!!!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο το ποίημά σας μπράβο σας!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου