Δυο ξένοι

Δημοσίευση: 11.07.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Woman_alone

Είναι στιγμές που ο λογισμός μου
σε συναντά στα δύσβατα μονοπάτια σου
μονάχα οι ματιές μας αντάμωναν, προσπερνάμε σαν δύο ξένοι
Γίναμε ξένοι τώρα πια, δύο άγνωστοι ανάμεσα στο πλήθος
και να σκεφτείς πως κάποτε οι ψυχές μας συμπορεύτηκαν στο χρόνο.
Βάφτηκαν μαβιά οι αναμνήσεις
έγινε χαλικόστρωτος ο ανήφορος
Το λιβάδι με τις παπαρούνες
έγινε διψασμένος κάμπος
Μόνο τη ματιά σου έχω να θυμάμαι σε τούτη τη συνάντηση.
Τίποτα άλλο δε μ’ αγγίζει πια!

 

_

γράφει η Βασιλική Μουργελά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φαντάσματα

Φαντάσματα

Κάτι νύχτες Που τρίζουνε τα μάνταλα στις πόρτες Που σέρνονται στα μάρμαρα πνιγμένες προσευχές Κάτι νύχτες  Που τρέμουν τα παράθυρα θανάτου πυρετό Ξεχύνονται αντίλαλοι απ’ τα υπόγεια Κάτι νύχτες χτυπήσανε τις πόρτες μα δεν ήτανε κανείς.   Κάτι νύχτες έσβηναν τα...

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ροζ

Ροζ

Πάντα το έλεγε η μάνα μου: “Μάλλιασε η γλώσσα μου, μην βάζεις τα άσπρα με τα χρωματιστά, θα χαλάσουν τα ρούχα”. Μα εγώ μια ζωή, ανοικοκύρευτη.  “Ξερω τι σου λέω,  θα προσέχω”. Πήρα όλη την μπουγάδα, Και τα’μπλεξα. Τα ‘μπλεξα όλα.  Και τώρα βρίσκομαι εδώ, Να κλαίω πάνω...

Εκφοβισμός

Εκφοβισμός

Δεν έχει ουδεμία αξία να γράψω ή να μιλήσω για όσα έχω περάσει.   Δεν έχω ανάγκη από βλέμματα λύπησης ή λόγια θαυμασμού.   Διατηρώ την ανθρωπιά, αλλά και την επιμονή μου. Αυτό μόνο αξίζει να εκμυστηρευτώ.   _ γράφει ο Νικόλαος...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Τι λυπηρο μετά από μια κοινή πορεία, να καταλήγουν δύο άνθρωποι ξένοι. Και όμως, πραγματικό. Πολύ ωραίο!!!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο το ποίημά σας μπράβο σας!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου