Δύσκολοι καιροί Μπλέηκ

1.12.2015

 

 

-Καλημέρα.

-Παρακαλώ;

-Είμαι ο ποιητής που μιλήσαμε χθες για την ποιητική συλλογή που σας έστειλα για αξιολόγηση.

-Ο κύριος Αποστολίδης;

-Ναι.

-Καθίστε. Λοιπόν, τα ποιήματα σας είναι έξοχα. Έχουν μια ρομαντική χροιά, γεμάτα εικόνες. Σε σημείο που λειτουργούν και οι πέντε αισθήσεις του αναγνώστη.

-Σας ευχαριστώ πολύ.

-Δεν χρειάζεται. Τόσα χρόνια στις εκδόσεις έχω μάθει να αναγνωρίζω τα γνήσια ταλέντα. Μπορώ να πω ότι ο ποιητικός σας λόγος έχει κάτι από Μπλέηκ.

-Οπότε να υποθέσω ότι σας ενδιαφέρει να εκδώσετε τη δουλειά μου;

-Εννοείται. Ένα τέτοιο αριστούργημα δεν θα μπορούσε να μού διαφύγει. Όμως… Όπως ξέρετε οι καιροί είναι δύσκολοι. Θα πρέπει να χρηματοδοτήσετε την έκδοση.

-Το ξέρω. Έτσι λειτουργεί το σύστημα.

-Εμείς ξέρετε για κάθε ποιητική συλλογή ζητάμε ένα ποσό ανάλογο με την ποιότητα που προσφέρουμε.

-Δηλαδή;

-Τρεις χιλιάδες ευρώ για 500 αντίτυπα. Αλλά όπως ξέρετε η δουλειά μας είναι πολύ αξιόλογη.

-Το ποσό, όμως, είναι μεγάλο.

-Λυπάμαι.

-Μού είπατε ότι η γραφή μου σας θυμίζει τον Μπλέηκ.

-Και λοιπόν;

-Αν ερχόταν ο Μπλέηκ, θα του ζητούσατε 3 χιλιάδες;

- Οι εποχές είναι δύσκολες για Μπλέηκ αγαπητέ.

 

_

γράφει ο Τειρεσίας Λυγερός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

Αταβισμός

Αταβισμός

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1936             Ένα χλωμό φεγγάρι κρεμόταν πάνω απ’ το κοιμισμένο χωριό. Ησυχία επικρατούσε σ’ όλον τον οικισμό και μονάχα στο διώροφο πέτρινο σπίτι απέναντι από την εκκλησία υπήρχε ακόμη φως. Στο πάνω πάτωμα μια πόρτα ξεκλειδώθηκε. Ο πατέρας...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. ΛέναΜαυρουδή Μούλιου

    Καταπιαστήκατε με ένσ θέμσ που πονάει τόσο τους ποιητές όσο και τους συγγραφείς. Το ρώτημά σας στο τέλος που δεν απαντήθηκε θα μπορούσε να απαντηθεί ως εξής αν ο ερωτόμενος εκδότης ήταν απολύτως ειλικρινής :
    ”Αν επρόκειτο για τον Μπλέικ δεν θα ήταν ΕΚΕΊΝΟΣ που θα πλήρωνε φίλε μου, αλλά ΕΜΕΙΣ, με εξασφαλισμένη την πορεία της συλλογήςτου αφ’ ενός και την διαφήμιση του εκδοτικού μας αφ’ ετέρου, όχι μόνον εντός Αγγλίας αλλά στον κόσμο όλο.Οπόταν προς τι το ερώτημά σας;;;;;”
    Και σεις θα ΤΟΥ ανταπαντούσατε:
    ”ΑΧ ΑΧ ΑΧ !!!!!!”

    Απάντηση
  2. drmakspy

    Πικρή πραγματικότητα δοσμένη με χιούμορ…

    Απάντηση
  3. Ανωνυμος

    Αληθινό!!!! Δύσκολοι καιροί για ποιητές…!

    Απάντηση
  4. ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ ΛΥΓΕΡΟΣ

    Το κειμενο γραφτηκε με σκοπο να σαρκασει και γιατι οχι να περιγελασει αυτους τους εκδοτισκους που εκμεταλλευονται την τεχνη και τους νεους ποιητες. Κανανε την ποιηση εμποριο για να γραφουν οι λιγοι οικονομικα εκλεκτοι. Αυτο εχει ως αποτελεσμα να χανονται ποιητικα διαμαντια. Ο ιδιος ο Τειρεσιας Λυγερος δεν ειναι ποιητης – οποτε δεν εχει λογο να κερδισει κατι- αλλα συγγραφεας αστυνομικης λογοτεχνιας.

    Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Θίξατε ένα φλέγον ζήτημα της εποχής μας με έναν όμορφα γραμμένο διάλογο. Μπράβο σας.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου