Είμαι άνθρωπος, της Λεμονιάς Μουλά

21.07.2015

 

 

Είμαι άνθρωπος και ματώνω, είμαι άνθρωπος και γυρεύω ένα τίποτα για να πιστέψω ένα πολύ.

Είμαι άνθρωπος και είμαι πολύ πληγωμένος για να διασκεδάσω τη ψυχή μου όταν δίπλα μου ψυχές χάνονται.

Όταν σκοτώνεται και ο νικητής και ο νικημένος είναι άνθρωποι και είναι και οι δύο νεκροί.

Θλίβομαι όταν προσπαθώ να μη γίνομαι σαν τους άλλους.

Είμαι άνθρωπος και δε θέλω ζωή ήσυχης απελπισίας.

Είμαι άνθρωπος και πρέπει να παραδεχθώ πως όλα είναι προκαθορισμένα, τόσο η αρχή όσο και το τέλος από δυνάμεις που εγώ δεν μπορώ να ασκήσω τον παραμικρό έλεγχο.

Είμαι άνθρωπος και κάθε μέρα έχω την βεβαιότητα για το λάθος της προηγούμενης.

Κανείς δε ξέρει τι είναι αυτό που θα 'ρθει προτού το αύριο.

Το μόνο βέβαιο  είναι πως ο χρόνος κυλά για όλους.

Η αλήθεια υπάρχει, τα ψέματα εφευρίσκονται.

Αρκεί να είσαι απελπισμένος και πιστεύεις οτιδήποτε.

Ωστόσο παραμένω άνθρωπος και έχω το θάρρος στο παράλογο κόσμο να φοβάμαι, να κλαίω, να αγωνίζομαι, να ελπίζω.

Είμαι άνθρωπος κι άνω θρόσκω.

Πορεύομαι κοιτώντας ψηλά το δημιουργό μου όπως και αν λέγεται αυτός και δε ξεχνώ τη θνητή μου φύση.

Είμαι άνθρωπος και υπάρχω για να αμφιβάλω.

 

_

γράφει η Λεμονιά Μουλά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. drmakspy

    Βαθιές σκέψεις, γενναίες παραδοχές, μεγάλες αλήθειες… Τελικά δεν είναι τυχαίο που γνωριστήκαμε!

    Απάντηση
  2. Mάριος Βασιλόπουλος

    Πολύ όμορφη η γραφή σας!!

    Απάντηση
  3. Matina Mardeli

    Σου παει η ποίηση Λεμονιά!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου