Select Page

Είμαι μικρός, μην το ξεχνάς

Είμαι μικρός, μην το ξεχνάς

hands_baby

Κρατώ το χέρι σου μάνα

το ένα σου χέρι

το άλλο το κατάπιαν

τα συντρίμμια στη Ράκκα, τη Χόμς, το Κομπάνι

την ώρα που μου έγνεφες κουράγιο

αποχαιρετώντας τον πατέρα

στο τελευταίο του της φρίκης ταξίδι.

Είναι παγωμένο το χέρι σου μάνα

έχει τόσο κρύο τις άστεγες νύχτες

κάτω από τα θλιμμένα αστέρια

το νιώθω στο κορμί μου

- όσο μου έχει απομείνει-.

Ήρθε η σειρά μου

να φροντίσω την απελπισία σου

αλλά είμαι μικρός

και δεν γνωρίζω τον τρόπο.

Μου το υποσχέθηκες μάνα

εκείνο το παιχνίδι της καλύτερης μέρας...

Και τώρα μονάχος

δεν έχω άλλα βήματα

ούτε καν άλλα δάχτυλα

να το ψάξω στης καρδιάς μου το χάος.

Ματώνω χωρίς εσένα μάνα

είμαι μικρός

μην το ξεχνάς.

 

_

γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου…

5 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Μου το υποσχέθηκες μάνα
    εκείνο το παιχνίδι της καλύτερης μέρας…”

    “Ματώνω χωρίς εσένα μάνα
    είμαι μικρός
    μην το ξεχνάς”

    Μάτωσες τη δική μου καρδιά, Καλλιόπη μου…

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΕΥΓΕ Καλλιόπη,
    Πόσα μπορούν να κρυφτούν πίσω από τις αράδες ενός ποιήματος, αλήθεια!!!!!!!!!!!! Μυριάδες συναισθήματα σε όλες τις αποχρώσεις της ψυχικής διάθεσης που μοιάζει με ανελκυστήρα στο κενό…. Πότε πάνω …πότε κάτω… ανάλογα με τα κουμπιά που ‘πατούν’ κάποιοι στον όλεθρο του καθημερινού μας πολέμου!

    Απάντηση
  3. Litsa Dimitropoulou

    Ματώνουμε όλοι μας με τόση ανημπόρια γύρω μας….δυστυχώς όταν παιδιά υποφέρουν έχουμε σαν πλάνήτης ξοφλήσει! Σας ευχαριστώ πολύ!

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Συγκλονιστικό!!! Δεν έχω λόγια!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!