Είμαι μικρός, μην το ξεχνάς

12.03.2016

hands_baby

Κρατώ το χέρι σου μάνα

το ένα σου χέρι

το άλλο το κατάπιαν

τα συντρίμμια στη Ράκκα, τη Χόμς, το Κομπάνι

την ώρα που μου έγνεφες κουράγιο

αποχαιρετώντας τον πατέρα

στο τελευταίο του της φρίκης ταξίδι.

Είναι παγωμένο το χέρι σου μάνα

έχει τόσο κρύο τις άστεγες νύχτες

κάτω από τα θλιμμένα αστέρια

το νιώθω στο κορμί μου

- όσο μου έχει απομείνει-.

Ήρθε η σειρά μου

να φροντίσω την απελπισία σου

αλλά είμαι μικρός

και δεν γνωρίζω τον τρόπο.

Μου το υποσχέθηκες μάνα

εκείνο το παιχνίδι της καλύτερης μέρας...

Και τώρα μονάχος

δεν έχω άλλα βήματα

ούτε καν άλλα δάχτυλα

να το ψάξω στης καρδιάς μου το χάος.

Ματώνω χωρίς εσένα μάνα

είμαι μικρός

μην το ξεχνάς.

 

_

γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Μου το υποσχέθηκες μάνα
    εκείνο το παιχνίδι της καλύτερης μέρας…”

    “Ματώνω χωρίς εσένα μάνα
    είμαι μικρός
    μην το ξεχνάς”

    Μάτωσες τη δική μου καρδιά, Καλλιόπη μου…

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΕΥΓΕ Καλλιόπη,
    Πόσα μπορούν να κρυφτούν πίσω από τις αράδες ενός ποιήματος, αλήθεια!!!!!!!!!!!! Μυριάδες συναισθήματα σε όλες τις αποχρώσεις της ψυχικής διάθεσης που μοιάζει με ανελκυστήρα στο κενό…. Πότε πάνω …πότε κάτω… ανάλογα με τα κουμπιά που ‘πατούν’ κάποιοι στον όλεθρο του καθημερινού μας πολέμου!

    Απάντηση
  3. Litsa Dimitropoulou

    Ματώνουμε όλοι μας με τόση ανημπόρια γύρω μας….δυστυχώς όταν παιδιά υποφέρουν έχουμε σαν πλάνήτης ξοφλήσει! Σας ευχαριστώ πολύ!

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Συγκλονιστικό!!! Δεν έχω λόγια!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου