Είναι αυτά που αγαπάς…

29.03.2014

 

Είναι και αυτά που αγαπάς

Τα μικρά, τα ασήμαντα

Μια ριπή ζεστού αέρα με άρωμα γιασεμιού

Το άσπρο βότσαλο που μάζεψες στην παραλία, έτσι, γιατί σου γυάλισε

Εκείνο το χαμόγελο από το παιδάκι που βγαίνει στην επιφάνεια

και ας είσαι στα σαράντα.

Ένα χάδι ηλιαχτίδας

Η θάλασσα σε όλες τις εκφάνσεις της,

γαλήνης, τρικυμίας, με το φως του ήλιου, αλλά και του φεγγαριού.

Είναι αυτά που αγαπάς

ακόμη και αν σε πληγώνουν

Είναι εκεί για να σε κρατούν ζωντανό

και να τα αγαπάς

Να νιώθεις τη ζέστη του ήλιου

ακόμη και όταν στην καρδιά έχεις χειμώνα.

Και στο χειμώνα όμως η λιακάδα

Είναι απ’ αυτά που αγαπάς

Τα μικρά, ασήμαντα

και όμως, τόσο σημαντικά

Η μακρινή βόλτα στην παραλία,

παρέα με τις σκέψεις σου,

εκείνες τις σκοτεινές, τις μαύρες

Και είναι αυτά που αγαπάς

Και πνίγεσαι και θες να βγεις να φωνάξεις

Αλλά η φωνή δε βγαίνει

Και ξαφνικά

Να πνίγεσαι στην αγκαλιά των παιδιών σου,

όταν έχεις βουλιάξει στον καναπέ της απελπισίας σου

Είναι αυτά που αγαπάς…

 

(πηγή εικόνας)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Πολύ καλό.

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Είναι απ’ αυτά που αγαπάς
    Τα μικρά, ασήμαντα
    και όμως, τόσο σημαντικά”

    Τα μικρά, τα καθημερινά “ασήμαντα” – που, στην τελική, αυτά ειναι ολόκληρη η ζωή μας… και που καλό θα είναι να συνειδητοποιήσουμε έγκαιρα πόσο ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ σημαντικά είναι!

    Πολύ όμορφο Σοφία μου, σαν να άκουγα τον εαυτό μου!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Πως δεν βγάινει η φωνή!!!!!Βγαίνει και παραβγαίνει και γίνεται υπέροχα λόγια και στίχοι που μιλούν στις καρδιές όλων των παιδιών είτε είναι σαράντα και χρονών είτε …. δεν εχει σημασία η ηλικία όταν αισθάνεσαι παιδί με χαμόγελο….Συγχαρητήρια Σοφία!!!

    Απάντηση
  4. vasilis

    “Και στο χειμώνα όμως η λιακάδα…Είναι απ’ αυτά που αγαπάς… ”
    Πολύ όμορφο, στοχαστικό αλλά και φροντισμένο στις λέξεις του, σα να βλέπουμε εικόνες ψυχής να εναλλάσονται κι εκεί που η μοναξιά σμίγει με τη φύση και αγαλλιάζει, από εκεί επανέρχεται στον κόσμο, στην κοινωνία, στην οικογένεια ανανεωμένα, πιο δυνατά πιο αποφασισμένα.. Μπράβο Σοφία, εξαιρετικό, γράφεις πάντα με την πένα της ψυχής!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου