Select Page

“…είναι κάτι που μου δίνει ζωή” – Πόπη Κλειδαρά

“…είναι κάτι που μου δίνει ζωή” – Πόπη Κλειδαρά

Θάλασσα ιδεών σε ταξίδι αέναο....

(Φωτογραφία: Στράτος Γιαννόπουλος)

Φιλοξενούμενη στη δράση «Ελάτε να μιλήσουμε για τη λογοτεχνία» είναι η  συγγραφέας Πόπη Κλειδαρά την οποία και ευχαριστώ πολύ για την εξομολογητική της συνέντευξη!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Πόπη Κλειδαρά γεννήθηκε το 1987 στη Μυτιλήνη. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, συγγραφέας και αρθρογράφος. Είναι έγγαμη και μητέρα μιας κόρης.

popikledara@gmail.com

https://plus.google.com/u/0/102526984093249252519

 

Ερωτηματολόγιο για Συγγραφείς και Ποιητές

Γιατί γράφεις;

Ξεκίνησε από μόνο του όταν ήμουν αρκετά μικρή και εν συνεχεία αποδείχτηκε πως δεν μπορούσα να μείνω για πολύ καιρό μακριά από ένα στυλό και αργότερα από ένα πληκτρολόγιο. Δια μέσου της συγγραφής έδινα και την απάντησή μου απέναντι σε πολλά θέματα. Γράφω γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Είναι κάτι που μου δίνει ζωή κι αυτή τη ζωντάνια που αποκτώ την «περνάω» στις ιστορίες, στα ποιήματα, στα άρθρα μου.

 

Για ποιους λόγους θα συμβούλευες κάποιον να γίνει συγγραφέας ή ποιητής και γιατί να τ’ αποφύγει;

Αν το ’χει θα γίνει. Αν δεν το ’χει μπορεί και να γίνει αλλά δεν θα το υπηρετεί σωστά.

 

Ποιο είδος γραφής αγαπάς να υπηρετείς και για ποιο πιστεύεις πως δεν έχεις τις απαραίτητες ικανότητες, διάθεση και γνώσεις για να συνεισφέρεις;

Δεν μπορώ να πω τι μ’ αρέσει περισσότερο κι αυτό γιατί κάθε είδος γραφής προσφέρει τους δικούς του δρόμους για να κινηθώ στο χαρτί. Καθένα έχει την περιπέτεια του γι’ αυτό τα αγαπώ το ίδιο όλα. Είμαι άνθρωπος που δε θα πω εύκολα «δεν μπορώ» ή δεν έχω διάθεση ή ως εκεί γνωρίζω κάτι. Έχω μάθει να προσπαθώ, να ξεκινάω τη μέρα μου με χαμόγελο και συνεχώς μαθαίνω. Ας μην ξεχνάμε ότι όσες γνώσεις και να έχει κάποιος ποτέ δεν τα ξέρει όλα. Έτσι, δεν μπορώ να αποκλείσω, ας πούμε, το να γράψω κάποτε ένα μυθιστόρημα.

 

Τι είναι για εσένα οι αναγνώστες; Πελάτες, κριτές ή συμβουλάτορες;

Απ’ την στιγμή που έρχονται σε επαφή με κείμενό μου, απ’ τη στιγμή που διαβάζουν κάτι που έχω γράψει, κατά κάποιο τρόπο με συναντούν. Και τους μιλάω. Και προσπαθώ να τους «αγγίζω» μ’ αυτά που λέω ή να τους ξαφνιάζω ή να τους δίνω μια ιστορία μυστηρίου, μιας και τελευταία μ’ αρέσει. Δεν είναι πελάτες, ούτε κριτές, ούτε συμβουλάτορες. Θεωρώ πως τα κείμενά μου είναι αυτά που με κάνουν να βρίσκομαι κοντά σε πολλούς ανθρώπους ταυτόχρονα. Έχω τη δυνατότητα με κάτι που θα δουν κάποιον να κάνω να συγκινηθεί, κάποιον να προβληματιστεί, γενικά κάτι να αισθανθούν.

 

Τι εικόνα πιστεύεις πως έχουν για εσένα οι αναγνώστες; Ισχύει;

Θα ήταν εγωιστικό απ’ την πλευρά μου να πω τι εικόνα έχουν για μένα οι αναγνώστες. Γράφω και καταθέτω την ψυχή μου και θέλω να πιστεύω ότι αυτή η αλήθεια που έχω «μιλά» στους αναγνώστες.

 

Ποια λογοτεχνική ερώτηση μισείς να σου κάνουν και γιατί;

Δε μισώ ερωτήσεις. Μπορώ να απαντήσω σε όλες. Απλά κάποιες μου είναι πιο εύκολο να τις απαντήσω.

 

Με άριστα το 10, πού κατατάσσεις την συγγραφική σου ικανότητα και γιατί;

Όταν κάνω την αυτοκριτική μου δε βάζω βαθμούς. Απλά επισημαίνω στον εαυτό μου τα λάθη και τις τυχόν παραλείψεις και προσπαθώ να βελτιώνομαι. Τους βαθμούς μας τους βάζουν οι άλλοι, όχι εμείς.

 

Πιστεύεις πως οι περισσότεροι ομότεχνοί σου γράφουν από εσωτερική ανάγκη ή επιδιώκουν αποκλειστικά το χρήμα και την δόξα;

Για να μπει κάποιος στη διαδικασία αυτή σημαίνει ότι κάτι έμφυτο υπάρχει, δεν πιάνουν όλοι να γράψουν. Και πάλι δεν μπορώ να πω για τους άλλους, για το τι επιδιώκουν οι άλλοι. Αυτό όμως που μπορώ να σου πω είναι πως το χρήμα και η δόξα μπορούν να είναι για μια στιγμή, για μια μέρα, για λίγο. Όταν κάποιος έχει το μικρόβιο της συγγραφής τότε δεν μπορούν αυτά να τον σταματήσουν. Δεν μπορείς να μου στερήσεις ένα χαρτί κι ένα μολύβι. Θα γράψω ακόμα και αν δεν έχω τίποτα στην τσέπη μου ή ακόμα κι αν κανείς δεν αναγνωρίζει εμένα ή το έργο μου. Καταλαβαίνεις τι εννοώ. Είναι θέμα εγκεφάλου και καρδιάς.

Έχεις μόνο συμπάθειες ή και αντιπάθειες στους λογοτεχνικούς κύκλους; Ποια η αιτία αυτών;

Δε νομίζω ότι έχω βλάψει κάποιον για να δημιουργήσω αντιπάθειες. Κι αν υπάρχουν δεν είναι απ’ την πλευρά μου.

Ο χειρότερος εφιάλτης που φοβάσαι για την καριέρα σου και το ομορφότερο όνειρό που σου έχει πραγματοποιηθεί ή προσδοκάς να συμβεί στο μέλλον;

Θα σου έλεγα πως ο χειρότερος θα ήταν να μη διαβάζομαι ούτε από ένα άτομο. Αυτός είναι αλλά και πάλι όπως κατάλαβες δε θα σταματούσα, θα έγραφα για μένα, για όλους όσους αγαπώ, για τη ζωή, για ό,τι με συγκινεί και ό,τι με θλίβει. Ναι, έχουν πραγματοποιηθεί όνειρά μου αλλά τα όνειρα ξέρεις δε σταματούν ποτέ. Έχουμε ανάγκη όλοι πιστεύω να κάνουμε σχέδια, να φτάσουμε τον εαυτό μας στο καλύτερο σημείο που γίνεται.

 

Επιμέλεια κειμένου

Θεόφιλος Γιαννόπουλος

Ο Θεόφιλος Γιαννόπουλος γεννήθηκε και ζει στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης.

Δραστηριοποιείται ως συγγραφέας, ποιητής, αξιολογητής και λογοτεχνικός επιμελητής μυθιστορημάτων, ομιλητής σε παρουσιάσεις βιβλίων, καθώς και ως αρθρογράφος σε πολιτιστικές ιστοσελίδες.

Έχει διακριθεί σε πανελλήνιους, διεθνείς και παγκόσμιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς κι έργα του συμμετέχουν σε ανθολογίες διηγημάτων και ποίησης.

“Το Αγκάθινο Στέμμα” από τις εκδόσεις ΕΞΗ είναι το πρώτο του μυθιστόρημα. Για περισσότερα στοιχεία σχετικά με την πλοκή, καθώς και για να διαβάσετε δωρεάν το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, μπορείτε να επισκεφτείτε την παρακάτω ιστοσελίδα: http://ekdoseiseksi.gr/shop/ελληνική-λογοτεχνία/το-αγκαθινο-στεμμα/

Τρόπος επικοινωνίας: www.facebook.com/giannopoulos.theofilos

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!