Εισπνοή, εκπνοή

24.01.2016

mountain-lake

ΟΙ ΑΛΙΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ
Χρεωθήκαμε επίφοβα να ζούμε
σε καταφύγια παραδομένα
στη μανία της θάλασσας.

Φιλούμε το κύμα
για να πιάσουμε στεριά κάθε πρωί
καθώς ο ήλιος ανοίγει διάπλατα τα μάτια του στον κόσμο.

Πάμε με τον καιρό και με λαχτάρα
ανεπιτήδευτοι
στοχαστικοί
μέχρις ότου ο λυρισμός της σελήνης
αποκοιμίσει το νου και το σώμα.

Αρχικά ναυαγοί
έπειτα επιζήσαντες
οι αλιείς του παρόντος.

ΟΙ ΧΘΕΣΙΝΕΣ ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ
Δε νυχτώνει
παρά μόνο
για να εκπνέονται
οι χθεσινές δροσοσταλίδες
φιλιών
βλεμμάτων
πληγών.

Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ
...Κι έφτασε σ' ένα βάθος η σκέψη του
που άκουγε μόνο αντίλαλους
απορίες επί δύο
αινίγματα επί δύο
λύσεις επί δύο
κι αυτός ο χειμώνας σπούσε στα δύο σαν καυσόξυλο...

ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΥ
Από δρόμους διάφανους περνούσε η νιότη μας
γλιστρούσε η ζωή μέσα στα σύννεφα
κι εκεί που δε μιλούσαμε για τέλος
θύματα εμείς του αντικατοπτρισμού.

 

_

γράφει η Πόπη Κλειδαρά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου