Εισπνοή, εκπνοή

24.01.2016

mountain-lake

ΟΙ ΑΛΙΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ
Χρεωθήκαμε επίφοβα να ζούμε
σε καταφύγια παραδομένα
στη μανία της θάλασσας.

Φιλούμε το κύμα
για να πιάσουμε στεριά κάθε πρωί
καθώς ο ήλιος ανοίγει διάπλατα τα μάτια του στον κόσμο.

Πάμε με τον καιρό και με λαχτάρα
ανεπιτήδευτοι
στοχαστικοί
μέχρις ότου ο λυρισμός της σελήνης
αποκοιμίσει το νου και το σώμα.

Αρχικά ναυαγοί
έπειτα επιζήσαντες
οι αλιείς του παρόντος.

ΟΙ ΧΘΕΣΙΝΕΣ ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ
Δε νυχτώνει
παρά μόνο
για να εκπνέονται
οι χθεσινές δροσοσταλίδες
φιλιών
βλεμμάτων
πληγών.

Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ
...Κι έφτασε σ' ένα βάθος η σκέψη του
που άκουγε μόνο αντίλαλους
απορίες επί δύο
αινίγματα επί δύο
λύσεις επί δύο
κι αυτός ο χειμώνας σπούσε στα δύο σαν καυσόξυλο...

ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΥ
Από δρόμους διάφανους περνούσε η νιότη μας
γλιστρούσε η ζωή μέσα στα σύννεφα
κι εκεί που δε μιλούσαμε για τέλος
θύματα εμείς του αντικατοπτρισμού.

 

_

γράφει η Πόπη Κλειδαρά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Με ειρήνη

Με ειρήνη

Πουλί, λευκό πανάκι πλεούμενο βαρκούλα περιστέρι πετούμενο να φέρει την ειρήνη πέρα απ' το πέλαγο να δώσουμε τα χέρια αδελφοσύνης ταίρια να ενώσουμε τον κόσμο με αγαπόσχοινο να γεμίσουνε οι κάννες με γιασεμιά να μην κλαίνε πια οι μάνες για τα παιδιά οι πατρίδες να...

Τί δουλειά

Τί δουλειά

Τί δουλειά έχω εγώ εδώ όλα ξένα κι ανοικεία πώς να φερθώ τί να είπω της καρδιάς μου ακούω έναν χτύπο «φύγε γρήγορα δεν ανήκεις εδώ όσο κι αν σ’ επαινούν όσο κι αν σε εκτιμούν δεν ανήκεις εδώ δύσκολο να μάθεις τώρα όσα έμαθαν μικροί όσα κι αν απέκτησες όσα κι αν τους...

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου