Εισπνοή, εκπνοή

Δημοσίευση: 24.01.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

mountain-lake

ΟΙ ΑΛΙΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ
Χρεωθήκαμε επίφοβα να ζούμε
σε καταφύγια παραδομένα
στη μανία της θάλασσας.

Φιλούμε το κύμα
για να πιάσουμε στεριά κάθε πρωί
καθώς ο ήλιος ανοίγει διάπλατα τα μάτια του στον κόσμο.

Πάμε με τον καιρό και με λαχτάρα
ανεπιτήδευτοι
στοχαστικοί
μέχρις ότου ο λυρισμός της σελήνης
αποκοιμίσει το νου και το σώμα.

Αρχικά ναυαγοί
έπειτα επιζήσαντες
οι αλιείς του παρόντος.

ΟΙ ΧΘΕΣΙΝΕΣ ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ
Δε νυχτώνει
παρά μόνο
για να εκπνέονται
οι χθεσινές δροσοσταλίδες
φιλιών
βλεμμάτων
πληγών.

Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ
...Κι έφτασε σ' ένα βάθος η σκέψη του
που άκουγε μόνο αντίλαλους
απορίες επί δύο
αινίγματα επί δύο
λύσεις επί δύο
κι αυτός ο χειμώνας σπούσε στα δύο σαν καυσόξυλο...

ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΥ
Από δρόμους διάφανους περνούσε η νιότη μας
γλιστρούσε η ζωή μέσα στα σύννεφα
κι εκεί που δε μιλούσαμε για τέλος
θύματα εμείς του αντικατοπτρισμού.

 

_

γράφει η Πόπη Κλειδαρά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Έγινα κάτι

Έγινα κάτι

Σήμερα ντύθηκα γιορτινά. Φόρεσα χαμόγελο, μια ζωηράδα ανάρμοστη στη τόση συνειδητοποίηση του είναι μου.   Ντύθηκα κάτι άλλο, όχι εγώ ίσως πιο πολύ εσύ ή πιο πολύ εκείνη. Κάτι τέλος πάντων που να σου αρέσει. Κρέμασα την βαρύτητα των ματιών μου, έκρυψα την κούραση...

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Μου ‘δωσαν να βάλω τα ρούχα του γείτονα. Μου ‘ταν πολύ φαρδιά.  Μου ‘δωσαν ενός άλλου, πολύ στενά. Άρχισαν να μου λεν πως έχω άτσαλο σουλούπι, πως μόνο για κουρέλια είμαι. Μα σαν φόραγα τα… κουρέλια μου, μόνο με ζητιάνος δεν έμοιαζα. Ήταν σα να ‘χαν φτιαχτεί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Αυτοθέλητος Ζητιάνος

Μου ‘δωσαν να βάλω τα ρούχα του γείτονα. Μου ‘ταν πολύ φαρδιά.  Μου ‘δωσαν ενός άλλου, πολύ στενά. Άρχισαν να μου λεν πως έχω άτσαλο σουλούπι, πως μόνο για κουρέλια είμαι. Μα σαν φόραγα τα… κουρέλια μου, μόνο με ζητιάνος δεν έμοιαζα. Ήταν σα να ‘χαν φτιαχτεί για...

Ερωτικό

Ερωτικό

Κι όπως ανοίγεις το παραθύρι μου τη νύχτα,  σε χιλιοπαιγμένη, οδυνηρή φαντασίωση,  στην άκρη τραβάω το σεντόνι, σε σιωπηλή πρόσκληση,  με πόδια τρεμάμενα, καρδιά συγκλονισμένη. Η ομορφιά σου είναι πόνος, αιχμηρός, εξαίσιος - δεν την αντέχω.  Τα χέρια μου διάτρητα, από...

Η ζωή

Η ζωή

Κάποτε, είπες αν η αγάπη ανέβει ψηλά, στον ουρανό γίνεται αστέρι αν η αγάπη αγκαλιάσει την καρδιά γίνεται έρωτας. Μα αν η αγάπη, γίνει άγρια και δυνατή γίνεται άνεμος.   Γιατί η αγάπη είναι, η ίδια η ζωή. Αυτή που χορογραφεί, τις πνοές των ονείρων μας που...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου