Εκείνοι οι άνθρωποι

7.09.2016

Είναι και εκείνοι οι άνθρωποι...
Που γράφουν δυνατά μέσα στην ψυχή σου και πάνω στην καρδιά σου.
Που σε αναστατώνουν με το βλέμμα τους, μ’ ένα άγγιγμα μ’ ένα χάδι.
Έρχονται σαν σίφουνες και στροβιλίζουν τα φύλλα σου,
σε ξυπνούν απ το λήθαργο που βρίσκεσαι.
Σε δροσίζουν με τα φιλιά τους καταμεσής του καλοκαιριού.
Σου τραγουδούν το τραγούδι της άνοιξης και του έρωτα,
συνοδευόμενο με την μουσική της άρπας.
Ακολουθείς τον ρυθμό μαγεμένη, γοητευμένη, παραδομένη.
Μονάχα χορεύεις , αφήνεις την ψυχή σου να γευτεί τον μοναδικό τούτο χορό,
ξεχνάς για λίγο τη λογική και απλά αισθάνεσαι.
Η πρωινή δροσοσταλιά του φιλιού τους σου δίνει ζωή.
Η μεθυστική του γεύση σε συνεπαίρνει.
Μα εκείνο που που σε αιχμαλωτίζει είναι ο τρόπος που σε διεκδικούν.
Δεν διστάζουν να σε πολιορκήσουν, να γίνουν στα μάτια σου παιδιά, να σου ξεγυμνωθούν.
Μάλλον αυτό πιστεύεις εσύ, πως ξεγυμνώνουν την ψυχή τους.
Γιατί όταν καταφέρουν να κερδίσουν την δική σου ψυχή,
αποχωρούν αθόρυβα. Τυλιγμένοι σε μια σιωπή,
μ’ ένα πέπλο ησυχίας αφόρητης.
Το μόνο πράγμα που ακούς, είναι ο αντίλαλος σου και ένα τεράστιο γιατί.
Για το οποίο ποτέ δεν παίρνεις απάντηση.
Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν, έρχονται με θόρυβο σαν διεκδικητές
και αποχωρούν αθόρυβα σαν κλέφτες!!!

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Σε εκείνον που πονάει πιο ηχηρά ζητούσαν από παιδί να σωπάσει. Σε εκείνον που πονούσε σθεναρά ζητούσαν συγνώμη αφού είχε σπάσει. Πράξεις ισοδύναμες με χτυπήματα και λόγια που τον έπνιγαν σαν κύματα ή τον ξέσκιζαν σαν θαλάσσια ζώα, της φαντασίας όλων μας αποκυήματα....

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Τι όμορφα που σε διεκδικούν και πόσο ύπουλα υποχωρούν. Μου άρεσε πάρα πολύ

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου