Εκείνοι οι άνθρωποι

Δημοσίευση: 7.09.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Είναι και εκείνοι οι άνθρωποι...
Που γράφουν δυνατά μέσα στην ψυχή σου και πάνω στην καρδιά σου.
Που σε αναστατώνουν με το βλέμμα τους, μ’ ένα άγγιγμα μ’ ένα χάδι.
Έρχονται σαν σίφουνες και στροβιλίζουν τα φύλλα σου,
σε ξυπνούν απ το λήθαργο που βρίσκεσαι.
Σε δροσίζουν με τα φιλιά τους καταμεσής του καλοκαιριού.
Σου τραγουδούν το τραγούδι της άνοιξης και του έρωτα,
συνοδευόμενο με την μουσική της άρπας.
Ακολουθείς τον ρυθμό μαγεμένη, γοητευμένη, παραδομένη.
Μονάχα χορεύεις , αφήνεις την ψυχή σου να γευτεί τον μοναδικό τούτο χορό,
ξεχνάς για λίγο τη λογική και απλά αισθάνεσαι.
Η πρωινή δροσοσταλιά του φιλιού τους σου δίνει ζωή.
Η μεθυστική του γεύση σε συνεπαίρνει.
Μα εκείνο που που σε αιχμαλωτίζει είναι ο τρόπος που σε διεκδικούν.
Δεν διστάζουν να σε πολιορκήσουν, να γίνουν στα μάτια σου παιδιά, να σου ξεγυμνωθούν.
Μάλλον αυτό πιστεύεις εσύ, πως ξεγυμνώνουν την ψυχή τους.
Γιατί όταν καταφέρουν να κερδίσουν την δική σου ψυχή,
αποχωρούν αθόρυβα. Τυλιγμένοι σε μια σιωπή,
μ’ ένα πέπλο ησυχίας αφόρητης.
Το μόνο πράγμα που ακούς, είναι ο αντίλαλος σου και ένα τεράστιο γιατί.
Για το οποίο ποτέ δεν παίρνεις απάντηση.
Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν, έρχονται με θόρυβο σαν διεκδικητές
και αποχωρούν αθόρυβα σαν κλέφτες!!!

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Τι όμορφα που σε διεκδικούν και πόσο ύπουλα υποχωρούν. Μου άρεσε πάρα πολύ

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου