Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε… γι’ αλλού

13.05.2016

 

train_lovers_b

Είδα ασυνήθιστα πράγματα σε τούτη εδώ τη ζωή. Και σήμερα που χάθηκα για λίγο σε μια στάλα της, σκοτείνιασε ο ουρανός και οι θύμησες σωριάστηκαν στα πόδια μου.
Δεν έκανα περιττές διαδρομές. Έτρεξα αμέσως στην πλατεία της άνοιξης, εκεί που έρχονται και φεύγουν τα τρένα. Τώρα πια δεν έχω λόγο να φοβάμαι, είναι πολύ αργά. Ακάνθινο στεφάνι φόρεσα κι έφτασα ως εδώ, στεφάνι που στάζει αίμα.
Μια καταιγίδα δάκρυα σκόρπισε την απελπισία μου και τη θύμηση που με συνόδευε μελαγχολικά. Το μυαλό μου ούρλιαζε, η σκέψη μου έψαχνε γωνιά να ζεσταθεί, πριν την τυλίξει η παγωνιά και η καταχνιά της πόλης. Χόρευε και στροβιλίζονταν μέχρι τελικής πτώσεως.
Και τότε έγειρε πάνω στο πονεμένο σύννεφο να ξαποστάσει.
Μια μέρα βροχερή ήταν του Μάη και σε βρήκα να στέκεις εκεί στη μέση της πλατείας. Το βλέμμα μου άγγιξε τη σιωπή της ερημιάς σου. Έπιανα στην ψυχή μου τη σκέψη σου καθώς βάδιζες μόνος κι αδιάφορος ατενίζοντας το σταθμό των τρένων.
Τόσος κόσμος κι εμείς μόνοι μας, να σπάει το κεφάλι μας η σιωπή και να αναλογιζόμαστε τα φεγγάρια που έφυγαν. Πού πήγαν άραγε;
Δίπλα στους άλλους μ' ένα πόλεμο στο μυαλό μας, ψάχναμε τον κόσμο, μα αυτός ταξίδευε.
Όλα θα περάσουν, μου έγνεψες, και ο πόνος και η θλίψη. Τόσο δρόμο κάναμε να φτάσουμε ως εδώ, κάποτε οι άνθρωποι θα μας νιώσουν. Και τότε άπλωσες τα χέρια σου στον ουρανό, μου είπες να διαβούμε μαζί τις αναμνήσεις κι εγώ έτρεξα κοντά σου. Ακολουθούσαμε τα βήματα της μοναξιάς που σέρνονταν σε χλωμές όψεις, χαραγμένα πρόσωπα και ζωής αναφιλητά. Κι η βροχή άρχισε το τραγούδι της, μα τόση ερημιά πώς να την ποτίσει; Οι στάλες της δροσιάς στο πρόσωπό σου στην καυτή σου ανάσα. Κι εγώ παγιδευμένη στον κλοιό της πλατείας με τις θύμησες να με βαραίνουν.
Η βροχή δυνάμωνε, μα εσύ εκεί να αναπολείς στο παραλογισμό σου τη γλύκα των αναμνήσεων.Τα λουλούδια του Μάη μαραίνονταν, τα 'καιγε η βροχή. Μόνο μ' ένα θλιμμένο χάδι ξέπλυνε λίγο μαύρο απ' τον παραλογισμό μας και τις κρύες μέρες μας.
Ξαφνικά το τρένο σφύριξε τρεις φορές στο σταθμό. Η αποβάθρα του αποχωρισμού λυπημένη, όπως και το τρένο του ονείρου μας. Εγώ κι εσύ δυο εραστές μοναχικοί, το χάσαμε το ταξίδι. Ας ξαποστάσουμε για λίγο στο σταθμό της ζωής. Κι όταν τα λουλούδια της άνοιξης ξανανθίσουν κι η μαγιάτικη δροσιά μπεί στα όνειρά μας, θα ξαναβρεθούμε στο σταθμό για να τολμήσουμε ξανά.
Γιατί τα τρένα πάνε κι έρχονται στα όνειρά μας, δε σταματούν ποτέ. Κάποιο θα 'ναι και το δικό μας μοναχικέ μου εραστή...

 

_

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ψείρες στο μετρό

Ψείρες στο μετρό

Τα γυφτάκια αποφάσισαν να σπάσουν πλάκα με τους σοβαροφανείς, παγωμένους επιβάτες του Μετρό. Τους σπάγαν τα νεύρα έτσι ακίνητοι όπως κάθονταν, προσπαθώντας να βρουν ένα σημείο να κοιτάνε που να μην συναντούν το βλέμμα του άλλου. Σύντομα είχαν ένα σχέδιο έτοιμο,...

Μάτια καθρέφτης

Μάτια καθρέφτης

Άλλη μια νύχτα απέραντη κι ατέλειωτη εσύ έρχεσαι και φεύγεις σαν αόρατη σκιά σκόρπιες οι λέξεις, απ' το χρόνο ξεχασμένες αραχνιασμένες στη βουβή μου μοναξιά[...] _ γράφει η Ελένη Φλεμετάκη...

Νέα ανάγνωση

Νέα ανάγνωση

Μια ακόμη καλοκαιρινή ηλιόλουστη ημέρα ξημέρωσε στην Αθήνα της κρίσης. Πόση εντύπωση μου έκανε από παιδί η σταθερή και πιστή, νομοτελειακή ανατολή του ήλιου. Ας έχουν οι άνθρωποι χίλια προβλήματα, ας τους έχει τσακίσει ένας ζωντανός χωρισμός, μια αρρώστια, ένας...

Το τρένο της ζωής

Το τρένο της ζωής

Μάζεψε τα ρούχα σου στείλτα στη μαμά σου να μάθουν να μοιράζονται κι αυτοί τα πράγματά σου το είδα σαν σε όνειρο να έρχεσαι να το πέμπεις το μήνυμα, την είδηση και να με κακοπαίρνεις μη φοβάσαι μάτια μου είναι όλος δικός μας ο καιρός, η σύμπνοια το μέλλον, το όνειρό...

τρενογραφίες – το ebook

τρενογραφίες – το ebook

τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν τη νέα συλλογή δουλειά με διηγήματα, ποιήματα και εικαστικά «τρενογραφίες», όπως προέκυψε από την ομώνυμη δράση του...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

τρενογραφίες – το ebook

τρενογραφίες – το ebook

τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν τη νέα συλλογή δουλειά με διηγήματα, ποιήματα και εικαστικά «τρενογραφίες», όπως προέκυψε από την ομώνυμη δράση του...

Τα φτερά, της Σοφίας Ντούπη

Τα φτερά, της Σοφίας Ντούπη

Είκοσι ολόκληρα χρόνια την περίμενε αυτή τη στιγμή. Ούτε στα πιο τρελά της όνειρα, ούτε στα πιο τολμηρά ταξίδια της φαντασίας της, δεν είχε το σενάριό τους αυτή την έκβαση. Είκοσι ολόκληρα χρόνια είχαν περάσει από τότε που η ίδια επέλεξε να τους εγκαταλείψει για να...

Τρενογραφίες

Τρενογραφίες

Η ζωή εκύλησε Πέρασε σα ρυάκι Μα το τρένο διάβηκε Της στράτας το δρομάκι. Χαρακιές εγίνηκαν Στιγματίσανε στο διάβα Των τροχών της άμαξας Όπου περνάει το γράμμα Της αδιάψευστης ροπής Του ανέσπερου φωτός της Σκιερού λαγωνικού Θωρούσε ως εχθρός της [...] γράφει η Άννα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Με μούσκεψε η βροχή μιας έμπνευσης που λείπει τόσο πολύ για να διώξει την ξεραήλα του αδιάφορου ΣΗΜΕΡΑ και του αδυσώπιτου ΧΘΕΣ….
    ΜΠΡΑΒΟ ΕΛΕΝΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Φλεμετάκη

    Σ’ευχαριστώ πολύ Χρυσούλα. Τι σύμπτωση…. Τώρα που η μαγιάτικη δροσιά μπήκε στα όνειρά μας ξεκινάμε μαζί το ταξείδι… Ας το απολαύσουμε… Καλό Σ/Κ……..

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου