Εν δυνάμει πραγματικότητα – της Μαρίας Λατσάρη

Δημοσίευση: 20.02.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Μαρία Λάτσαρη
Μανδραγόρας
ISBN: 978-960-592-044-9

 

ΤΑ ΑΝΘΕΚΤΙΚΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Ο έρωτας ενσωματώνεται
στο DNA ξενιστή
τρώει ζωή
εκκρίνει δηλητήριο,
Κάθε στιγμή in vivo
ένα κλικ της ψηφιακής μηχανής του θανάτου
Ο ξενιστής
εξόριστος στο ίδιο του το σώμα
σβήνει
Ο έρωτας ανθεκτικός
αναζητά άλλον ξενιστή
να την αντέχει την αγάπη

ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΙΔΙΑ

Μικρούλης έπαιζες στο πάρκο της γειτονιάς
κι εγώ σε χάζευα
το πέταγμα ενός μόνο χελιδονιού
ανάμεσα στ’ άλλα
στο ίδιο πάρκο
τιτιβίζεις τώρα με τον πρώτο σου έρωτα
γυμνασιόπαιδο και έφηβος πια

την ίδια ώρα

ο συνομήλικος σου Αμάρ
πίσω απ’ το οδόφραγμα στη Νταράγια
αφήνει κάτω τ’ όπλο του
για να χαϊδέψει τον Γκομέισα
το νεογέννητο κουτάβι

ο εντεκάχρονος Γιονούς
στον καταυλισμό στη Λέσβο
παίζει μπάλα χαρούμενος
γιατί φορά τη φανέλα του Μέσι

η Τζαμίλ στην ουρά για το συσσίτιο
στο φυλάκιο της Ειδομένης
κάνει τη ρεπόρτερ με ένα αυτοσχέδιο μικρόφωνο
και η Αλζίνα με τη Μελέκ πνίγουν τα γέλια τους
πίσω απ’ τις πολύχρωμες μαντίλες

Τα παιδιά είναι όλα ίδια

ΜΙΣΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΦΕΣ

Ο ύπνος ιερή συνήθεια
είτε ελαφρύς
εμβρυακός
είτε πολλά βαρύς
με χάπια παπαρούνας

άλλοτε πέφτεις για ύπνο
και πέφτεις και πέφτεις
όλο βαθύτερα
βυθίζεσαι στο κατακάθι
με τα τετράδια σου
άγραφα τριαντάφυλλα
να έχουν ήδη βουλιάξει,
το χέρι μόνο που κρατάει το μολύβι
έχει μείνει απ’ έξω,
τελευταίο σινιάλο

άλλοτε πλέεις στο καϊμάκι
φτερά από παιδικά φαντάσματα
τότε που ζεστός
τρελός ποιητής ξυπνούσες
κι έγραφες στίχους
στη γαλάζια πιτζάμα σου

ΚΟΛΑΦΟΣ

Το κόκκινο φόρεμα
ταίριαζε πολύ
με τη φλοράλ γραβάτα του
Χάρμα ιδέσθαι
Αυτός πήρε τρία παγάκια
από το ψυγείο
Το έκλεισε
Μετά της έριξε ένα χαστούκι
στο πρόσωπο
το δικό του χέρι
το δικό της πρόσωπο
«Βάλε αυτά στα μούτρα σου
μη δείχνεις χάλια», είπε
Τέλος της συζήτησης

ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

Σε νιώθω
με τους νευρώνες κάτοπτρα
μυούμαι στον κόσμο σου
συναισθάνομαι τη γλώσσα σου
αυτήν
των ήχων
των γεύσεων
των χρωμάτων
των σκιών
των αρωμάτων
Παράδεισος των αισθήσεων

Εσένα Τέχνη
που με κάλτσες μεταξωτές,
πολύ λεπτές
μυρίζεις τον κρίνο
και γεννάς

ΜΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑΣ Λ.Π.

Η πραγματικότητά μου ονειρική
και πώς να μην είναι
όταν βλέπω τα χρώματα της ίριδας
σε αριθμούς και γράμματα
το πέντε μπλε
το οκτώ πορτοκαλί
το πληκτρολόγιο πολύχρωμο
όταν ο ήχος της φωνής σου
έχει η γεύση των σύκων
που τρώγαμε μαζί κάτω απ’ την κληματαριά
όταν το τραγούδι των τζιτζικιών
αστράφτει φως κόκκινο
όταν ακούω τη μυρωδιά του θυμαριού
να κυλά με την αύρα στους αμμόλοφους
κάψα μεσημεριού
τα πεύκα μαζεύουν τη σκιά τους

Το ημερολόγιο γράφει μπλε Ιουλίου

[Ως συναισθησία χαρακτηρίζεται η κατάσταση κατά την οποία ένα αισθητηριακό (π.χ. ο ήχος μίας νότας) ή εννοιολογικό (π.χ. ένας μήνας του έτους) ερέθισμα προκαλεί εκτός από την αντίστοιχη αίσθηση και κάποια άλλη, ώστε να βιώνει κανείς δύο ή περισσότερες αισθήσεις από μία και μόνη αιτία]

διαβάστε και το “οπισθόφυλλο” της Μαρίας Λάτσαρη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 02 – 03 Δεκεμβρίου 2023

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 02 – 03 Δεκεμβρίου 2023

Real News https://youtu.be/aAiiuhHULMc Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να...

Αυτό-θανάτωση ίσον Μοναξιά

Αυτό-θανάτωση ίσον Μοναξιά

Όλα άρχισαν από την μνήμη, εκεί όπου εσύ κατοικείς, και δεν κοιτάω πιά τις φωτογραφίες σου, τις έχω θάψει πρώτα μέσα μου, το μόνο αποδεικτικό στοιχείο πως κάποτε υπήρξες. Σκυφτός μου γράφω αυτό το γράμμα, σκυφτός θα πει, ελάχιστος χώρος να καταλαμβάνει το σώμα, αυτό...

Morituri me salutan

Morituri me salutan

Ένας χάρτης δεν αρκεί για να με σώσει από τη δίνη του ωκεανού Μέχρι και ο Θεός δε με λυπήθηκε! Ποιος θα με προδώσει; Παράφορος κυματισμός Δεν είναι τυχαίος… Κείνται άπασες οι φιλοδοξίες αναμένουσες τη βίαια αρπαγή τους Είναι αδίστακτες! Δάκρυα αγύμναστα, νόθα Ιαχές...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Morituri me salutan

Morituri me salutan

Ένας χάρτης δεν αρκεί για να με σώσει από τη δίνη του ωκεανού Μέχρι και ο Θεός δε με λυπήθηκε! Ποιος θα με προδώσει; Παράφορος κυματισμός Δεν είναι τυχαίος… Κείνται άπασες οι φιλοδοξίες αναμένουσες τη βίαια αρπαγή τους Είναι αδίστακτες! Δάκρυα αγύμναστα, νόθα Ιαχές...

Οι μέρες της νιότης μας

Οι μέρες της νιότης μας

Αποκαΐδια στην ποδιά του Χρόνου  οι μέρες της νιότης μας  σκόρπισαν στο πρώτο τίναγμα.  Διαβατάρικα πουλιά που έχασαν την άνοιξη  απ’ του χειμώνα τις κορφές αγναντεύουν  ηλιόλουστα σκιρτήματα αλλοτινών ερώτων.  Παραδομένες στις ρυτίδες του καιρού  άλλες στεριές και...

Οι μέρες της νιότης μας

Άνθρωπος

Κι άλλοι πέρασαν τα τείχη, Άλλοι με δάφνες, Άλλοι με βάγια και άλλοι γκρεμίζοντας τα. Και εμείς παραμέναμε δίπλα τους εκεί  και τους δοξάζαμε. Τι και αν οι ύμνοι δεν γραφόταν για αυτούς. Τι και αν υμνούνταν φωναχτά για εμάς. Για εκείνους που ακολουθούμε πιστά,  Για...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου