Επίσημο ένδυμα

13.03.2016

work_time

Κάπως έτσι ξεκινούν όλα
από έναν χτύπο δειλό στο περβάζι
από ένα φύσημα του αγέρα,
που χαϊδεύει τα παραθυρόφυλλα
από το κορίτσι της Άνοιξης,
που κάνει συλλογή από φθινοπωρινά φύλλα.
Έρχονται οι θύμησες τότε
εισβάλλουν με θράσος
στην τακτοποιημένη καθημερινότητα
σε αποδιοργανώνουν τα γεγονότα,
που αντιστάθηκαν στη λήθη,
που με ακρίβεια ρολογιού τη ρύθμισες.
Καμιά φορά όμως τι αστείο
ξεφεύγουν κάτι ατίθασα δευτερόλεπτα
έρχονται στα όνειρά σου τη νύχτα
και κάνουν επανάσταση.
Εξεγείρονται εναντίον σου φυσικά
και σου ψιθυρίζουν συνωμοτικά
μεγαλόπνοα σχέδια αντίστασης.
Σαν ξυπνάς αμυδρά θυμάσαι
πως κάποιος προσπαθούσε να σε εξοντώσει
ούτε που φαντάζεσαι ότι σε κυνηγούσε
η σκιά σου όλη νύχτα
κι άλλωστε η μέρα δεν προσφέρεται
για τέτοιους απαγορευμένους συλλογισμούς.
Φροντίζεις το πρωί κιόλας
να κάνεις τις απαραίτητες ρυθμίσεις
πρωί πρωί ακριβώς στις 6:30
σα να πατάς έναν διακόπτη.
Ξεχνάς ποιος είσαι
ξεχνάς τι είσαι
μπαίνεις στη σειρά σου και προχωράς
στο γρανάζι της ρουτίνας
με επίσημο ένδυμα.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Σαν ξυπνάς αμυδρά θυμάσαι
    πως κάποιος προσπαθούσε να σε εξοντώσει
    ούτε που φαντάζεσαι ότι σε κυνηγούσε
    η σκιά σου όλη νύχτα…

    αυτή η σκιά που καραδοκεί μέσα στη νύχτα και μας δικάζει …και μας φωνάζει για το πρωινό μας μασκάρεμα πόσο δίκιο έχει..

    Καλή σου μέρα Άννα μου, εύχομαι να περνάς ένα όμορφο τριήμερο…

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      ο πιο αυστηρός και ίσως και ο πιο δικαιος κριτής καμιά φορά είναι αυτή η σκιά …. Καλο τριήμερο εύχομαι να περνάς κι εσύ Μάχη μου την καλημέρα μου!!

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό και πάλι το ποίημα σου Άννα… Ξεχνάς ποιος είσαι… ξεχνάς τι είσαι…
    μπαίνεις στη σειρά σου και προχωράς!!! Έτσι είναι… έτσι τσουλάει η ρουτίνα!…Καλή σου μέρα και καλή σαρακοστή.

    Απάντηση
  3. Έλενα Σαλιγκάρα

    Αχ αυτές οι θύμησες! Του κεφαλιού τους κάνουν Άννα μου! Καλά κάνουν και υπάρχουν όμως…
    Τι ωραίο το ποίημά σου.

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Έτσι είναι οι θύμισες. Εμφανίζονται στο σκοτάδι της νύχτας, την ώρα της ησυχίας γιατί θέλουν την αποκλειστικότητα. Πολύ ωραίοι στίχοι Άννα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου