Select Page

Η άγουσα

Η άγουσα

 

 

Αφότου θόλωσαν τα πένθη

αμέριμνος χαράζεις τις σκιές

στου ακρωτηριασμού

την τοπιογραφία

φιγούρα ανεξίτηλη

στο τέμπλο της οδύνης.

 

 

Τόσο καιρό ανέγνωμος

φύλαγες μιαν ευχή

να βρεις τα μάρμαρα ζεστά

το ιππικό σε στάση

επαγγελία ασύμμετρη

που τήρησες μα πλέον.

 

 

Δεν είναι αυτά που ήξερες

δεν είναι αυτά που βρήκες

για τα μετά να νοιάζεσαι

στα πριν να μη σπαράζεις

πάντα να λες

μετάνοια: ματαιωμένη μνήμη.

 

 

Γιατί βιώνεις σαν αιχμή

τα δρώμενα του χρόνου,

το σφαδαγμό του μηδενός

κι ότι ακέριο στέργεις

ένας σωρός πουθ’ έρχεσαι

και μια σορός που φεύγεις.

 

_

γράφει ο Βαγγέλης Κούτσης

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!