Select Page

Η άγουσα

Η άγουσα

 

 

Αφότου θόλωσαν τα πένθη

αμέριμνος χαράζεις τις σκιές

στου ακρωτηριασμού

την τοπιογραφία

φιγούρα ανεξίτηλη

στο τέμπλο της οδύνης.

 

 

Τόσο καιρό ανέγνωμος

φύλαγες μιαν ευχή

να βρεις τα μάρμαρα ζεστά

το ιππικό σε στάση

επαγγελία ασύμμετρη

που τήρησες μα πλέον.

 

 

Δεν είναι αυτά που ήξερες

δεν είναι αυτά που βρήκες

για τα μετά να νοιάζεσαι

στα πριν να μη σπαράζεις

πάντα να λες

μετάνοια: ματαιωμένη μνήμη.

 

 

Γιατί βιώνεις σαν αιχμή

τα δρώμενα του χρόνου,

το σφαδαγμό του μηδενός

κι ότι ακέριο στέργεις

ένας σωρός πουθ’ έρχεσαι

και μια σορός που φεύγεις.

 

_

γράφει ο Βαγγέλης Κούτσης

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ερωτηματολόγιο 2017

Βοηθήστε μας να γίνουμε καλύτεροι!

Εγγραφείτε στο newsletter

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!