Η αλήθεια

8.03.2020

Έπλεκες διθυραμβικά εγκώμια

Για το έργο μου, για μένα,

Χωρίς να θεωρείται υπερβολικός ο εκθειασμός.

Ήταν η Αγάπη σου

Που έκανε τα πάντα να  μοιάζουν μεγάλα.

 

Και  ήρθε μια ημέρα,

Μια αποφράδα στιγμή,

Ανερυθρίαστα και ωμά να μού πεις,

Ότι λατρεύω τα φώτα στραμμένα πάνω μου,

 το λιβανωτό και το παίνεμα.

 

Σού πέρασε ποτέ από το μυαλό

Κάτι πολύ, μα πολύ απλό;

Ήταν γιατί, όλα τα έβλεπες πια

Στις οριακές τους διαστάσεις,

Αφού έφυγε η ΑΓΑΠΗ

Που έδινε φως, ομορφιά και ουσία…

 

ΕΦΥΓΕ ΕΚΕΙΝΗ ΛΟΙΠΟΝ

Και έμεινε η μιζέρια με την αλήθεια της.

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου