Η αλλαγή, της Ελένης Βαρδαξόγλου

2.05.2016

Κι αν τώρα θέλω τόσο να σ’ αγγίξω

Πάντα θα μ' εμποδίζει

Μία αστείρευτη δειλία

 

Κι αν κάποιο βλέμμα σου τρυπάει την καρδιά μου

Θα κάνω πως ποτέ δεν το δα

Γιατί έκρυβε μέσα του την καταστροφή

 

Κι όταν τυχαία μ αγγίζεις

Νιώθω τα επίγεια ξαφνικά να ξεθωριάζουν

Κι αφήνω πίσω αυτό το ρημαγμένο σώμα

 

Γιατί μέσα του κρύβει μία ψυχή

Που κρατιέται με νύχια και με δόντια

Να μην σε πλημμυρίσει με συναισθήματα

 

Αναρωτιέμαι γιατί πάντα τα πνίγω

Γιατί κλείνω τις πόρτες του κόσμου μου

Και δεν αφήνω παρά μικρές χαραμάδες

 

Ίσως να υπερτιμώ την αξία του εαυτού μου

Κάθε που νομίζω, πως νιώθω τόσα πολλά

Όσα κανένας δεν θα καταφέρει να νιώσει

 

Κι έτσι αγνοώ την αγάπη που με τριγυρίζει

Την υποβιβάζω, σαν να ναι κάτι ποταπό και λίγο

Και ποιος να τ' αντέξει αυτό;

 

Μα θέλω, αλήθεια , για σένα να κάνω την εξαίρεση

Να αρπάξω κάθε σταγόνα της αγάπης σου

Κι να εκτιμήσω ό,τι κι αν μου προσφέρεις

 

Γιατί έχω μάθει πια, πόσες μορφές παίρνουν τα αισθήματα

Πόση στοργή κρύβεται σε μία τόση δα πράξη

Όσο ασήμαντη κι αν μοιάζει στην αρχή

 

Προσπάθησε, λοιπόν, να μην με κρίνεις

Παλεύω κάθε μέρα κόντρα σε μένα

Και δεν θα βγαίνω πάντα νικητής

 

Έχει ανοίξει πια η καρδιά μου

Κι είσαι μέσα της

Κάνε μονάχα λίγο υπομονή, έως ότου σε συνηθίσω

 

Έως ότου συνηθίσω να είμαι ευάλωτη

Και δεν φοβάμαι μήπως πληγωθώ

Τότε να ξέρεις πως η θέση σου θα είναι μόνιμη

 

Και τότε σε παρακαλώ, μην σκεφτείς στιγμή να φύγεις

Μείνε μαζί μου ως το τέλος

Ως εκεί που τελειώνουν όσα νιώθω για σένα

Ως το άπειρο

 

_

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    διεκόπη το σχόλιο . Συνεχίζω: Ελένη τι το προσδιόρισες χρονικά;;; ΜΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΈΡΕΙΣ ΌΤΙ η πιο κοντινή χρονική απόσταση για τους ερωτευμένους είναι …το ΑΠΕΙΡΟ;;;( ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΝΤΑ).

    Απάντηση
  2. Ελένη Βαρδαξόγλου

    Πάντα ξεχωριστά τα σχόλιά σας κύρια λενα ! Και δεν μπορώ παρά να παραδεχτώ τό πόσο δίκιο έχετε !

    Απάντηση
  3. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Η μοναδικότητα του έρωτα… !!! ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΕΠΟΥΣΙΩΔΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ!
    Όταν πάρει αυτός τον πρώτο ρόλο το μπουλούκι στο θίασο της ζωής …..απλά υποκλίνεται…
    ΜΠΡΑΒΟ ΕΛΕΝΗ!!!

    Απάντηση
  4. Ελένη Βαρδαξόγλου

    Σας ευχαριστώ μύρια χρυσουλα !!!

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    μου αρέσουν αυτά τα βήματα που ορίζεις στον έρωτα…μήπως και κόψει λίγο ταχύτητα κάτι που ξεπερνά την ταχύτητα του φωτός..μήπως και προλάβεις να το ελέγξεις λίγο καλύτερα…για να κρατήσει στο άπειρο…

    Χρόνια σου πολλά Ελένη μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου