Η αλλαγή, της Ελένης Βαρδαξόγλου

Δημοσίευση: 2.05.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Κι αν τώρα θέλω τόσο να σ’ αγγίξω

Πάντα θα μ' εμποδίζει

Μία αστείρευτη δειλία

 

Κι αν κάποιο βλέμμα σου τρυπάει την καρδιά μου

Θα κάνω πως ποτέ δεν το δα

Γιατί έκρυβε μέσα του την καταστροφή

 

Κι όταν τυχαία μ αγγίζεις

Νιώθω τα επίγεια ξαφνικά να ξεθωριάζουν

Κι αφήνω πίσω αυτό το ρημαγμένο σώμα

 

Γιατί μέσα του κρύβει μία ψυχή

Που κρατιέται με νύχια και με δόντια

Να μην σε πλημμυρίσει με συναισθήματα

 

Αναρωτιέμαι γιατί πάντα τα πνίγω

Γιατί κλείνω τις πόρτες του κόσμου μου

Και δεν αφήνω παρά μικρές χαραμάδες

 

Ίσως να υπερτιμώ την αξία του εαυτού μου

Κάθε που νομίζω, πως νιώθω τόσα πολλά

Όσα κανένας δεν θα καταφέρει να νιώσει

 

Κι έτσι αγνοώ την αγάπη που με τριγυρίζει

Την υποβιβάζω, σαν να ναι κάτι ποταπό και λίγο

Και ποιος να τ' αντέξει αυτό;

 

Μα θέλω, αλήθεια , για σένα να κάνω την εξαίρεση

Να αρπάξω κάθε σταγόνα της αγάπης σου

Κι να εκτιμήσω ό,τι κι αν μου προσφέρεις

 

Γιατί έχω μάθει πια, πόσες μορφές παίρνουν τα αισθήματα

Πόση στοργή κρύβεται σε μία τόση δα πράξη

Όσο ασήμαντη κι αν μοιάζει στην αρχή

 

Προσπάθησε, λοιπόν, να μην με κρίνεις

Παλεύω κάθε μέρα κόντρα σε μένα

Και δεν θα βγαίνω πάντα νικητής

 

Έχει ανοίξει πια η καρδιά μου

Κι είσαι μέσα της

Κάνε μονάχα λίγο υπομονή, έως ότου σε συνηθίσω

 

Έως ότου συνηθίσω να είμαι ευάλωτη

Και δεν φοβάμαι μήπως πληγωθώ

Τότε να ξέρεις πως η θέση σου θα είναι μόνιμη

 

Και τότε σε παρακαλώ, μην σκεφτείς στιγμή να φύγεις

Μείνε μαζί μου ως το τέλος

Ως εκεί που τελειώνουν όσα νιώθω για σένα

Ως το άπειρο

 

_

γράφει η Ελένη Βαρδαξόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άνθρωπε

Άνθρωπε

Άνθρωπε. Αιώνια σκλάβε του χρόνου και της ματαιότητας σε έναν κόσμο αρετής και κακίας. Παλεύεις να γίνεις κάτι. Να αποκτήσεις ελευθερία. Και έτσι βρίσκεις τον εαυτό σου. Ενώ άλλες φορές τον χάνεις.  Πριν καν τον καταλάβεις…   _ γράφει η Διώνη...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    διεκόπη το σχόλιο . Συνεχίζω: Ελένη τι το προσδιόρισες χρονικά;;; ΜΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΈΡΕΙΣ ΌΤΙ η πιο κοντινή χρονική απόσταση για τους ερωτευμένους είναι …το ΑΠΕΙΡΟ;;;( ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΝΤΑ).

    Απάντηση
  2. Ελένη Βαρδαξόγλου

    Πάντα ξεχωριστά τα σχόλιά σας κύρια λενα ! Και δεν μπορώ παρά να παραδεχτώ τό πόσο δίκιο έχετε !

    Απάντηση
  3. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Η μοναδικότητα του έρωτα… !!! ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΕΠΟΥΣΙΩΔΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ!
    Όταν πάρει αυτός τον πρώτο ρόλο το μπουλούκι στο θίασο της ζωής …..απλά υποκλίνεται…
    ΜΠΡΑΒΟ ΕΛΕΝΗ!!!

    Απάντηση
  4. Ελένη Βαρδαξόγλου

    Σας ευχαριστώ μύρια χρυσουλα !!!

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    μου αρέσουν αυτά τα βήματα που ορίζεις στον έρωτα…μήπως και κόψει λίγο ταχύτητα κάτι που ξεπερνά την ταχύτητα του φωτός..μήπως και προλάβεις να το ελέγξεις λίγο καλύτερα…για να κρατήσει στο άπειρο…

    Χρόνια σου πολλά Ελένη μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου