Η αλλοπρόσαλλη αυγή

15.03.2019

 
 

Αναρριχήσου στα βουνά της σιωπηλής σου φύσης
με τα όρνεα να περιδιαβάζουν τα ζυγωματικά
της οργής σου επιπόλαιη μουσική από τα πουλιά
του παραδείσου εγκυμονούντα το μυστικό-τελεσίγραφο
του κλονισμένου εφιάλτη που στάθηκε η αφορμή για
την πεπαλαιωμένη φύση της αμετάπειστης φυγοχαρούς
εξασκημένης στα βουβά μηδενικά τεκνοσύνης.
 
Συγκέρασε την αυταπάτη της καταιγίδας στα τρυφηλά
μαχαίρια των εκλιπόντων οι φωνές ωτακουστές του
σύμπαντος διώκτες εγγενείς μεταβιβλικοί εκτελεστές
της προϋπάρχουσας φρίκης.
 
Συμπολεμιστές του φανταστικού διαφημιστές εγκέφαλοι
φυγογενείς ακροβατούν με χάπια δυναμωτικά εμφιαλωμένα
σε υπέρθυρα κουτιά τα σάβανα του σατανά έμπλεου φονικά
με εξασφαλισμένα σιβυλλικά στρατόπεδα μοναξιάς
παραχαράκτες της νεώτερης γενιάς συστρατευμένης με
μεγαθήρια ευφρόσυνης αδιαντροπιάς εκκωφαντικής
απάθειας εξωγενής φυλακή πλουτισμένη στο χρέος του πόνου.
 
Τα κύμβαλα της ευαισθησίας μας θα σαρώσουν τα μονοπάτια
της συνείδησης αποδεκατισμένη κοινωνία εφησυχασμένη
στα τεύχη της καθημερινότητας ένστολη ηδονή της
ψευδαίσθησης ταμπουρωμένη στην περατότητα την φυσική
τελειότητα και την επικερδή μη μερική αντιπαλότητα.
 
_
 

Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου