Η ανάμνηση

20.01.2019

Ανάμνηση: η επαναφορά στη μνήμη ενός συμβάντος

Φαντασίωση: η κατασκευή ενός γεγονότος εκείνη τη στιγμή

 

Κάτι άλλο που μου έρχεται τώρα στο νου είναι το εξής:

ενώ η πράξη της ανάμνησης, είναι, πιστεύω, μια εσωτερική λειτουργία που απαιτεί όλη την προσοχή μας και τη συγκέντρωση σ’ αυτό που θέλουμε να επαναφέρουμε στον χώρο του συνειδητού, το περιεχόμενο αυτών των αναμνήσεων απαρτίζεται από πράγματα του περιβάλλοντός μας (τοπία, άνθρωποι).

Ποτέ δε φέρνω στη μνήμη μου τον εαυτό μου, όπως αντέδρασε ψυχικά σε μια δυστυχία. Εννοώ το τι αισθάνθηκε (μνήμη αισθήσεως). Ίσως το αποφεύγω συνειδητά, γιατί μου είναι κάτι δυσάρεστο. Προτιμώ να θυμάμαι ευχάριστες στιγμές.

Τώρα, όσον αφορά τον χώρο της φαντασίωσης, σχεδόν πάντα οι φαντασιώσεις μου συνδέονται με άλλα πρόσωπα.

Θα ’λεγα όμως ότι στην περιοχή των φαντασιώσεων οι «δυσάρεστες στιγμές» είναι το ίδιο ευπρόσδεκτες με τις «ευχάριστες». Δεν μου είναι αποκρουστικό να πλάσω στο μυαλό μου μια σκηνή πόνου. Και δω όμως πάντα η σκηνή διεξάγεται μεταξύ δύο ατόμων. Ποτέ δεν έχω φανταστεί πως θα βίωνε ο εαυτός μου μόνος την τάδε κατάσταση. Ίσως αποφεύγω (πάντως όχι συνειδητά) να πλάσω στο μυαλό μου καταστάσεις που να ζω μόνο εγώ (ή να θυμηθώ στην τάδε περίπτωση πόσο είχα κλάψει, ουρλιάξει), όχι από φόβο μήπως πονέσω αλλά γιατί αυτή η μοναχική βίωση του πόνου είναι ένα καθημερινό συμβάν, γιατί σε κάθε ανάμνηση ή φαντασίωση καραδοκεί ο πόνος τής (ηθελημένης;) μοναξιάς, της εγκατάλειψης, όπου άλλωστε τα παραπάνω είναι γεννήματά του (δηλαδή η ίδια η ανάμνηση και η φαντασίωση είναι πόνος, ο μοναχικός πόνος, αφού αυτός οδηγεί σ’ αυτές, δηλαδή πονάς και ξεσπάς σε όνειρα, σκέψεις).

Άρα, δεν είναι απαραίτητο αντικείμενο των αναμνήσεων και των φαντασιώσεων να είναι ο ατομικός πόνος.

γράφει η Βασιλική Κουτσανδριά

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου