Η ανατροπή

28.10.2015

 

 

Η Μαρίνα πήγαινε να συναντήσει τον Στέφανο. Η καρδιά της χτυπούσε δυνατά. Αν και ήταν μαζί εδώ και μερικούς μήνες, κάθε φορά που είχαν ραντεβού ένιωθε όπως την πρώτη φορά. Ήταν ερωτευμένη παράφορα μαζί του. Έφτασε στην λίμνη. Μόλις τον είδε, αυθόρμητα, ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη της. Πλησίασε και πήγε να τον φιλήσει αλλά εκείνος δεν την άφησε. Κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.

«Θέλω να σου πω κάτι. Πριν λίγο καιρό γνώρισα μια κοπέλα και είμαι ερωτευμένος μαζί της. Θέλω να χωρίσουμε» είπε με μια ανάσα εκείνος. Κεραυνός εν αιθρία. Η Μαρίνα έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της. Προσπάθησε να του αλλάξει γνώμη. Εκείνος ήταν ανένδοτος. Κι έτσι σηκώθηκαν κι έφυγαν σε αντίθετες κατευθύνσεις. Η Δήμητρα πίεσε τον εαυτό της να μην γυρίσει να κοιτάξει πίσω. Ο Στέφανος γύρισε και την είδε να απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από εκείνον.

Μετά από μερικούς μήνες, η Μαρίνα δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τη μητέρα του Στέφανου η οποία της ζήτησε να συναντηθούν. Βρέθηκαν το ίδιο απόγευμα σε μια καφετέρια. Η μητέρα του Στέφανου της έδωσε ένα γράμμα. Ο φάκελος έγραφε «Για την Μαρίνα μου». Αναγνώρισε το γραφικό χαρακτήρα του Στέφανου.Τον άνοιξε με τρεμάμενα χέρια. «Πριν από κάποιο διάστημα, έμαθα κάτι που άλλαξε τη ζωή μου. Είχα καρκίνο. Τελευταίο στάδιο. Ελπίδες σωτηρίας ελάχιστες έως καθόλου. Όταν μου το είπαν οι γιατροί, ήξερα τι έπρεπε να κάνω. Αποφάσισα να σου πω ψέματα και να χωρίσουμε. Ήξερα ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να σε απομακρύνω. Δεν ήθελα να υποφέρεις κι εσύ μαζί μου. Δεν ήθελα να με θυμάσαι σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου. Άρρωστο. Ωχρό. Αδύναμο. Ήθελα να με κρατήσεις στη μνήμη σου γεμάτο ζωή. Ευτυχισμένο. Ήθελα να έχεις μόνο καλές αναμνήσεις από μένα. Συγγνώμη, που σου το έκρυψα, αγάπη μου. Συγγνώμη που σε άφησα να νομίζεις ότι ερωτεύτηκα κάποια άλλη. Ελπίζω να με μπορέσεις να με συγχωρέσεις, κάποια στιγμή». Δάκρυα άρχισαν να κυλάνε στο πρόσωπο της, σαν δυο ποτάμια. Το γράμμα έπεσε από τα χέρια της.

 

_

γράφει η Παναγιώτα Μπαμπουρδά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου