Η ανεμώνη

22.12.2019

Η αγάπη είναι μια πεταλούδα

είπες,

ντυμένη με τα πιο όμορφα χρώματα

της άνοιξης των συναισθημάτων.

Που στροβιλίζεται

στον ιστό της καρδιάς μας,

γυρεύοντας το φως της αλήθειας μας.

 

Είναι το οξυγόνο της.

Η ανάσα της ίδιας μας της ζωής,

που μεταμορφώνει την ύπαρξή μας

σε φως.

Σαν μια ανεμώνη

που ανοίγει διάπλατα τα πέταλά της,

στη πρώτη ηλιαχτίδα της άνοιξης.

 

Κάποιες φορές μοιάζει

με βαθιά απύθμενη θάλασσα

που αγκαλιάζει τους πόθους μας

στα γαλάζια κύματά της.

Μια απέραντη αγκαλιά

που κρατά σφιχτά μέσα της

την ηχώ των ονείρων μας.

Που ξεδιπλώνει μυστηριακά

την ομορφιά των συναισθημάτων

που κρύβουμε ερμητικά μέσα μας.

 

Η αγάπη είναι ο μαγικός αλγόριθμος

στην περίπλοκη εξίσωση της ζωής μας.

Είναι αυτή που αποκωδικοποιεί με τρόπο μοναδικό

το δυσεπίλυτο ζήτημα της ανθρώπινης ευτυχίας

και δίνει μονοσήμαντη λύση στο νόημά της.

 

Γιατί η αγάπη, είναι μια ανάσα δροσιάς

που αναζωογονεί αενάως

τα ιόντα της ύπαρξής μας.

Διαχέει το υπέροχο φως της

στα όνειρά μας, στη καρδιά μας,

χωρίς να προσδοκά κάτι.

 

Όπως η λήθη διαθλά

ανέμελα τη μοναξιά μας,

όπως η θλίψη διαθλά απέριττα

τη σιωπή.

 

Επειδή απλά,

έτσι είναι η αγάπη…

 

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου