Η απώλεια, της Καλλιόπης Δημητροπούλου

10.05.2016

clouds_sun

Σκυφτός ο ορίζοντας

το βλέμμα του ρίχνει

στων ανέμων τις θάλασσες.

 

Μετρώ το ελάχιστο φως,

της απουσίας το χάραγμα

στην πλάτη του βράχου.

 

Θαλασσινό πουλί μονάχο

στο πλέγμα του μόλου

περιπατητής στ’ απόβροχο

με δάκρυα που μούχρωσαν στ’ αγιάζι.

 

Και μεγαλώνουν τα βράδια

κάτω από του φεγγαριού

το κοίλο κάτοπτρο

εκεί που φωλιάζουν τα ηφαίστεια

και κοκκινίζει από μοναξιά η άνοιξη.

 

Σε κάποιο κομμάτι ουρανού

κατοικεί ένα γαλήνιο σύννεφο.

 

_

γράφει η Καλλιόπη Δημητροπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Γεμάτο όμορφες εικόνες και μια μαγεία έμπνευσης!
    ΜΠΡΑΒΟ!!!

    Απάντηση
  2. Αννα Ρουμελιωτη

    Ποσο ομορφοι στιχοι!!

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    …… κοκκινίζει από μοναξιά η άνοιξη.
    …….Σε κάποιο κομμάτι ουρανού κατοικεί ένα γαλήνιο σύννεφο.

    Υπέροχοι στίχοι Λίτσα… Η ποίησή σου πάντα χορταστική

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου