Η βόλτα

16.08.2014

 

Αμέριμνες, μοναχικές βραδιές,

π’ αρπάζονται με τις πρώτες συγκινήσεις…

Αχτένιστες, κατσουφιασμένες αναμνήσεις,

που ξεπηδούν σαν τα βατράχια απ’ το χθες.

 

Κάποιες απρόσμενες, τυχαίες αναφορές…

Μια παρέα φοιτητών που χωρατεύοντας τα πίνουν,

δυο άγνωστοι περαστικοί τα χέρια δίνουν·

κ’ εγώ χαζεύω το καϊμάκι που ’χει ο καφές.

 

Σάββατο βράδυ στην πλατεία του αϊ-Νικόλα,

καλοκαιράκι μόλις που χάνεται ο ήλιος…

Όσα τηλέφωνα κι αν πήρα, ούτ’ ένας φίλος,

δυο κατοστάρικα στην τσέπη όλα κι όλα.

 

Μα είχα στα μάτια μου τη φλόγα ακόμα

τον ενθουσιασμό, της άγνοιας το θράσος

―ένα δεντράκι ήμουν, που θα γινόμουν δάσος―

και τη βροχή που αναγεννά το χώμα.

 

Είχα στην πλάτη μου  ένα δισάκι όνειρα,

που όσο περνάει ο καιρός όλο κι αδειάζει·

τώρα η απόγνωση τις νύχτες μου φωνάζει

πως στένεψαν της ζωής τα περιθώρια!

 

Αρνιότανε η καρδιά το φόβο,

καθ’ αφορμή γινότανε κ’ αιτία,

μία καλώς εννοούμενη αλητεία,

τώρα ωριμάσαμε ―λένε― με τον χρόνο…

 

Μια σκέψη αποζητάει τον άνθρωπο της…

«Και τι δε θα ’δινα να ξαναζήσω αυτά τα χρόνια!»

τότε που ήθελαν να ’ρθουν τα χελιδόνια,

τώρα συνήθισε η ψυχή το μαρασμό της.

 

«Παλιά μου χρόνια, πόσο σας έχω επιθυμήσει!»…

Φοιτητής, επαρχιώτης, στην Αθήνα…

Τώρα τα βράδια μου δε μοιάζουν σαν εκείνα·

τη μοναξιά  σας την έχω νοσταλγήσει…

 

Φαίνεται από τότε μου ’γινε συνήθεια

να βγάζω τον εαυτό μου έξω βόλτα,

σαν τότε που χαράζαμε τη ρότα,

μιας ζωής που δεν μας είπε την αλήθεια!

 

Τώρα τίποτα πια δε με θυμίζει

στη μοναξιά μου την ηθελημένη,

μια μαριονέτα από κλωστή δεμένη

απόμεινε στις πλατείες να γυρίζει…

 

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

“Τα περσινά τους βάζουν για καλά”, του Σπύρου Γούλα

- γράφει η Αλεξάνδρα Παυλίδη - “Τα περσινά τους βάζουν για καλά” του Σπύρου Γούλα και η ανάσυρση των προσωπικών ναυαγίων. Εκδόσεις Πόλις Από τον Μάιο του 2020 κυκλοφορεί η ποιητική συλλογή του Σπύρου Γούλα, από τις εκδόσεις Πόλις, σε επιμέλεια-διόρθωση Δημήτρη Αθηνάκη...

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Η θαλασσοσπηλιά (Νησί θα πει)

Νησί θα πει κρούστα στεριάς ζωσμένη στο λουλάκι με βράχια ολοτσαλάκωτα, με δαντελένια μέρη, μια φούχτα σπόρια για τ’ αηδόνια στ’ άσπρο πεζουλάκι, κι ένα ραδιόφωνο ανοιχτό, χειμώνα-καλοκαίρι.   Νησί θα πει μοσκοβολιά από σκίνους και θυμάρια, παπαρουνίτσες...

Θάλασσα

Θάλασσα

Γαλάζιο πέπλο της καρδιάς μας τραγούδι νοσταλγικό της μοναξιάς μας μας αγκαλιάζεις, μας δροσίζεις με την γαλάζια σου ομορφιά, μας διαποτίζεις. Μας σαγηνεύεις, μας μεθάς.   Σε μέρη απίθανα μας πας μας ταξιδεύεις δεν σταματάς ούτε στιγμή να μας μαγεύεις. Μα...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου