Η δύναμη της αγάπης

4.10.2016

kiss_sunset

Η λινή κουρτίνα στ’ ανοιχτό παράθυρο λικνίστηκε αιθέρια από τ’ ορμητικό αεράκι του δειλινού. Τέτοια ώρα, καθημερινά, όταν ο ήλιος έσκυβε να φιλήσει την θάλασσα, ο αέρας δυνάμωνε, μαρτυρώντας την αιώνια ένωσή τους. Το μισοσβησμένο τσιγάρο στα χείλη του μετρούσε τις τελευταίες του αναλαμπές. Για μια στιγμή, το βλέμμα του καρφώθηκε στα φτερά του αγριοπερίστερου που προσγειωνόταν στα καλώδια της ΔΕΗ. Τα ζήλευε αυτά
τα φτερά, ζήλευε το πέταγμά τους.

Μόρφασε... Αναζητούσε επίμονα μια σκέψη λευκή στον μαυροπίνακα του μυαλού του. Άναψε νευρικά άλλο ένα τσιγάρο, ρουφώντας με δύναμη τον καπνό. Δολοφονικός σύντροφος πάντα παρών και πρόθυμος να του δοθεί, έσβηνε στα χείλη του ξεχασμένος τις περισσότερες φορές. Περίμενε. Οι χτύποι της καρδιάς του αντηχούσαν ένα-ένα τα δευτερόλεπτα του ρολογιού. Ένιωσε πως ήταν όλος ένα ζευγάρι αυτιά.

Άκουσε το πόμολο της πόρτας να γυρίζει και τ’ απαλά βήματα εκείνης. Περίεργο το πώς αυτό το μικρό πόμολο σήμαινε επανεκκίνηση της μίζερης ζωής του. Κάθε μέρα, την ίδια ώρα, τα τελευταία χρόνια, η ζωή του μετριόταν σε τετράωρα. Μέρες αφαιρετικές, συμπυκνωμένες σε ώρες λιγοστές που δονούνταν μ’ έντονο παλμό από την παρουσία της και μόνο.

Ήταν ο μοναδικός άνθρωπος που έσπαγε με τις ευλογίες του τον εκούσιο κλοιό της απομόνωσής του μετά το ατύχημα. Η μοναδική γυναίκα που αγάπησε. Έμπαινε στο δωμάτιο και τον έλουζε με το φως της. Είχε μια λάμψη εξωκοσμική, την παρομοίαζε με την Σελήνη. Η μισή πλευρά της αθέατη από εκείνον αφορούσε στην οικογένειά της. Η άλλη μισή ήταν μόνο δική του… Δική τους.

Τον πλησίαζε. Προπομπός του φιλιού που θ’ ακολουθούσε ήταν το άρωμά της. Αγίασμα στο κολασμένο δωμάτιο της ακινησίας του. Έσκυβε και του άφηνε ένα τρυφερό “σε νοιάζομαι” στο τραχύ του δέρμα με τα χείλη της. Του χάιδευε τα μαλλιά, τον άγγιζε στον ώμο... Οι κινήσεις της, ξόρκια πανάρχαια, διέλυαν την σκοτεινιά που τον πλάκωνε όλη μέρα.

Κι εκείνος σ’ αντάλλαγμα της χάριζε το πιο ακριβό του δώρο: το χαμόγελό του. Ποτέ της δεν θα μάντευε πόσο δύσκολη ήταν αυτή η σύσπαση των μυών γύρω από το στόμα του, πόσο εύκολη γινόταν για χάρη της. Ανυπομονούσε να την ακούσει να μιλά. Ένας πρώην πιλότος όπως αυτός, καταδικασμένος πια στα στενά όρια της αναπηρικής του καρέκλας, πετούσε μόνο μέσα από τις ιστορίες που κάθε βράδυ του διηγούνταν. Ιστορίες καθημερινές, αστείες, φανταστικές, εξωπραγματικές, που η ίδια σκαρφιζόταν.

Η φωνή της, βελούδινη, ήταν το μαγικό χαλί που πάνω του ταξίδευε σ’ όλο τον κόσμο.

Ίσως μια μέρα, σύντομα, να τολμούσε ν’ αντικρύσει κατάματα και μ’ αισιοδοξία τον ήλιο, την νέα του πραγματικότητα, την ζωή. Ένιωθε την ευεργετική επίδραση της παρουσίας της παντού: στα χάσματα μέσα του που μίκραιναν, στ’ αγκάθια του νου του που ξεριζώνονταν, στις πληγές της ψυχής του που έκλειναν. Κι ας μην είχαν γευτεί ούτε μια φορά τον σαρκικό έρωτα. Η αγάπη που του πρόσφερε απλόχερα είχε αυτή την μαγική
ιδιότητα…

Γιατί η Αληθινή αγάπη, όπως κι αν την ονομάσεις, όπου κι αν την κατατάξεις, έχει την δύναμη να Θεραπεύει.

-

γράφει η Σαντίνα Δεναξά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Χελιδόνια

Χελιδόνια

-Καλησπέρα γιατρέ, φεύγω απόψε. Όχι, είμαστε όλοι καλά. Απλώς πρέπει να φύγω. Όχι, μην έρθετε στο αεροδρόμιο. Σας παρακαλώ. Ναι δεν θα χαθούμε. Ευχαριστώ. Καληνύχτα σας.  Η Νατάσα θα λείψει για μερικές εβδομάδες γιατί ο άνδρας της κάνει μια σοβαρή επέμβαση σε...

Πρόσκληση σε γάμο

Πρόσκληση σε γάμο

Τα προεόρτια του γάμου είχαν ξεκινήσει από την Πέμπτη, με τον πρόγαμο. Λίγο έξω από το Ηράκλειο, τα συμπεθέρια είχαν ξεσηκώσει όλο το χωριό και τους πετεινούς στο πόδι. Το αντικρυστό, με τη θράκα στη μέση, το γαμοπίλαφο στα καζάνια, οι κρητικές κουλούρες δεμένες με...

Για τα μάτια σου μόνο

Για τα μάτια σου μόνο

Πάντα κοιτούν χαμηλά. Δε λοξεύουν αριστερά και δεξιά. Δεν είναι αδιάκριτα, βλέπουν μπροστά. Δεν είναι φλύαρα, μα ούτε απαιτητικά. Μιλούν λίγο και σοφά. Χαρακτηριστικά τους η ευγένεια και η ομορφιά. Μισούν το ψέμα. Δεν κρύβονται, είναι πάντα ακάλυπτα. Βγάζουν αλήθειες...

Όνειρα ανεκπλήρωτα

Όνειρα ανεκπλήρωτα

Είχε νυχτώσει από ώρα καθώς γέμιζε το στενό ψηλό ποτήρι ως επάνω, με το χρυσοκίτρινο υγρό. Τσίπουρο παλαιωμένο σε δρύινο βαρέλι, το αγαπημένο του ποτό, εδώ και πολλά χρόνια. Τον βοηθούσε να σκεφτεί και να ταξιδέψει, μόνος όπως έκανε πάντα, μιας και δεν έμαθε ποτέ τον...

Απόκρυφη ποιότητα

Απόκρυφη ποιότητα

Ανέβηκε τα σκαλιά της πολυκατοικίας δυο δυο και έφτασε μπροστά στο κλειστό διαμέρισμα. Κοντοστάθηκε και πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Το στομάχι του ήταν σφιγμένο, οι παλάμες του κάθιδρες. Άραγε θα επαληθεύονταν με την ανακάλυψη κάποιου ακλόνητου τεκμηρίου, οι υπόνοιες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Απόκρυφη ποιότητα

Απόκρυφη ποιότητα

Ανέβηκε τα σκαλιά της πολυκατοικίας δυο δυο και έφτασε μπροστά στο κλειστό διαμέρισμα. Κοντοστάθηκε και πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Το στομάχι του ήταν σφιγμένο, οι παλάμες του κάθιδρες. Άραγε θα επαληθεύονταν με την ανακάλυψη κάποιου ακλόνητου τεκμηρίου, οι υπόνοιες...

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ (διήγημα) πολὺς δ᾽ ἅμ᾽ αὐτῷ προσπόλων ὀπισθόπους κῶμος λέλακεν, Ἄρτεμιν τιμῶν θεὰν ὕμνοισιν: οὐ γὰρ οἶδ᾽ ἀνεῳγμένας πύλας Ἅιδου, φάος δὲ λοίσθιον βλέπων τόδε ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ, ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ Δεν πέθανε η Φραγκογιαννού από το μαύρο κύμα την ξέβρασε η θάλασσα, την...

Άνιση αντιπαλότητα

Άνιση αντιπαλότητα

Ήταν η δεύτερη γάτα που μου σκότωναν μέσα σε ελάχιστους μήνες. Και δεν ήταν από κάποια δικαιολογημένη αφορμή που να μπορούν να την επικαλεστούν. Ήταν η χαρά τους να σου προκαλούν στενοχώρια και να σε φέρνουν σε δύσκολη θέση. Ακόμη κι αυτοί που φαίνονταν αμέτοχοι όταν...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου