τοβιβλίο.net

Η εγκατάλειψη της αυτοματοποιημένης γλώσσας από τη Μαρία Βλάχου

19.02.2019

σχόλια

Μαρία Βλάχου (Κέδρος, 2018)

Σύμφωνα με τους Ρώσους φορμαλιστές η ανοικείωση επιμηκύνει τον χρόνο πρόσληψης διατηρώντας την προσοχή του κοινού. Όσο μεγαλύτερος ο χρόνος τόσο δικαιώνεται το κείμενο. Μελετώντας τη φουτουριστική ποίηση της εποχής τους με τον τολμηρό της λόγο και τη χρήση των εικόνων, έθεσαν τη λογοτεχνία σε νέα βάση ορίζοντας τη λογοτεχνικότητα και αφαιρώντας ένα σημαντικό κομμάτι από την εξουσία του συγγραφέα. Για αυτούς η ανοικείωση αλλάζει την αυτοματοποιημένη γλώσσα∙ είναι ένα τέχνασμα δια του οποίου μεταφέρονται ποσότητες καθημερινής γλώσσας στην ποίηση. Γιατί αν ο καθημερινός λόγος είναι σαν το βάδισμα ασυνείδητο, η ποιητική γλώσσα είναι η κίνηση του χορού κατασκευασμένη σαν ένα βάδισμα ρυθμικό που το νιώθεις (Shklovsky).

Η Μαρία Βλάχου («πέλματα στην αυλή του κόσμου», Κέδρος, 2018) με οδηγό το κοινωνικό στιγμιότυπο και το άλογο στοιχείο (χυτήριο, το πέλμα σου ηδονή) ανοικειώνει τη γλώσσα στη στιχουργική της. Ξαφνιάζει τον ακροατή με τις γλωσσικές επιλογές της (το πέλμα σου ηδονή, φονιάς) μέσα στην αφηγηματική κίνηση των συνθέσεων. Μεταφορές και μετωνυμίες (το πολύχρωμο χαρτί, υποκατάστατο, χωρίς καμουφλάζ, μία ματωμένη γη) σε ισορροπία με καθημερινές εικόνες διαμορφώνουν το κειμενικό υπόβαθρο για την ανάδυση του συναισθήματος και του ποιητικού προβληματισμού (στις αυλές οι λύκοι ουρλιάζουν, σκιάχτρα, το σκουλήκι, διανύσματα).

Η ποίηση είναι ένα καταφύγιο όχι μόνο για τον δημιουργό αλλά και για το κοινό. Η παρέμβαση της ποιητικής γλώσσας είναι πολύ ισχυρή στην καθημερινή ζωή. Ποιητικές εκφράσεις έχουν εισχωρήσει βαθιά στον προφορικό λόγο ενώ την ίδια στιγμή φέρνουν στην επιφάνεια ξεχασμένες ή περιθωριοποιημένες κοινωνικές και άλλες διαλέκτους. Και οι συνθέσεις διακρίνονται από έναν ποιητικό εγωκεντρισμό. Ως εμπειρία στέκονται σε απόσταση από την εμπειρία του κοινού, δεν γίνονται αυτοβιογραφία του ακροατή παρά το έντονο λυρικό υπόβαθρο. Περιορίζονται στο προσωπικό βίωμα∙ δεν οδηγούν σε κάποιο αναστοχασμό το κοινό, σε κάποιο βαθύτερο προβληματισμό παρά την ύπαρξη συνθέσεων με νατουραλιστική ωμότητα (έκρηξη).

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Επιμέλεια άρθρου Δήμος Χλωπτσιούδης
Ο Δήμος Χλωπτσιούδης είναι φιλόλογος και ποιητής. Γράφει δοκίμια και κριτικές ποίησης παρακολουθώντας τις νέες τάσεις στην Τέχνη. Ασχολείται με επιμέλειες κειμένων και εκδόσεων. Έχει συγγράψει ιστορικές και κοινωνικές μελέτες. Κριτικές και δοκίμιά του του δημοσιεύονται σε ιστοσελίδες και ηλεκτρικά περιοδικά (tovivlio.net, tvxs.gr, Vakxikon.gr κ.ά.), καθώς και σε έντυπα περιοδικά (Μανδραγόρας, Σίσυφος, δίοδος 66100, ένεκεν, φευθ κ.ά.) Έχουν εκδοθεί οι ποιητικές συλλογές: «η οργή της πεταλούδας» (2013), «κατάστιχα» (2014) και «ακατάλληλο» (2016). Έχει συγγράψει τα πολιτικά δοκίμια «η δημαγωγία της δημοκρατίας» (2009), «Τοπική Αυτοδιοίκηση, προοπτικές ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών» (2011) και «η μεσαία τάξη στην αγχόνη της κρίσης» (2014).

Επιμέλεια άρθρου

Ο Δήμος Χλωπτσιούδης είναι φιλόλογος και ποιητής. Γράφει δοκίμια και κριτικές ποίησης παρακολουθώντας τις νέες τάσεις στην Τέχνη. Ασχολείται με επιμέλειες κειμένων και εκδόσεων. Έχει συγγράψει ιστορικές και κοινωνικές μελέτες. Κριτικές και δοκίμιά του του δημοσιεύονται σε ιστοσελίδες και ηλεκτρικά περιοδικά (tovivlio.net, tvxs.gr, Vakxikon.gr κ.ά.), καθώς και σε έντυπα περιοδικά (Μανδραγόρας, Σίσυφος, δίοδος 66100, ένεκεν, φευθ κ.ά.) Έχουν εκδοθεί οι ποιητικές συλλογές: «η οργή της πεταλούδας» (2013), «κατάστιχα» (2014) και «ακατάλληλο» (2016). Έχει συγγράψει τα πολιτικά δοκίμια «η δημαγωγία της δημοκρατίας» (2009), «Τοπική Αυτοδιοίκηση, προοπτικές ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών» (2011) και «η μεσαία τάξη στην αγχόνη της κρίσης» (2014).

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου