Επιλέξτε Page

Η καρέκλα του παππού

14.11.2015

 

 

rocking-chair

Μια ζεστή Αυγουστιάτικη μέρα, καθώς ο ήλιος πυρπολούσε τον κόσμο βρέθηκα στο χωριό του παππού μου.

Ο πατέρας μου μας το είχε δηλώσει: «Δεν υπάρχουν λεφτά για διακοπές, ή στο χωριό ή στο καμίνι της πόλης!» Αυτό ήταν, ξεκινήσαμε πρωί-πρωί προς το τέλος του Αυγούστου για να γλυτώσουμε την ζέστη.

Το σαραβαλάκι μας έφτασε μέχρι την πόρτα του πατρικού σπιτιού του πατέρα μου αγκομαχώντας. Βγήκαμε και οι τρεις και αρχίσαμε να ξεφορτώνουμε τα πράγματα. Το σπίτι σιωπηλό μας υποδέχτηκε στην δροσερή αγκαλιά του.

Απίθωσα τα πράγματά μου στο δωμάτιο του παππού που μας άφησε χρόνους μόλις πέρυσι. Στο μισοσκόταδο σε μια γωνιά έστεκε η πολυθρόνα του.

Τον φαντάστηκα, με την ατίθασα γόνιμη φαντασία των δώδεκα μου χρόνων, ολοζώντανο στην πολυθρόνα, με το βιβλίο του στα χέρια να μου διαβάζει με την αδύναμη εκφραστική φωνή του.

Σάστισα, μα δεν πέθανε, σκέφτηκα, αυτός είναι ολοζώντανος ακούω και την φωνή του. Έκατσα στα πόδια της πολυθρόνας ν' ακούσω.

«Εδώ είσαι;» Ο πατέρας μου μπήκε με φούρια στο δωμάτιο πηγαίνοντας στο παράθυρο. Το φως του ήλιου έλουσε το δωμάτιο.

Η πολυθρόνα τώρα ήταν άδεια, πουθενά ο παππούς.

«Την θέλω αυτήν την πολυθρόνα μπαμπά», είπα και τον κοίταξα στα μάτια.

 

_

γράφει ο Χρήστος Μάλαμας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

Διαβάστε κι αυτά

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

Αταβισμός

Αταβισμός

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1936             Ένα χλωμό φεγγάρι κρεμόταν πάνω απ’ το κοιμισμένο χωριό. Ησυχία επικρατούσε σ’ όλον τον οικισμό και μονάχα στο διώροφο πέτρινο σπίτι απέναντι από την εκκλησία υπήρχε ακόμη φως. Στο πάνω πάτωμα μια πόρτα ξεκλειδώθηκε. Ο πατέρας...

Writing Steps

Writing Steps

Η Δημιουργική Γραφή ως διδακτικό αντικείμενο δεν αναζητά συγγραφικά ταλέντα. Συμμετέχει όμως ενεργά στη διαμόρφωση ενός δημιουργικού νου, όπως το έθετε ο Gianni Rodari όταν σημείωνε πως δημιουργικός νους είναι αυτός που «πάντα δουλεύει, που πάντα ρωτάει, που...

5 σχόλια

5 Σχόλια

    • Malamas

      Σ΄ευχαριστώ από καρδιάς Μάχη. 🙂

      Απάντηση
  1. Ελένη,Κορωνιώτη

    Πολυ μου άρεσε!Μπραβο!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου