Η κατάρα του Μίδα

Δημοσίευση: 28.02.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

stalagmite

Όλα κείνα τα λόγια
Που πάσχιζαν να πεταχτούν
Σαν ποταμός, σαν χείμαρρος να γίνουν
Να σπάσουν
Το ανείπωτο, που την ψυχή πουριάζει..
Όμως γυρνούσαν πίσω..
Σαν σταλακτίτες έγιναν στο σπήλαιο του κορμιού μου
Αφήνοντας με έναν ρυθμό σταγόνα στη σταγόνα
Φαρμάκι…
Όλα εκείνα τα λόγια που ήθελαν να πουν... να πουν
Ν ακούσεις…
Τα λόγια που πετρώναν στον λαιμό...
Χρυσώθηκαν στη σιωπή του Μίδα...
Στην αλχημεία του σάλιου...
Ποτέ δεν είπα τίποτε...
Πώς να σ’ αγγίξω τώρα πια…
Και ο φόβος χρυσωμένος...
Όλα κεινα τα λόγια που δεν τόλμησα να πω
Χρυσές βελόνες που μου τρυπάνε το κορμί
Και συ ακίνητος στου Μίδα την κατάρα!

 

_

γράφει η Χρυσή Γιάντσιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου