τοβιβλίο.net

Select Page

Η Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα συνομιλεί με τον ποιητή Γιώργο Χ. Θεοχάρη

Η Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα συνομιλεί με τον ποιητή Γιώργο Χ. Θεοχάρη

Τον Γιώργο Χ. Θεοχάρη είχα την τύχη να τον γνωρίσω σε μία παρουσίαση βιβλίου του, που έγινε το 2014 στο βιβλιοπωλείο ΚΗΡΗΘΡΕΣ στα Τρίκαλα. Με κέρδισε ευθύς η γραφή του, που είναι άμεση, μεστή από νοήματα και εικόνες, χωρίς επιτηδευμένες και ακαταλαβίστικες εκφράσεις. Ποιήματα και ποιητικές πρόζες, που άγγιξαν την ψυχή μου με την υψηλή συναισθηματική τους αξία, καθώς υμνούν πρωτίστως τον άνθρωπο και μεταφέρουν στον αναγνώστη προβληματισμούς, σκέψεις, επιθυμίες, αναμνήσεις, αναζητήσεις. Αυτό που αγάπησα ιδιαιτέρως στον ποιητή Γιώργο Χ. Θεοχάρη είναι η άριστη χρήση της πανέμορφης γλώσσας μας, η ευαισθησία της έκφρασης, ο πλούτος των εμπειριών και των γνώσεων, που περνάει σε κάθε του έργο, άλλοτε λιτά αλλά περιεκτικά και άλλοτε με έναν ρομαντισμό σχεδόν ονειρικό.

Είχα την τύχη, επαναλαμβάνω, να γνωρίσω αυτόν τον άνθρωπο. Γιατί ο Γιώργος είναι ένας άνθρωπος άμεσος, αληθινός, ντόμπρος. Ένας άνθρωπος που χαμογελά αβίαστα και η που η ψυχή του αντικατοπτρίζεται στα μάτια του. Ένας άντρας, που δεν υπεκφεύγει, δεν προσποιείται, δεν αρέσκεται στο να δημιουργεί εντυπώσεις ή στο να αυτοπροβάλλεται. Βαθιά αυθεντικός και ειλικρινής, άπαξ και τον γνωρίσεις δεν μπορείς παρά να τον αγαπήσεις και να τον εκτιμήσεις.

Είναι σπάνιο να συναντάς ανθρώπους που με τόσο ζήλο και τόση αγάπη θα προσπαθήσουν να σου διδάξουν ό,τι κατέχουν. Ο Γιώργος είναι ένας άνθρωπος τρυφερός, υπέρ το δέον δοτικός, που όμως δεν χαρίζεται, ούτε ωραιοποιεί καταστάσεις. Είναι ένας άνθρωπος με οξυμένο λογοτεχνικό αισθητήριο, ένας εργάτης της τέχνης του λόγου ο ίδιος, με βαθύ κοινωνικό προβληματισμό και όραμα, ένας αγωνιστής, ένας άνθρωπος με αίσθημα δικαίου. Κυρίως όμως, στο πρόσωπο του Γιώργου Χ. Θεοχάρη, βρήκα έναν άνθρωπο καλό, απλό, καταδεκτικό, με πατρική στοργή, που η χαρά του όλη είναι να βλέπει ανθρώπους να ανθίζουν και να δημιουργούν και προς αυτήν την κατεύθυνση της δημιουργίας και του πολιτισμού περιστρέφεται όλη η ζωή του. Στον Γιώργο βρήκα έναν πολύτιμο φίλο, έναν μέντορα, του οποίου την κρίση εμπιστεύομαι και το έργο θαυμάζω.

Τον ευχαριστώ από καρδιάς για την συνέντευξη που μου παραχώρησε. Είναι ιδιαίτερη η χαρά μου να φιλοξενώ σήμερα έναν Όμορφο Άνθρωπο, που είναι φίλος μου αγαπημένος.

Οι σπουδές σου και η επαγγελματική σου κατεύθυνση, σε πρώτο επίπεδο, αντικρούουν την εικόνα του ποιητή. Πώς προέκυψε η αγάπη σου για την λογοτεχνία και η ενασχόλησή σου μαζί της;

Να σε ευχαριστήσω, αρχικά, για την συνέντευξη, Κατερίνα, καθώς και για τη φιλία και την έκφραση της αγάπης σου.
Σε κάθε άνθρωπο προκύπτουν κάποτε ανάγκες βιοτικές ή συνθήκες απρόβλεπτες και τον υποχρεώνουν να αλλάξει κατεύθυνση και προσανατολισμό στην επαγγελματική του πορεία. Έτσι και σ’ εμένα, συνέβη στην νεότητά μου να χρειαστεί να εγκαταλείψω τις σπουδές μου στη Σχολή δημοσιογραφίας, δημοσιολογίας και δημοσίων σχέσεων και να στραφώ στον τεχνικό τομέα, εργαζόμενος στη μηχανολογική συντήρηση του εργοστασίου παραγωγής αλουμινίου, στα Άσπρα Σπίτια της Βοιωτίας, όπου και συνεχίζω να ζω με την οικογένειά μου. Ποτέ, ωστόσο, δεν εγκατέλειψα την ποίηση ούτε κι η έμπνευση με έκανε αποπαίδι της ποτέ. Ευτυχώς! Έγραψα τα πρώτα μου στιχουργήματα στα μαθητικά χρόνια του λυκείου και δημοσίευσα, μαθητής της Β’ Λυκείου, το πρώτο μου ποίημα στο περιοδικό «Συλλογή». Έκτοτε έχω μια διαδρομή διαρκή στο μονοπάτι της ποίησης, της λογοτεχνίας γενικά.

Γιατί ποιητής;

Γιατί η απαίτηση πύκνωσης των νοημάτων και της αίσθησης που θέλεις να δημιουργήσεις με ελκύει, με καταγοητεύει, όπως και η μικρή φόρμα, η μινιατούρα, η φαγιάντσα, η ζωγραφική πάνω στον καρπό του ρυζιού που κατόρθωναν οι παλιοί κινέζοι τεχνίτες…

Τι νοείς εσύ ως ποίηση, ποιες οι μορφές της;

Ποίηση είναι εκείνο που ο Θωμάς Γκόρπας όρισε ως ανάμνηση από φίλντισι. Αυτή η διατύπωση μου μοιάζει η πιο ακριβής μιας και η μνήμη των πολύτιμων και των τιμαλφών της ζωής μας κατορθώνει να λάμπει εντός μας, καθώς πυκνώνει το υπαρξιακό σκοτάδι γύρω μας, σαν φίλντισι, και καταπραϋνει την αγωνία που κατέχει τον άνθρωπο στην ανεπίστρεπτη πορεία του προς την ανυπαρξία.
Όσον αφορά στις μορφές, για μένα, η ποίηση ενυπάρχει σε κάθε μορφή λόγου, γραπτού ή προφορικού, ποίηση ακόμη υπάρχει ως και στους μορφασμούς των ανθρώπων και στις χειρονομίες αλλά και στην αλλαγή του ρυθμού της ανάσας μας ανάλογα με την ψυχική διάθεση της κάθε στιγμής.

Κυκλοφορούν πολλά αναγνώσματα από ανθρώπους που χαρακτηρίζουν εαυτόν ποιητές. Τί είναι αυτό που τελικά χρίζει κάποιον ως ποιητή στη συλλογική συνείδηση;

Καθοριστικό είναι το πώς και σε ποιον βαθμό θα κατορθωθεί να περάσει η πρωτογενής αίσθηση που στάθηκε αφορμή να γραφεί το ποίημα, στον αναγνώστη του. Αν δηλαδή ο ψυχικός συγκλονισμός του ποιητή μπόρεσε να αποδοθεί με λέξεις και ρυθμό κι αν εντέλει ό,τι έγραψε αφορούσε κι άλλους ανθρώπους.

Υπήρξαν άνθρωποι στη ζωή σου που θεωρείς ότι χωρίς εκείνους δεν θα τα κατάφερνες στις επιδιώξεις σου και τα επιτεύγματά σου;

Βεβαίως! Πριν απ’ όλα οι φιλόλογοι που με δίδαξαν την ελληνική γλώσσα, και στη συνέχεια όσοι διάβασαν τα ποιήματά μου και μου έκαναν ουσιαστικές υποδείξεις, και τέλος, οι άνθρωποι που συνεργάζομαι τόσα χρόνια στην έκδοση του περιοδικού και μ’ εμπιστεύθηκαν στο να το διευθύνω. Ωστόσο όλα ετούτα κι αν συνέτρεχαν, αν έλειπε η αγάπη και η φροντίδα των οικείων μου, πολύ λίγα θα είχα καταφέρει.

[…]

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Έρευνα

Ημερολόγιο 2019

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος