Η μετακόμιση των χρωμάτων, της Άννας Ρουμελιώτη

13.04.2015

 

 

Μια μέρα

τα παιδιά θα παίζουν

κρατώντας την Άνοιξη στα χέρια τους.

Θα πλέκουν στεφάνια χαράς

με το γέλιο τους

αντίδοτο χαράς στη λύπη

και τη θλίψη των κατατρεγμένων.

Μια μέρα θα απλώνουν τα χέρια

στους εχθρούς τους προσφέροντας αγάπη.

Αγάπη!! Αυτό είναι το γιατρικό να ξέρεις.

Και τα παιδιά ξέρουν να αγαπούν

γιατί θέλουν πολύ να αγαπούν

και αγαπούν ακόμη περισσότερο

σαν τα ’χουν αγαπήσει.

Γι’ αυτό μια μέρα θα το δεις

τα χρώματα θα ξανάρθουν πίσω.

Τα παιδιά θα τα φέρουν με τα χέρια τους

και θα τα σκορπίσουν γύρω μας.

Κι όλη η γη θα φωτίσει

θα φωτίσει με ακούς;

Θέλω να με ακούσεις.

Θέλω να καταλάβεις.

Θέλω να δεις,

να αισθανθείς, να νιώσεις

πως τα χρώματα θα γυρίσουν πίσω.

Τα παιδιά θα τα φέρουν

μια μέρα θα τα φέρουν.

Εκείνη τη μέρα να το ξέρεις

θα ακούσεις τραγούδια γλυκά

να αντηχούν σε όλον τον κόσμο.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο ανάποδος καθρέφτης

Ο ανάποδος καθρέφτης

Έτσι θα έλεγα τον κόσμο καθρέφτη ανάποδο,Ανάποδο καθρέφτηκαθρέφτηχωρίς τζάμι Τον εαυτό σου βλέπεις,άνθρωπε,άνθρωπε τι γυρεύεις;Ξέρει ο καθρέφτης Ο κόσμος έδειξε τι είσαιγιατί ότι κάνεις το δείχνειπονάει, μα δεν σπάειεδώ είναι ο καθρέφτης._γράφει ο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

 Κλέφτης ονείρων έγινες,καταστροφές του κόσμουέκλεψες και το δικό μου όνειροκαι ας μην το ξέρεις Γιατί όταν κλέβεις έναΧάνονται χίλιαΓίνονται στάχτη, τέρμαΈτσι όπως πας δεν θα απομείνει κανένα._γράφει ο Ευθύμιος- Ραφαήλ Αγγελής Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Δεύτερη ζωή δεν έχει

Ποτέ δε θα ξεχάσει, το πρώτο τεστ που έγραψε στο δημοτικό. Ακόμη θυμάται το γραπτό του. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά.Κανένας όμως δεν τον μάλωσε. Αντιθέτως, όλοι του είπαν να μη στεναχωριέται, γιατί στο δεύτερο θα τα πάει καλύτερα. Δεν τους πίστεψε....

Ζωή σε δόσεις

Ζωή σε δόσεις

  Τι να πουν κι άνθρωποι; Τι να κάνουν; Τους δίνουν την ζωή σε δόσεις μέχρι να τους ξεφτιλίσουν   Έπρεπε όμως να δεχτούν και ήρθε ο πόλεμος, και συνταγογράφησε συνταγογράφησε δυστυχία   Στην πρώτη δόση βομβαρδισμούς, στην δεύτερη μετανάστευση, στην Τρίτη...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσικήστα γυμνά ερείπια, παγερό περιδιαβαίνει τ' αγέριγέρνουν τ'...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Η μετακόμιση των χρωμάτων

Η Αγγελική έκλεισε το τηλέφωνο και με χορευτικές φιγούρες έφερε πάνω κάτω τη μικρή της γκαρσονιέρα, που ξαφνικά έγινε πιο φωτεινή κι ας είχε για θέα τον ακάλυπτο. «Αύριο το πρωί στις εννέα» έλεγε και ξαναέλεγε με μελωδικό οίστρο, αφήνοντας χαρούμενα...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Τα παιδιά στην κερκίδα είναι η μόνη σου Ελπίδα….

    πολύχρωμες οι καρδιές των παιδιών Άννα με πολύχρωμα όνειρα. Εμείς οι αποχρωματισμενοι, οι ασπρόμαυροι κάνουμε τις βίαιες μετακομίσεις. Ποιος Θεός θα μας εξαγνισει ποιος θα μας συγχωρέσει για τους χειμώνες που τους δίνουμε…

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Τα παιδιά ειναι αγάπη, χαρά, ελπίδα κι ότι καλύτερο έχουμε Μάχη μου. Εμείς οι μεγάλοι έχουμε ξεχάσει να είμαστε παιδιά . Δεν ξέρω αν θα ζουμε εμείς οι μεγάλοι οταν θα έρθει εκείνη η μέρα Ale Ros ίσως πρόκειται για ουτοπία, ίσως έχουμε ξεχάσει πως υπάρχουν κι αλλα χρώματα εκτός από μαύρο ή γκρίζο έως τότε ίσως χρειαστεί να πράξουμε από το να λέμε μόνο.

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Τα παιδιά ζωγραφίζουν τους δρόμους και τη καρδιά μας καθημερινά!
    Πάντα με αγάπη.
    Μας προσφέρουν λουλούδια με χελιδόνια στην αγκαλιά.. καθημερινά!
    Εμείς βάφουμε γκρι τα όνειρά τους κρύβοντάς τους τον Ήλιο.. καθημερινά!
    Εμείς, που κάποτε ήμασταν παιδιά, σε τσουβάλι κλείνουμε τα υπόλοιπα χρώματα και τα εξορίζουμε μακριά.. καθημερινά!
    Τα παιδιά επιστρέφουν με το τσουβάλι στα χέρια συνθέτοντας ένα πολύχρωμο κόσμο.. καθημερινά!

    Τι συμβαίνει όμως όταν τα παιδιά μεγαλώνουν;;;
    Γιατί τα χρώματα τους αποχρωματίζονται;;;

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    Πήραμε τη ζωή μας λάθος Ελενη Ιωαννάτου….και δεν αλλάξαμε ζωή….

    Απάντηση
  5. Σουλελέ Χριστίνα

    Αγάπη! Αυτό είναι το γιατρικό να ξέρεις.
    Τόσο απλό κι αληθινό αλλά το κάναμε να μοιάζει ουτοπία. Ας αφήσουμε τουλάχιστον τα παιδιά ελεύθερα να φέρουν τα στεφάνια της άνοιξης. Μου άρεσε κυρία Άννα Ρουμελιώτη γιατί δίνει τη λύση ενώ εμείς χάνουμε τον καιρό μας να ψάχνουμε το πρόβλημα.

    Απάντηση
  6. Άννα Ρουμελιώτη

    Πρόβλημα και λύση μαζί!Κάποια στιγμή θα το καταλάβει ο άνθρωπος Χριστίνα.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου