Η πένα

5.08.2016

Με τον τρόμο παίζει η πένα, σε ευχαρίστηση τον δημιουργεί αυτόν

Εάν θέλει, την ευχαρίστησή, σε τρόμο να μετατρέπει

Αυτή καταδύεται εκεί, που ο άνθρωπος δεν τολμάει

Οφείλει κάθε φορά που βουτιέται, άφθονα να ξαναγεννιέται.


Οφείλει πριν από τον χρόνο, έναν άλλον χρόνο να γεννάει

Πριν από το σύμπαν αυτό, έναν άλλον να γεννά

Πριν από τον εαυτόν την ζωή, μία άλλη να δημιουργεί

Πέραν από κάθε μέλλον, έναν άλλον να μας φέρει.


Τού δημιουργού η πένα αυτή, για μελάνι ανάγκη δεν έχει

Φορτωμένη είναι αυτή, μεταξύ του άψυχου και έμψυχου

Ο άξονας είναι αυτή, που τον κόσμο στριφογυρίζει

Συνώνυμο του κόσμου αυτού, γραμμένη και ειπωμένη.


Ω πένα ,εσένα σε υποκλίνομαι, ω άξονας της ψυχής μου.

Ω ζωή υπέρ της ζωής, όπου έννοια ο θάνατος δεν έχει!

 

_

γράφει ο Έντμοντ - Ανδρέας Σαλβάρης

Μετάφραση: Gaqo Trasha

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Διαβάστε κι αυτά

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Όταν η πένα γράφει της ζωής τα γραμμένα και της αιωνιότητας τα προδιαγραμμένα με γνώμονα την νομοτέλεια της κάθε ύπαρξης τότε γεννιέται η εμπνευση….
    Μπράβο!

    Απάντηση
    • Εντμόντ-Ανδρέας Σαλβαρη

      Sa efxaristo poli, k. Πλοκαμάκη Χρυσούλα! Me ektimisi, Εντμόντ-Ανδρέας Σαλβαρης

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου